Rozdzial

 1 1 |         słońca uderza cię prosto w oczy; z kraju wąwozów dostałeś
 2 2 |        palił fajkę; gdy mu się zaś oczy przymknęły, a głowa zanadto
 3 2 |           tak opadał, że chłopskie oczy mogły dojrzeć konia i jeźdźca;
 4 2 |        wstrzymał konie, przysłonił oczy ręką i rozmyślał:~" Osobliwości,
 5 2 |     przysunęła się i zajrzała mu w oczy.~- Nie pójdziesz? - spytała.~-
 6 3 |          ścisnął ją za piersi, ale oczy już obeschły. Powoli uspokoiła
 7 3 |   Grochowski podniósł zalane łzami oczy najprzód na nią, potem na
 8 3 |            że jest mokro. Otworzył oczy -ciemno; wytężył słuch,
 9 4 |      jabłek?... - spytał Jędrek, a oczy mu się zaiskrzyły.~Chłop
10 4 |            świńmi... Pani wzniosła oczy do nieba.~- No, i zróbże
11 4 |       sprzedam.~Ślimakowi błysnęły oczy. Zdawało mu się, że teraz
12 4 |        wbił na łeb, żeby mi lepiej oczy zamydlić, i zara począł
13 5 |          Staremu chłopu błyszczały oczy, gdy paskudnie uśmiechając
14 5 |         babińcu, aby nie świecić w oczy Panu Bogu swoją wytartą
15 5 |         jak mi przysięgniesz tu, w oczy, przy ludziach, żeś mnie
16 5 |      mówiła podniesionym głosem, a oczy dziko jej błyszczały. -
17 6 |          policzki i krwią nabiegły oczy. Wpadła do izby w starym
18 6 |           wziął jeździć, aż mi się oczy rozbiegały od samego patrzenia.~
19 6 | nieboszczkę, otworzyła znowu blade oczy do świata.~Maciek na podobne
20 6 |         tafli śniegów, poraziły im oczy mocnym blaskiem.~Dziecko
21 6 |      widzisz, gadałem ci - zamykaj oczy. Żaden człowiek, żeby największy
22 6 |            ta ze zbytków czapkę na oczy nasunął, i tyle.~- Tak!...
23 6 |           Starca, któremu czerwone oczy nabiegły łzami.~- Musi,
24 6 |     patrzył za nimi.~Nagle zwrócił oczy na dwór, gdzie już muzyka
25 6 |     Wystygło upojenie, sen zamglił oczy, usta dyszały gorączką.
26 7 |          baba przymykając czerwone oczy.~- Na cóż by? Chyba przez
27 7 |       zbudzone ptaki.~Chłop utkwił oczy we mgle, co na kształt śniegu
28 7 |          ich widać. Chłop przetarł oczy. Może rozpłynęli się w dziennym
29 7 |      kupili, to was zaczyna kłuć w oczy. Pan was nie kłuł.~Zadyszany
30 7 |           skrzywił się i przymknął oczy.~- Jak oni mogli się kręcić -
31 7 |         zachwytu, szeroko otworzył oczy i usta, a Jędrek zbiegł
32 7 |     rozlegał się wielki jęk:~Przed oczy Twoje, ~Panie, winy nasze
33 7 |          piłka. Wtem spotkał szare oczy córki bakałarza i -ocknęła
34 7 |            utkwione w siebie szare oczy córki bakałarza. Trzymała
35 7 |        Jędrek.~Chłopu iskrzyły się oczy i drżała sucha skóra na
36 7 |            jej śniada twarz, szare oczy i ruchy pełne wdzięku. Chwilami
37 8 |          chcąc wstawać, przecierał oczy, ziewał, aż mu w karku trzeszczało,
38 8 |       południe rzucał blask rażący oczy, w nocy świecił jak linia
39 8 |  przeżegnała się. Owczarz przetarł oczy, lecz znowu począł drzemać,
40 8 |       bardzo źle. Niekiedy zamykał oczy, aby nie widzieć błyskawic,
41 8 |            Ślimak miał sine usta i oczy rozwarte. Jędrek poślizgnąć
42 8 |          niecce, drugą przysłoniła oczy i przypatrywała się idącym.~-
43 8 |               Czego? - rzekła trąc oczy zapuchnięte z płaczu.~-
44 9 |           spostrzegłszy się otarła oczy fartuchem. To znowu Magda,
45 9 | obejrzawszy się powie wam we śtyry oczy, że Niemiec - to parch.~-
46 9 |         pociągnął z flaszki, aż mu oczy łzami zaszły, i wziął się
47 9 |         biedny Maciej tylko mrużył oczy i myślał:~"Dać spokój! przyda
48 9 |           oddechem koni, przymykał oczy, ale - wszystko na nic.
