Rozdzial

 1 1 |            do pokory twierdząc, że im stryj więcej kijów połamie,
 2 1 |      Zboczyć z tych kierunków było im trudno, całkiem wydobyć
 3 2 |             tylko przypatrywał się im coraz pilniej. Kolana żony
 4 3 |               Za wasze zdrowie. Co im Pan Bóg nie ma błogosławić,
 5 3 |           Lecz gdy Maciek otworzył im drzwi do sieni, po kilku
 6 3 | zakłopotany parobek.~- Musieliście im coś mocnego zadać - rzekł
 7 4 |         Nawet mówili, że i mnie, i im będzie lepiej.~Tak jest,
 8 4 |        spoza wzgórza ukazywały się im czarne gałęzie lip przydrożnych
 9 4 |          prawdziwe. Kwitną zaś, bo im przez zimę ogrodnik pali
10 4 |         niczym, byle prędzej zejść im z oczu.~Dziedzic wysłuchawszy
11 4 |            gruntów i dlatego pilno im sprzedać!... Sto dwadzieścia
12 4 |            za państwem, rzucić się im do nóg i błagać, ażeby mu
13 5 |     gospodyni zaś i Magda pomagały im z rana i po obiedzie.~Pierwszego
14 5 |          znowu do roboty, ale szła im niesporo, każde bowiem spoglądało
15 5 |       szałasem i z kucharzem, a on im w polu jeść gotuje.~- Cygany
16 5 |           męża. Dotychczas płacono im najwyżej po złotówce za
17 5 |          dostawcą. Więc sprzedawał im drób i nabiał, pieczywo
18 5 |         oni omylili się, czybym ja im czego nie odwiózł?..." -
19 5 |         pojechać za panami i oddać im ten grosz?~- O głupi! -
20 5 |             kto handluje. Jeszcześ im łaskę wyświadczył, że sprzedawałeś
21 5 |        mogą mu tyle ofiarować, ile im się podoba. Państwo z Warszawy
22 5 |            pomoc, pies odszczeknął im i wcisnął się pod wóz przed
23 6 |       pokojówce, jak wesoło będzie im w Warszawie, dokąd się przeniosą.
24 6 |       obchodzi wasza strata, kiedy im będzie dobrze? Chłop kręcił
25 6 |       dzisiaj u pana z prośbą, aby im sprzedał majątek.~Sobieską
26 6 |           rubli, a dziedzic opuści im resztę. Josel mówi, żeby
27 6 |            tafli śniegów, poraziły im oczy mocnym blaskiem.~Dziecko
28 6 |      Zdawało się, że już dokuczyła im wiekowa nieruchomość i że
29 6 |       myślał: czy Ślimak przyjdzie im z pomocą, czy też zaśpi
30 6 |          górą? Ślimak przypatrywał im się zdumiony.~- Co wy się
31 6 |       głosem. - Przecie będzie się im płacić czynsz tak samo jak
32 6 |            no, to i co? Będzie się im wpędzać bydło w szkodę,
33 7 |      Litość ich wzruszy, bo cóż są im winne biedne, małe wiewiórki?" -
34 7 |           a po drugie, że nie były im na nic potrzebne. Zresztą
35 7 |     ukrytych skarbów. Gorszego nic im się nie zdarzyło.~Dziś przecie
36 7 |   Sobieskiej. - Choroba wie, na co im to?...~- E... widzicie,
37 7 |          to prawda.~- No, a z tego im co?~- A choroba ich wie -
38 7 |        pacierza, czyli też ogłasza im najście obcego narodu?...~
39 7 |            w drogę nie włażą, byle im nikt nie lazł...~- Zawdy
40 7 |            Niemcy nie wydawali się im już tak strasznymi jak dawniej.~
41 7 |         kończył. Ino przypatrz się im i sam powiedz.~Dopalającą
42 7 |       siana. Masło i kartofle dano im bez targu, ale siana Ślimak
43 7 |         nic nie wskórają, bo zawdy im powiem, co wiem. A do rozboju
44 7 |   koloniści tu nie przyda, a za to im, niby Grzybowi i Orzechowskiemu,
45 7 |   zataczała się na ławie.~- Nie da im rady?... - mówiła. - Nalejcie
46 7 |          na drugi dzień gadały, co im ktości zaglądał do koni -.
