Rozdzial

 1 1 |        nie ubyło. Przyjęła więc gospodyni piętnastoletnią sierotę
 2 1 |       sień chałupy. Tam właśnie gospodyni tarła dla trzody gotowane
 3 1 |      głodu bym nie cierpiał.. -~Gospodyni zamyśliła się.~- Żeby człowiek
 4 1 |     kartofle do lochu. Dla tego gospodyni zrywała się przede dniem
 5 2 |  rozchodzić się do swych zajęć. Gospodyni, ścisnąwszy czerwoną chustę
 6 2 |           w miarę oddalania się gospodyni od chaty. Wreszcie Jędrek
 7 2 |    stało?... - rzekła zadyszana gospodyni.~- Skądże mam wiedzieć? -
 8 3 |         We drzwiach ukazała się gospodyni z cebrem pomyj dla stworzenia.~-
 9 3 |    płotu.~- Cóż, Maćku - rzekła gospodyni - prawda, że piękne bydlę?~-
10 3 |     skacz w ogień. A jeżeli cię gospodyni potrąci albo nawet dobrze
11 3 |        W tej chwili ukazała się gospodyni z kulawym Maćkiem. Poszli
12 3 | postawił dwa drewniane krzesła, gospodyni zapaliła nafcianą lampę
13 3 |         sołtysie - odezwała się gospodyni. - Józek, prowadźże ich.
14 3 |        prawdzie mówiąc - rzekła gospodyni - po co wam, sołtysie, ciągnąć
15 3 | wypadało? - powtórzyła za mężem gospodyni zwracając się do parobka.~-
16 3 |       opuścicie - prędko dodała gospodyni przymilając się do Grochowskiego.~
17 3 |     dziewuchę, miejcie i krowę.~Gospodyni sprzątnęła miskę ze stołu,
18 3 |     Przenajświętsza! - szepnęła gospodyni. Ślimak i Grochowski westchnęli
19 3 |    wsunęły się zmęczone dzieci. Gospodyni nalała \m krupniku i zaprowadziła
20 3 |         la Boga! - odezwała się gospodyni. - A przecie dopiero co
21 3 |   wydostali się na dziedziniec.~Gospodyni zapaliwszy latarnię wzięła
22 3 |        mocnego zadać - rzekł do gospodyni.~- Wypili flaszkę okowity.~-
23 3 |     Józek, podnieś się - mówiła gospodyni - bo ci wody na łeb naleję.~-
24 3 |  Ślimakową szedł, gdzie kazano. Gospodyni na największej kupie siana
25 3 |        na świecie - i to, że mu gospodyni nawet kieliszka wódki nie
26 4 |        ziemię zabiorą? -spytała gospodyni.~- On se tak wciąż przygrywa;
27 4 |     kolana, a Magda wybiegła do gospodyni na dziedziniec.~- Mówię,
28 5 |  przemian żnąc i wiążąc snopki; gospodyni zaś i Magda pomagały im
29 5 |    sylwetek i powiedziała o tym gospodyni. "Wszyscy obejrzeli się
30 5 | czekając na zakończenie rozmowy gospodyni zbiegła do chaty, a niebawem
31 5 |         po pięć złotych kwartę? Gospodyni tylko ukłoniła się. Żyd
32 5 |       odejściem zaś, wypłacając gospodyni szesnaście rubli papierami
33 5 |      domu nie mając ani grosza.~Gospodyni patrzyć na niego nie chciała,
34 5 |       humoru. Gospodarz ziewał, gospodyni była gniewna, chłopcy senni
35 5 |         Oślepł czy co? - rzekła gospodyni i niecierpliwym ruchem otworzyła.~
36 5 | owiniętego w przemokłą płachtę. Gospodyni cofnęła się, a wtedy do
37 5 |      Zośka? - spytała zdziwiona gospodyni.~-Jo.~- Wchodźże prędzej,
38 5 |     dziewki nie trzeba - rzekła gospodyni. - Jest wreszcie Magda,