49 9 |            pióro, jak dym. Otwiera oczy i widzi nad śnieżystym wzgórzem
50 9 |         kamień, więc znowu zamknął oczy i oparł brodę na rękach,
51 9 |           nieboszczyk i zapadnięte oczy.~- Może i jego otruli? -
52 9 |            chcesz, ale bez koni na oczy mi się nie pokazuj, bo moja
53 9 |         dodała gospodyni ocierając oczy fartuchem.~I wszyscy troje
54 9 |    wyciągniemy! - odparł sołtys, a oczy groźnie mu błysnęły.~Było
55 9 |           jego blask padł prosto w oczy Maćkowi, ale chłop - nie
56 9 |          na twarzy krew z mlekiem, oczy jak chaber, wąsy i bródka
57 10|         odparł Ślimak patrząc mu w oczy i -pobladł, choć nie wiedział
58 10|       ognia na kominie błysnęły mu oczy.~Zamknął drzwi izby, potrącił
59 10|         zobaczył utkwione w siebie oczy Jędrka. Jakaś posępność
60 10|         ręku i uparcie patrzy mu w oczy.~Ślimak wstrząsnął się.
61 10|         razy śmierć zaglądała mu w oczy. W tej chwili dopiero, po
62 10|        Ślimak ocknął się. Otworzył oczy, ale wnet je przymknął.
63 10|        słomie i przetarł zdziwione oczy. Zobaczywszy zaś, że jakaś
64 10|           taki świat, że was nigdy oczy moje nie zobaczą...~Na pogodnym
65 10|            się przypatrywać mrużąc oczy. Nagle odezwała się schrypniętym
66 10|       Jużci ja.~Chora przymknąwszy oczy zaczęła miętosić rękoma
67 10|          dodała dziko patrząc mu w oczy.~Ślimak spuścił głowę.~-
68 10|           zasnął, wstanę z grobu i oczy będę ci odmykała...~Słuchaj!... -
69 10|      spokój żony. Więc choć mu się oczy kleiły i huczało w głowie,
70 10|            blask i krzyk. Otworzył oczy i zobaczył nad sobą starą
71 10|           ciągle widział zielonawe oczy pani Teofilowej, utkwione
72 10|           zawsze widział zielonawe oczy i czuł palące dotknięcie
73 10|     zobaczy, jak zwykle, te dziwne oczy i melancholijną twarz, na
74 10|      poratuje.~Mówiąc to patrzył w oczy księdzu, jakby chciał powiedzieć,
75 10|          pokoju zobaczył zielonawe oczy, smutną twarz i usłyszał
76 10|           Ukrzyżowany ma zielonawe oczy.~- Rany Boskie! - szepnął -
77 10|       szepnął, znowu ujrzawszy owe oczy. - Jestem na wieki potępiony...
78 11|       siedział chłop przysłaniając oczy od blasku.~- Kto to? - spytał
79 11|      zobaczył przed sobą zielonawe oczy to na powierzchni śniegu,
80 11|       niespokojnie biegały żółtawe oczy.~- Moja wina - rzekł uderzając