Rozdzial

 1 1 |          całym gościńcu. Owczarza aż w dołku zakręciło od tych
 2 2 |       tyłu długie włosy spadające aż na kark. W zgrzebnej koszuli
 3 2 |            Utopił palce we włosy, aż mu czapka zsunęła się na
 4 2 |   spódnicy, prała szmaty kijanką, aż echo rozlegało się po dolinie.
 5 2 |         ma białe i piękne kolana. Aż go zimno przeszło. ~- Czego
 6 2 |   cierpliwie rok, dwa, trzy lata, aż nareszcie dzisiaj - każe
 7 2 |        kraj podobał, że leźli het aż na górę, pod sosnę. Potem
 8 3 |        takim krześle z poręczą...~Aż Maciek spróbował wyprostować
 9 3 |           sołtysie, ciągnąć krowę aż na wieś do Grzyba?~- Bo
10 3 |             roześmiał się Maciek, aż mu gorący krupnik spłynął
11 3 |        Maćkowi tak przyjemnie, że aż westchnął. Następnie włożył
12 3 |           zmartwiony i cofnął się aż do izby, gdzie spał Stasiek.
13 4 |        starannie umył się mydłem, aż od zatłuszczonych palców
14 4 |           i jego, i jaśnie panią, aż coś opuszczą. Będziesz pamiętał?~-
15 4 |           niej. Ślimak spojrzał i aż się zląkł, taka dziś wydawała
16 4 |       kiedy tamten podjadł sobie, aż napęczniał, idą drudzy.
17 4 |        gada wcale inaczej. Chłopa aż kolnęło w serce.~- Jak ja
18 4 |           francusku, więc Ślimaka aż mrowie przechodziło na myśl:
19 4 |          taką mi rzecz zrobił, że aż wstyd!...~- Przecie matula
20 5 |           w ręku, odprowadził ich aż do jarów.~Gdy wrócił stamtąd,
21 5 |           jedna upadła na ziemię, aż do bosych nóg Zośki.~- Pali
22 6 |           chłop. I tak wahał się, aż pewnego wieczora dała mu
23 6 |      jakby ten ksiądz na ambonie. Aż Łukasiakowi krzyże ścierpnęły,
24 6 |            I znowu wziął jeździć, aż mi się oczy rozbiegały od
25 6 |    studnię, a ja czekam i czekam, aż mię cięgoty przechodzą.
26 6 |          tuż koło Owczarza. Chłop aż przeżegnał się.~Na szczycie
27 6 |           góry, na łeb, na szyję, aż dwoje sanek obok siebie.
28 6 |       poty go proś, poty skamlaj, aż ci ten kawałek łąki odstąpi,
29 6 |           uderzył pięścią w stół, aż podniósł się pył w izbie.~-
30 7 |       rodziną. Posadzki wyjechały aż do guberni, aby tam przyozdobić
31 7 |          o kupienie tych gruntów, aż trzeba było zza Wisły kolonistów
32 7 |      kolanach, a głowę na rękach, aż mu na kark zsunęło kapelusz,
33 7 |    Hamerem i pewnie go opuszczą." Aż tu, jak naraz, daje Orzechowski
34 7 |        będą uciekać piechotą!..." Aż go Josel pociągnął za rękaw,
35 7 |           którzy pochwycone konie aż do Prus odstawiają, że Niemcy
36 7 |            i "hura!". Stary Hamer aż się obejrzał, a chorowity
37 8 |          przecierał oczy, ziewał, aż mu w karku trzeszczało,
38 8 |        dobrego zmajstrować, kiedy aż oboje z babą do spowiedzi
39 8 |           poszedł na dziedziniec, aż pod stodołę.~- Patrzajta
40 8 |      sąsiady - rzekł z goryczą. - Aż na wieś chodziliśta po furmanki,
41 8 |       Staśka podniósł je do góry, aż poza głowę, a potem znowu
42 8 |          go tak raz zaziębiło, co aż tydzień leżał, Stasiek był
43 8 |         deski, heblował, zbijał i aż się uśmiechnął, że mu tak
44 9 |     pokażcie ino.~Ślimak milczał, aż musiał odezwać się Owczarz:~-
45 9 |           dam za morgę!...~Ślimak aż założył ręce ze zdziwienia
46 9 |         tych ciężkich czasach, to aż go koło serca zamdliło.
47 9 |          wieprza im uratowali, że aż złodzieje nam za to wygrażają,
48 9 |          w swojej głowie, czekał, aż mu przyjdzie ochota wydać
49 9 |          i skoblach. Palił fajkę, aż w izbie było dymno, przekładał
50 9 |  niewyraźnie Herman, bo miał gębę aż dwa razy przewiązaną.~Ślimak
51 9 |   ceremonii, pociągnął z flaszki, aż mu oczy łzami zaszły, i
52 9 |     zawołom: "Dyć się wynoś!..." ~Aż usłyszy sam jegomość... ~
53 9 |           się uprę, nie wydołasz.~Aż parobkowi zrobiło się przyjemnie
54 9 |    Hermana, to z radości postawił aż kwartę wódki i przysięgał
55 9 |          chory...~I zatoczył się, aż musiał uchwycić ręką za
56 9 |           bo pies toczył pianę... Aż mu na pysku zamarzła. ~Owczarz
57 9 |          naprzykrzać się świętym, aż rozbiegną się po niebie
58 9 |       kolan. Szedł z pół godziny, aż trafił na miejsce wydeptane.
59 9 |         że robiło mu przyjemność. Aż uśmiechał się czując, że
60 9 |         naprawdę uciekli i pędzą, aż szumi... Owczarz roześmiał
61 10| zakończenie i jeszcze raz kopnął, aż pękło w zmarzniętym zwierzęciu.~
62 10|        zaczął walić nim chłopaka, aż ten wlazł pod ławę i krwią
63 10|          rzucał się jak wściekły, aż mu drzazgi i polana wylatywały
64 10|          wyraz twarzy, że Ślimaka aż kolnęło w serce, gdy go
65 10|          chód, stopniowo cichnący aż do bramy; potem usłyszał,
66 10|   skrzypiały coraz dalej i dalej, aż do mostu.~Otrząsnął się,
67 10|          się z ławy, przeciągnął, aż mu w stawach zatrzeszczało,
68 10|     paliły się jak słupy ogniste, aż mimo mrozu Ślimakowi w szopie
69 10|       płacił jak naszym parobkom.~Aż podrzuciło Ślimaka słówko -
70 10|         machnął w powietrzu nogą, aż impet wionął na Sobieską.
71 10|       uderzył cybuchem o podłogę, aż pękła fajka.~- To ja, proszę
72 11|        chciało latać po nocy stąd aż na plebanię! Wreszcie on
73 11|        jeszcze utulił. O la Boga, aż mi markotno, żebym ja zaś
74 11|          tu? Bo do was jechałem...Aż tobą co, Józek? -zwrócił