Rozdzial

 1 1 |      podnieść się z kamienia.~- To wy. Owczarzu? - odezwała się
 2 2 |           dzióbały owies.~- Zjadły wy byście mnie do szczętu! -
 3 2 |     słuchał was, darmozjadów, to i wy zmarnielibyście pod płotem.
 4 2 |            odwrócił głowę.~- Po co wy się wypytujecie o to wszystko?~-
 5 3 |           ci szczerszy od niego. A wy, kumie, nie skąpcie jej
 6 3 |          dostanę dwadzieścia pięć. Wy ile macie?~- Dziesięć.~-
 7 3 |          zabraknie, to mówcie.~- A wy nie siądziecie? - spytał
 8 3 |      przygniótł nogi chłopcu.~- To wy, tatulu? - spytał obudzony
 9 3 |        chłopak.~- Jużci ja.~- A co wy tu robicie?~- Tak se usiadłem,
10 4 |        chłopaka.~- Albo to ja idę? Wy idziecie - odparł Jędrek
11 4 |           Ma, bo ma.~- A dlaczegoż wy tyle nie macie albo Grzyb,
12 4 |              Dużo z tego! Żebyście wy, tatulu, ubrali się w surdut
13 4 |         razu trzydzieści morgów, a wy ledwie siedem! - rzekł Jędrek.~
14 4 |          na skłonie pode dworem, a wy z drugiej strony doliny.~-
15 4 |         ode mnie i głupszy.~- To i wy, tatulu, głupsi jesteście
16 5 |      interes?~- Nie traktowaliście wy mnie przy waszych interesach,
17 5 |          nawet na krowach tyle, co wy na kurach.~- Za to wy na
18 5 |           co wy na kurach.~- Za to wy na ludziach zarabiacie nawięcy.~-
19 5 |          rozlewa po ziemi... Po co wy jej w nos wtykacie gałgan? -
20 6 |            usta rzekła:~- A wiecie wy, że dziedzic sprzedaje cale
21 6 |          We dwu moglibyście kupić, wy z Grzybem - wtrącił Ślimak.~-
22 6 |            Ślimak.~- Nie braliście wy nas do swoich interesów,
23 6 |             spytał znowu Ślimak.~- Wy kurczęta w lecie kupowaliśta
24 6 |          was z pięćdziesiąt rubli, wy zarobiliście dwadzieścia
25 6 |          swoje warunki.~- No?...~- Wy, Ślimaku, oddacie mi najprzód
26 6 |        będę robił z moimi końmi?~- Wy będziecie mieli grunt. Chłop
27 6 |           czasem wścibi słówko, że wy już nie gospodarz, ino handlujący...
28 6 |         podróżny, w drugich dwu.~- Wy z tej wsi? - spytał pierwszy
29 6 | przypatrywał im się zdumiony.~- Co wy się tak wypytujecie o moją
30 6 |            wreszcie rzekł:~- A cóż wy, panowie, macie za prawo
31 6 |               Zatem - jakim prawem wy chceta kupować mój grunt,
32 6 |         tak tania ziemia, to czemu wy jej nie kupujecie, ino włazicie
33 6 |    spierajcie się ze mną...~- Albo wy nie możecie gdzie indziej
34 6 |             panie - rzekł Ślimak - wy macie kiepski rozum, kiedy
35 6 |         gruncie osadzą - usycha. I wy chcecie, żebym ja tak zmarniał
36 7 |       zdziwiony, wreszcie rzekł:~- Wy musi że nie jesteście Niemce,
37 7 |       odezwała się Ślimakowa - ale wy, Niemce, musi że nie mata
38 7 |            ludzie...~- Ino żebyśta wy nam nie narobili złego -
39 7 |          przyszli. Albo - dlaczego wy sami nie kupiliście wsi
40 7 |           ojca.~- Piękne krupy. To wy sami robicie?~- Jużci.~-
41 7 |           zabrał się do wyjazdu.~- Wy tu, za wsią - rzekł na pożegnanie -
42 7 |      znacie, jaki to pies. I ja, i wy, i Pawlinka będziemy go
43 7 |       sucha skóra na twarzy.~- Nie wy się bratacie? - mówił wytrząsając
44 8 |          Ślimaku - rzekł - zróbcie wy ze mną interes.~- Jaki tam?~-
45 8 |            gruncie. Niejednego już wy zjedliśta, pejsaki, co was
46 8 |           was przyjął w komorne.~- Wy z Żydem nie chcecie mieszkać -
47 8 |               Co prawda, zalewacie wy im sadła za skórę - rzekł
48 8 |     Dlatego - zakończył bakałarz - wy im stoicie kością w gardle.