39 5 |   gryzło - cierpko odezwała się gospodyni.~- Jużci każdemu żal widzieć
40 5 |        ci żal - odparła gniewna gospodyni. -Prawda, Zośka, żebyś oddała
41 5 |        wieczerzy - odezwała się gospodyni i z gniewem pochwyciła garnczek
42 5 |     dzieci podrzucać - warknęła gospodyni.~- Co ma udawać? Sama przecie
43 5 |       bachorem?... - wybuchnęła gospodyni. -Cóż myślisz, że ja może
44 5 |    jedną noc - mówiła z gniewem gospodyni.~- Więc co poczniesz? -
45 5 |        wieczerzy - odezwała się gospodyni już mniej gniewnym głosem.~
46 5 |       szarp jej, Magda - rzekła gospodyni. - Nalej mleka i zwiń czysty
47 5 |        znajdzie? - spytała męża gospodyni.~- Już śpią - odparł.~We
48 6 |            Stojąca przy kominie gospodyni przeżegnała się łyżką.~-
49 6 |  fizjonomie martwe albo groźne.~Gospodyni nagle spojrzała na męża.~-
50 6 |       mieli odbierać? - odparła gospodyni niepewnym głosem. - Przecie
51 6 |     Wystrzelają?... - krzyknęła gospodyni. - A sąd, a kryminał?...
52 6 |  zalezie ci za dziesiątą skórę.~Gospodyni umilkła na chwilę.~- No -
53 7 |      grodzić! - wołała za mężem gospodyni.~- Nie ucieknie! - odparł
54 7 |         klacz do chaty Ślimaka. Gospodyni akurat zasypywała kaszę
55 8 |    cichym głosem:~"a, a, a!..." Gospodyni chodziła z kąta w kąt gniewna,
56 8 |       sieni!...~Pies widząc, że gospodyni szuka drewna, podwinął ogon
57 8 |     rozpal ogień!... - zawołała gospodyni - Jędrek, weź szaflik i
58 8 |        Na kominie płonął ogień, gospodyni z Magdą i Jędrkiem osuszali
59 8 |      przerwał Ślimak.~- Mówiłem gospodyni, ale zara na mnie wsiadła: "
60 8 |        Boże. O zachodzie słońca gospodyni wyniosła przed sień dzieżkę
61 9 |      tym tylko myśleli. Myślała gospodyni widząc coraz mniej mleka
62 9 |       słychać było płacz Magdy; gospodyni nie śmiała wyjrzeć na dziedziniec,
63 9 |     lament. To Magda płacze, że gospodyni wymawia jej obowiązek. Ślimak
64 9 |  pojutrze do stryjka - ciągnęła gospodyni -powiedz mu, jaka u nas
65 9 |         siedzieć - przerwała mu gospodyni. - Przy koniach zawdy musi
66 9 |         chacie zastygło i tylko gospodyni czasem pytała samej siebie:
67 9 |         po lewej stronie drogi, gospodyni w granatowej katance rozpiętej,
68 9 |          Ale im się nie wiodło. Gospodyni podając kapuśniak więcej
69 9 |        została przy nim tylko - gospodyni w rozpiętej granatowej katance,
70 9 |         jego otruli? - szepnęła gospodyni.~Ślimak wzruszył ramionami,
71 9 |     nasze dobre serce! - dodała gospodyni ocierając oczy fartuchem.~
72 10|      jak komornica... Ni!... Ja gospodyni... Nie chcę bratać się ze
73 10|       Panie gospodarzu!... Pani gospodyni, czy państwo są tutaj?... -
74 10|          Co wam. Ślimaku?... Co gospodyni?...~- Umarła.~- Jak to umarła?... -
75 10|     uwagą leżącej. - Taka dobra gospodyni! - mówił dalej. - Wielkie
76 10|        roboty. Ale jeszcze pani gospodyni mówiła, że w kuchni zepsuł
77 10|           Aha! Pójdź jeszcze do gospodyni i każ, ażeby nakarmiła Żyda.