Rozdzial
1 1 | spotykasz na prawo i na lewo, przed sobą i za sobą wzgórza wysokie
2 2 | usiłujące skryć się pod ziemię przed stadem wróbli, które dzióbały
3 2 | zasianego pola, zrywało się przed nimi gniewnie świergocące
4 2 | czemu czapki nie zdejmiesz przed jaśnie paniczem?... - wołał
5 2 | nie powinien upokarzać się przed nikim.~Ślimak nie podzielał
6 2 | tak się znarowi, że kiedy przed samym dziedzicem nie zdejmie
7 3 | tego warta. Wydoiłam ją przed wieczorem i mówię ci, choć
8 3 | postawiła na nakrytym stole przed gościem.~- Jedzcie z Bogiem -
9 4 | obcasów. Stanął wreszcie przed lusterkiem i patrząc kolejno
10 4 | się smutno; wybiegła zatem przed wrota jeszcze trochę popatrzyć
11 4 | wolniej, Stasiek patrzył przed siebie coraz lękliwiej i
12 4 | jeszcze niżej łąka i rzeka; przed nimi -- stał dwór otoczony
13 4 | się z panicza, pyskowałeś przed samym jaśnie panem... Ligaj
14 5 | zeszedł w nizinę i ukrył się przed oczyma chłopów.~- Cosik
15 5 | Ślimakowa z Jędrkiem wynieśli przed chatę stołki z poręczami
16 5 | zawsze robi takie sprawunki. Przed odejściem zaś, wypłacając
17 5 | kościele usiadła w ławce przed ołtarzem, gdzie Grzybina
18 5 | zasiadła w najpierwszej ławce przed ołtarzem -dodał Wojtasiuk.~-
19 5 | im i wcisnął się pod wóz przed słotą, w chacie zasnęli
20 6 | jakby nie chcąc zdradzić przed ludzką istotą swoich tajemnic.
21 6 | Widzą dwie ludzkie istoty, przed którymi las nie zdradzi
22 6 | szczap, aby uciec z lasu przed nocą i przed zimową burzą.~
23 6 | uciec z lasu przed nocą i przed zimową burzą.~Tymczasem
24 6 | nie przytłukły go jak wóz przed laty.~- Heta!... wio!... -
25 6 | z sani siekierę i zaczął przed końmi nacinać gładką drogę.
26 6 | ruszył ku domowi. Z daleka przed nim dźwięczały dzwonki i
27 6 | końcu stanął mu, jak żywy, przed oczyma jego własny dziaduś,
28 6 | usłyszał głosy jadących, a przed sobą ujrzał Ślimaka.~- Gadaliśmy,
29 6 | zatrzymał się w cieniu, przed wrotami;~Żyd wysiadł i zmęczonym
30 6 | jakby je kto wywalił, i przed oczekującym gościem stanął
31 6 | jadalny, wreszcie stanął przed drzwiami znajdującymi się
32 7 | Ślimak jak zwykle wyszedł przed wschodem słońca z chaty
33 7 | myślami, a raczej uciekał przed jedną, że -idą koloniści,
34 7 | zapewne nikt by nie wybiegł przed wrota, gdyby nawet zawołać:~"
35 7 | czterech nóżkach i stawia go przed krowami, inny wsypuje tam
36 7 | jawie wciąż snuły mu się przed oczyma postacie Kuby Sukiennika,
37 7 | otarł, kiedy coś zaturkotało przed budynkiem i na krakowskim
38 7 | całej gromady Niemców. Jedni przed nim i za nim nosili tyki,
39 7 | rozlegał się wielki jęk:~Przed oczy Twoje, ~Panie, winy
40 8 | że od kilku dni 'Niemcy przed wschodem słońca wysyłają
41 8 | skopanej gliny, spojrzał przed siebie i spostrzegł wieś
42 8 | Jędrek był wesoły: wybiegał przed dom moknąć na deszczu do
43 8 | zrobią...~I znowu wyleciał przed dom, aby zaraz wrócić zlanym
44 8 | oganiając się machinalnie przed muchami. A na dworze lał
45 8 | taką straszną chmurę, jak przed burzą?... Ii, co tam!...
46 8 | potykając się szedł do chaty.~Przed sienią stała Ślimakowa.
47 8 | siebie sukmanę i wybiegł przed dom. Chciał lecieć, nie
48 8 | wóz. Krótko zatrzymał się przed wrotami i pojechał dalej.
49 8 | słońca gospodyni wyniosła przed sień dzieżkę mleka i bułkę
50 8 | oczach, aby się zamknęły, i przed Matką Boską zapaliła lampkę.
51 8 | Milczał, gdy zajechali przed kościół, a jegomość pokropił
52 9 | Ślimak, bo nieraz wystawał przed oborą i wzdychał.~Tak dojrzewała
53 9 | Teraz o kilkanaście kroków przed nim upadło na ziemię coś
54 9 | w samo południe przyszli przed zagrodę Ślimaka Fryc Hamer,
55 9 | usłyszał krzyk i wybiegł przed wrota, z pośpiechu zapinając
56 9 | twarzy.~Parobek wyszedł przed sień.~- A czego to?~- Zmiłujcie
57 9 | budynkach i oganiając się przed Burkiem, który wściekle
58 9 | na gorsze czasy."~Krótko przed zachodem słońca Owczarz
59 9 | wesołe śpiewanie. Wybiegł przed wrota i zobaczył rodzinę
60 9 | rzecz - stanęli mu jak żywi przed oczyma. Wnet Jędrek gdzieś
61 9 | z ust o tym nie puści.~- Przed sądem - kończył Grochowski -
62 9 | na lewo, śnieg za nim, przed nim i pod nim - a wokoło
63 9 | kondukt stanął na miejscu, przed kancelarią zebrała się garść
64 9 | na niej wrażenia. Patrząc przed siebie nie wiadomo na co,
65 9 | podkasała sukmanę, wysunęła się przed swoich dozorców i szła tęgim
66 10| i Ślimak bronuje owies. Przed nim idą machające ogonami
67 10| odparł chłop.~Hamer odszedł. Przed zachodem słońca zajechały
68 10| pobudzać się do gniewu i sam przed sobą obmierzać swoją chudobę.~-
69 10| musicie wyspać się, bo jutro przed świtem jedziemy.~Cofnął
70 10| powietrzem znalazł się na dworze.~Przed domem stała kobieta zaglądając
71 10| syn Menachem, który uciekł przed wojskiem do Niemiec i już
72 10| do powrotu, nagle stanął przed nim jakby spod ziemi Grochowski.~-
73 10| Cóż to za piekło kryć się przed samym sobą ze swoimi myślami!~
74 10| Zabrał kij, worek i wyszedł.~Przed gankiem odzywały się dzwonki
75 11| konie proboszcza stanęły przed zagrodą Ślimaka. Ksiądz
76 11| ziemię u nóg księdza, jak przed ołtarzem. I dużo czasu upłynęło,
77 11| się dowiedział? Widać, że przed księdzem to jak i przed
78 11| przed księdzem to jak i przed Panem Bogiem nic się nie
79 11| parskały konie i wkrótce przed zagrodą zatrzymały się sanki
80 11| zdążę!... I znowu zobaczył przed sobą zielonawe oczy to na
81 11| Aleście wy też mogli wtedy przed kościołem, co to nieboszczka
82 11| Jasiek - bo już i wstyd przed obcymi ludźmi, że się ino
83 11| folwark Hamerów, a jeszcze przed wielkim postem odbyły się
|