49 8 |         odparł Wiśniewski.~- A cóż wy tu robicie?~- Najął nas
50 8 |           wybieraj wodę z sieni, a wy gnajcie z Owczarzem do bydła.
51 8 |               szepnął Ślimak.~- Co wy gadacie! - krzyczał Jędrek -
52 8 |         wszyscy zmarnieli?...~- Co wy mówicie. Ślimaku?... - spytał
53 8 |   gniewajcie się, panie - rzekł. - Wy dobry człowiek, jo wiem...
54 8 |         szatana i spraw jego jak i wy?...~Chłop patrzył mu w twarz
55 9 |         musiałem sprzedać bydlę, a wy jeszcze chceta, żebym wam
56 9 |           się z miejsca to nic, bo wy błędny naród, dziś tu, jutro
57 9 |       ziemi własną ręką obrócił, a wy mi gadacie: "Sprzedaj i
58 9 |      stodołę, odezwał się: ~- Hej, wy! coście ta za jedni?...~
59 9 |            parobek Hamerów - że to wy kradniecie. - I począł się
60 10|          pewnie na egzenterunek. A wy możecie nie wierzyć!...
61 10|       ludzi nic, ale... Pan Bóg... Wy już i w Boga nie wierzycie,
62 10|         winy. Nie dopilnował koni, wy w złości wygnaliśta go,
63 10|           moją dziewuchę!... Teraz wy zmarniejecie jak ona!...~
64 10|          nareszcie rzekł:~- No, co wy teraz będziecie robić w
65 10|            jak może, korzysta.~- A wy nigdy nie korzystaliście? -
66 10|       wyrzutem, jakby pytając:~"Co wy najlepszego robicie, gospodarzu?..."~"
67 10|            jakiś cień ludzki.~- To wy, panie bakałarzu? - spytał
68 10|      Chorej dopilnuje Augustowa, a wy musicie wyspać się, bo jutro
69 10|          Widać wrócił do izby.~- A wy gdzie siedzicie, panie bakałarzu? -
70 10|     parobków otworzył drzwi. ~_ To wy. Ślimaku? - rzekł zdziwiony,
71 10|         wam jak należy opatrzył, a wy po nocy od kontraktu uciekacie.
72 10|      ubroni... Tfy! - splunął. - A wy co tak leżycie, Ślimaku,
73 10|           może być dwa?... Czyście wy słabi?~- Ni.~Żyd kręcił
74 10|           może być - rzekł - a jak wy się nie ruszycie, to ja
75 10|            laskę i spytał:~- Gdzie wy macie ceber, gospodarzu?
76 10|  przyleciałem do was od Ślimaka... Wy wiecie, że oni się spalili,
77 10|        Proboszcz podniósł na niego wy bladła twarz.~- Weź koszyk -
78 11|            dnia ich buntuje...~- A wy do niego ciągle chodzicie
79 11|        godom: moja wina! Ale też i wy, kumie (czego nie wymawiam),
80 11|          mówię: moja wina! Aleście wy też mogli wtedy przed kościołem,
81 11|           zadumał się.~- Jakże, to wy go oskarżycie? - spytał
82 11|           zapytał Ślimak.~- Jużci. Wy wdowiec i ona wdowa, wy
83 11|            Wy wdowiec i ona wdowa, wy macie dziesięć morgów, a
84 11|             pochwycił Grzyb. - Ale wy za moją dobroć zapłacicie