Rozdzial

 1 1 |      chlebem, a ino zjem, urąbię wam bodaj furę drzewa. Potrzymajcie
 2 1 |   wszystkie te góry zaoram. Będę wam służył za stare odzienie
 3 2 |   pociągnął ojca do wózka.~- Bóg wam zapłać, gospodarzu - rzekł
 4 3 |      głową dotknął sufitu.~- Bóg wam zapłać, sołtysie, żeście
 5 3 |     Ślimak podając mu rękę.~- To wam Bóg zapłać, że nas tak uczciwie
 6 3 |      odparł Grochowski.~- A może wam tu jaka niewygoda, zaraz
 7 3 |     rozmawiali gospodarze.~- Cóż wam wypadło - pytał gościa Ślimak -
 8 3 |         Józek, prowadźże ich. Tu wam ładniej będzie wieczerzać.~
 9 3 |         rzekła gospodyni - po co wam, sołtysie, ciągnąć krowę
10 3 |       Jak się uprzecie, to muszę wam krowę sprzedać, nic nie
11 3 |      łąkę w arendę.~- To przecie wam lepiej wyniesie aniżeli
12 3 |        ostatnie słowo...~- Mówię wam: dajcie trzydzieści pięć
13 3 |       uderzył o stół ręką.~- Dam wam... trzydzieści i jeden rubli...
14 4 |   resztkach niewoli, które nam i wam ujmę przynoszą. Nakryj głowę,
15 4 |        moją chudobą.~- Na cóż to wam?~- Stargowaliśmy wczoraj
16 5 |       takie przyjęcie wybudujemy wam tu niedaleko stację. Ślimak
17 5 |         zrobić?~- Przeprowadzimy wam tędy kolej żelazną.~- Drogę
18 5 |   kurczątko więcej i wyrówna się wam bez mojej krzywdy!...~"Zawsze
19 5 |        Owczarz. - Ino wstydu bym wam narobił...~- Cóż ci brak?~-
20 5 |      całej wsi traktament, kiedy wam się udał taki interes?~-
21 5 |   zarywał biednych Żydków!... Ja wam. Owczarzu, daruję, ale od
22 5 |         kiedy tak gadacie, to ja wam oddam. Ino bójcie się, żeby
23 5 |         rzekła znowu Magda. - Ja wam wynajdę czysty.~- Siadajcie
24 6 |  zawołała utykając na progu - to wam cosik powiem...~Ślimak wybierał
25 6 |   czkawką. - Bajki?... No, zatem wam powiem, że to jest święta
26 6 |       święta prawda... I jeszcze wam powiem, że bogatsze chłopy
27 6 |    dowiedzieć się...~- O tym, co wam Sobieska mówiła - mruknął
28 6 |    odparł Josel niedbale.~- A ja wam pięćdziesiąt rubli nie zapłacę
29 6 |       szwagra nie zbuduję.~- Jak wam się spodoba - odparł szynkarz.~
30 6 |    pamiątki nie uszanują."~Mówię wam - ciągnęła Sobieska - gadał
31 6 |         pięćdziesiąt. Ale, mówię wam, tak płakali i całowali
32 6 |   chudobę?... - odparł. -Przecie wam już tego lata powiedziałem,
33 6 |           Za te pieniądze, które wam dajemy, moglibyście za Bugiem
34 6 |      Idźcie do komisji, a pokażą wam, jako to jest mój własny
35 7 |        która napoiła ojca.~- Bóg wam zapłać! - westchnął chory. -
36 7 |  odezwała się Ślimakowa.~- Co my wam możemy zrobić? - zapytał
37 7 |             zapytał chory. - Czy wam ziemię zabierzemy? czy może
38 7 |      powtórzył chory. - A co się wam należy za mleko? - spytał
39 7 |        nie zapraszali.~- Ha, Bóg wam zapłać, kiedyście na nas
40 7 |    zrobiła się zgoda.~Grzyb, tak wam mówię, zajadł się, że posiniał
41 7 |         z garniec w woreczek, to wam oddam, jak będę tu drugi
42 8 |      nawet modlić. Zobaczymy, co wam z tego przyjdzie.~- Węszy
43 8 |     jutro zapłacą lepiej.~- Któż wam zapłaci?~- A choćby i te
44 8 |     sprzedali wasz grunt, oni by wam dobrze zapłacili i sami
45 8 |           mówił Hamer. - Zapłacę wam siedemdziesiąt pięć rubli
46 8 |           rzekł Ślimak.~- Będzie wam bieda, bo tu już nic nie
47 8 |        tu już nic nie zarobicie. Wam trzeba albo siedzieć przy
48 8 |      przytłumionym głosem. - Czy wam jeszcze za mało nieszczęścia?...
49 9 |    sprzedajcie swoje grunta, a i wam, i mnie będzie z tym lepiej.~-
50 9 |         wy jeszcze chceta, żebym wam sprzedał wszystko, całe
51 9 |    zawołał Fryc Hamer.~- Ukradli wam? - spytał Ślimak.~- Zabili
52 9 |          mówił Ślimak. - Jakeśmy wam wieprza uratowali, to żaden
53 9 | wachmistrz obejrzawszy się powie wam we śtyry oczy, że Niemiec -
54 9 |        cztery mile. Dobrej wódki wam dam i kiełbasy, jak mnie
55 10|        spytała:~- A nie potrzeba wam dziewuchy?~- Nie wiem jeszcze -
56 10|          do stajni.~- Przyszlemy wam tu - rzekł Fryc - wszystkiego,
57 10|     kilku gospodarzy, ażeby dali wam jakąś pomoc. Przecie to
58 10|         Macie kupca? - spytał.~- Wam sprzedom - rzekł Ślimak.~
59 10|          Hamer po chwili - to ja wam coś powiem. Ja wam dam siedemdziesiąt
60 10|         to ja wam coś powiem. Ja wam dam siedemdziesiąt pięć
61 10|         nas, a ja za robotę będę wam płacił jak naszym parobkom.~
62 10|      podnosząc się z progu - oni wam nie dadzą pomocy. Oni nie
63 10|    niewiele byście zwojowali, bo wam się nie wiedzie, a tak -
64 10|     słowo sprowadził Knapa, żonę wam jak należy opatrzył, a wy
65 10|          kazał tu iść i mówi, że wam teraz wyłażą bokiem kurczęta,
66 10|             Co to państwu?... Co wam. Ślimaku?... Co gospodyni?...~-
67 11|         kupił? Nie wierzyłeś mu. Wam się zdaje, że panowie tylko
68 11|       się gniewata?...~- Niechże wam Bóg da wszystko najlepsze,
69 11|       zmienił Grzyb rozmowę - tu wam przywiózem ze wsi, od nas
70 11|     zwrócił się do Grzyba.~Ptaka wam wieżę - rzekł - ino trochę
71 11|         odstąpili do szopy.~- Ja wam cosik poradzę, kumie - zaczął
72 11|         grunt, bo dotyka mego, a wam oddam piętnaście morgów
73 11|     lepsza od Hamerowskiej,~- To wam dam więcej łąki. Zgoda?... -
74 11|          mają z kozy wypuścić. A wam, bracie Grzybie, życę szczęścia