Rozdzial

 1 1 |            od zachodu do gościńca, który z tego miejsca przecina
 2 1 |           białymi jak len włosami, który wtoczył się po wąwozach
 3 1 |             była odrębnym światem, który przechodził różne fazy i
 4 1 |   przedstawiła Maćka jako parobka, który już drew urąbał i nakarmił
 5 2 |             głowę i tułów jeźdźca, który robił się podobnym do lalki
 6 2 |           namiętnie kochał on lud, który znał w tym samym stopniu,
 7 2 |           siebie, podał jeźdźcowi, który już powściągnął konia.~-
 8 2 |            się stało. Jakiś cudak, który zaczepiał mu żonę i cieszył
 9 3 | niezawodnie zaszkodził mu krupnik, który był bardzo gorący.~- A zawdy
10 4 |          rzekł Ślimak do Staśka.~- Który to?~- Ten z gankiem, na
11 4 |            zwrócił się do Ślimaka, który z najwyższym niepokojem
12 4 |     demokrato! - rzekł do szwagra, który tymczasem gryzł paznogcie.~
13 5 |            wołała matka - żeby cię który nie przetrącił...~Jędrek
14 5 |     zadowolona patrzyła na Jędrka, który z wielką śmiałością przenosił
15 5 |            czarną brodą zapytał:~- Który to gospodarz?~- Ja - rzekł
16 5 |            szczególnie dla ciebie, który będziesz mieszkał najbliżej
17 5 |          aby odpędzić złego ducha, który widocznie zabiegł mu drogę
18 5 |           Ale najroślejszy z nich, który odznaczał się wojskową czapką
19 6 |      szeptała te nowiny pisarzowi, który miał się z nią żenić; pisarz
20 6 |            tylko dwoje ludzi: pan, który wciąż grał na organach,
21 6 |          znalazł kupca!...~Ślimak, który niekiedy spotykał dziedzica
22 6 |            zawisła na ręku chłopa, który wyniósł ją do sieni i położył
23 6 |        Chłopi spojrzeli na Josela, który uśmiechał się. Po chwili
24 6 |       potrącił dworskiego parobka, który niósł na plecach ćwierciowy
25 6 |          Wiem od pańskiego rządcy, który się na Nowy Rok oddalił.
26 6 |            Podał rękę dziedzicowi, który z pośpiechem opuścił pokoik
27 6 |      pulpitów i stary Żyd basista, który spał przewiesiwszy ręce
28 7 |       Hirszgolda, piegowaty Żydek, który zamieszkał w małym pokoiku
29 7 |     gruntach zamiast jednego pana, który nic nie robił, tylko pieniądze
30 7 |         Już znalazł się i konował, który ogląda nogę podbitej szkapie,
31 7 |            szkapie, już i cerulik, który goli na stopniu wozu starego
32 7 |           uszu wachmistrza straży, który zaprzągłszy tłustą klacz
33 7 |          do drogi zobaczył chłopa, który ukryty za krzakiem, przypatrywał
34 8 |          po stolarsku. Jędrek zaś, który co dzień wybiegał między
35 8 |       wycieczkach spotykał Josela, który patrzył na niego drwiąco
36 8 |            Ślimak patrząc na Żyda, który pobladł ze złości.~I po
37 8 |   kościołem w niedzielę nie bardzo który odpowiadał mu: "Na wieki
38 8 |           ze stajni. Taki Niemiec, który liczy się na siedem włók
39 8 | skrzyżowanymi na piersiach rękoma, który smutnie uśmiechał się i
40 8 |         językiem olbrzymiego gadu, który siedzi w borze, na zachodniej
41 8 |        jest niby olbrzymim palcem, który ukazuje mu jeden za drugim -
42 8 |       nawałnicą, był przecie taki, który całą istotą odczuwał okropność
43 8 |         Magda, a najbliżej Jędrek, który przytrzymując trumienkę,
44 9 |          odpowiem albo i Staśkowi, który bez was głowę tu położył?~
45 9 |           w błocie poszli za psem, który kilka razy skowyknął, jakby
46 9 |          przemawiali oni do Burka, który czując za sobą swoich panów
47 9 |       oganiając się przed Burkiem, który wściekle na niego ujadał.
48 9 |           było podejrzywać gościa, który za niewielką pracę dał mu
49 9 |           potrzeby nie pić trunku, który nie odznaczał się dobrym
50 9 |         słyszy znowu ten sam głos, który mówi: "No, posuń się..." "
51 9 |            jest tylko jedna - sen, który go w tej chwili ogarnia;
52 9 |      zasypia...~Ze snu bez marzeń, który musiał trwać około dziesięciu
53 9 |       Maćkowi nazwisko podróżnego, który za naprawę sani tak go wczoraj
54 9 |          śnieg drobny, lecz ostry, który ciął go po rękach i po twarzy
55 9 |            Grochowski. Grochowski, który od razu domyślił się, kto
56 9 |            sobą, że jest to hycel, który kiedykolwiek zginie przy
57 9 |          spojrzał na Jaśka Grzyba, który odzerknąwszy mu, odciął:~-
58 9 |      sołtys i jeszcze jeden chłop, który miał w sądzie sprawę o zepsucie
59 9 |           najgorsza -odparł drugi, który Zośkę znał od dawna, bo
60 10|           płaczliwy głos wikarego, który bijąc pięścią w ambonę wykrzykiwał: "
61 10|         Jednym był on sam. Ślimak, który siedzi w alkierzu u nóg
62 10|         tylko jakiś nowy Owczarz), który stał za oknem alkierza,
63 10|               mruknął czując swąd, który był tak silny, że odurzał.~
64 10|           stary - żeby was przyjął który na stancję albo choć wysłał
65 10|            się drugiemu parobkowi, który z butami w rękach opuszczał
66 10|      interes szynkarzowi Joselowi, który często nim się posługiwał
67 10|         porabia jego syn Menachem, który uciekł przed wojskiem do
68 10|           zięciów, Bencyjon Sufit, który obecnie siedzi w więzieniu
69 10|            każdy słup jest zbójcą, który go najprzód obedrze, a potem
70 10|   szlachcic, łaskawy i miłosierny, który jednak z byle kim nie gada.
71 10|       jedno pocieszało proboszcza, który nie lubił swego pomocnika.
72 10|         nocną wizytą u pogorzelca, który pospołu z trupem leży w
73 11|    Istotnie ukazał się Grochowski, który na widok Grzyba zawołał:~-
74 11|       prowadząc za czuprynę Jaśka, który pomimo swego wzrostu i urody