47 7 |            budowali. Nawet gruntów im nie rozmierzono.~Taką uwagę
48 7 |          kondel Jasiek.~- To kupmy im grunt gdzie indziej - wtrącił
49 7 |            tej melodii, nie znanej im a tak uroczystej. Po tęsknych
50 7 |      Pewnie chcą odegnać złe, żeby im do chałupy nie lazło. A
51 7 |     miejsce - dodał po chwili - że im chałupa sama bez noc wyrośnie?..."
52 7 |        chorowity bakałarz pogroził im ręką. ~Z wolna procesja
53 8 |           i dobrze płacą.~Sprzedał im do tej pory dwoje cieląt,
54 8 | zapleśniały wianek grzybów - i ten im się przydał, i za niego
55 8 |          głosem:~- Sztyl!...~"Gada im: stul gębę..." - pomyślał
56 8 |            Co prawda, zalewacie wy im sadła za skórę - rzekł po
57 8 |          namyśle bakałarz.~- Co ja im robię?~- Wasze grunta leżą
58 8 |         wiatrak dla Wilhelma.~- Co im po wiatraku, kiej mają tyle
59 8 |            zakończył bakałarz - wy im stoicie kością w gardle.
60 8 |          przyboru rzeka może zalać im pole.~"Mądre Szwaby! - myślał
61 8 |      płynące drzewo. Gdy udało się im upolować większą sztukę,
62 8 |         oni się drą!...~- I... tak im coś do łba strzylo - odparł
63 9 |           koniec świata?..." Co ja im odpowiem albo i Staśkowi,
64 9 |         lepszy obowiązek wynalazł. Im prędzej, tym lepiej. A jak
65 9 |        ojciec. -Takiegośmy wieprza im uratowali, że aż złodzieje
66 9 |           w nogach od nich i zawdy im się wymknie.~Nałożył fajkę
67 9 |          za dużo wypili, lecz - że im tak dobrze było na świecie.~-
68 9 |           i zasiedli do jadła. Ale im się nie wiodło. Gospodyni
69 9 |         nie ukrywając, opowiedział im Maciek o podróżnym, któremu
70 9 |          Zmiarkowały nieboraki, co im jest, i wzywają parobka
71 9 |           Grochowskiego licząc, że im jeść dadzą, bo już był głodny,
72 9 |           zna jej dowódców; zrobić im jednak nic nie może, bo
73 9 |            hyclom, ale sami - damy im radę, byle ino ich na ustroniu
74 9 |        spytał Maciek.~- Z bebechów im wyciągniemy! - odparł sołtys,
75 9 |          iść na przełaj za głosem. Im prędzej biegł, tym wyraźniej
76 9 |            i ściska swój kij... To im da!...~Ale złodzieje pomiarkowali
77 10|          bo odegrzała obiad i dała im na kolację.~Jędrek wyszedł
78 10|         dzieckiem zmarźli. Owszem, im dłużej o nich myślał, tym
79 10|       Ślimak został sam w izbie, a im dłużej siedział, tym niżej
80 10|          biegać po powale i gryźć. Im robiło się ciemniej, tym
81 10|       bardzo wielu rzeczy brakuje. Im było ciszej, tym wyraźniej
82 10|         Nic, no nic złego zarzucić im nie można, a przecie zubożyli
83 10|          się Niemcy i towarzysząca im siła nieszczęścia.~- Stasiek -
84 10|       niego, tylko jadł.~- Mówiłem im - ciągnął stary - żeby was
85 10|           u rejenta z Hamerami, bo im robicie łaskę. Jak z wami
86 10|           Vater unser, der Du bist im Himmel...~Młynarz w ciągu
87 10|            Niemcy skusiły i chcesz im sprzedać grunt?... Może
88 10|      Całujta mnie!... - odkrzyknął im Ślimak.~Odwrócili się i
89 10|           w stajni, i nawet nie ma im kto wody podać. Nawet krów
90 11|         tutaj mordowały mnie, żeby im grunt sprzedać. Tak mnie
91 11|           Niemcy ich trapią. Żydzi im radzą, ja zaś jeżdżę na
92 11| gospodarował na dwu ziemiach?~- Jo im wymienię - pochwycił Grzyb. -
93 11|          grunta wezmę na siebie, a im dam piętnaście morgów, tu,
94 11|        odpowiedział Grzyb - ale że im Ślimak nie odstąpił swoich
95 11|      odstąpił swoich gruntów, więc im się wszyćkie rachuby pomieszały.