Rozdzial

 1 1 |           ten jest biały; w każdej zaś innej porze wygląda jak
 2 1 |         tym dziwne łamańce. Lepiej zaś poszukawszy znalazłbyś jeszcze
 3 1 |        uciekła w nocy na wieś, jej zaś miejsce zajęła "głupia Zośka",
 4 1 |           za mocno ją bijał; dalsi zaś krewni umieli tylko zachęcać
 5 1 |           mu umyć się w rzece. Gdy zaś mąż wrócił wieczorem do
 6 2 |            palił fajkę; gdy mu się zaś oczy przymknęły, a głowa
 7 2 |      opuścić trochę malowanki, nie zaś uginać się tak brzydko.
 8 2 |          Ślimakowej niewiasty, ona zaś machnęła kijanką tak energicznie,
 9 2 |          się na wrota; zobaczywszy zaś dziwnie ubranego panicza
10 3 |        bydlątko, pogłaskał je. Gdy zaś ono, niby przeczuwając nowego
11 3 |         sami we dworze zaczepiali, zaś o krowę spróbuj się potargować.
12 3 |          Ślimak. ~ ~- A juści. Jak zaś przyjdą nowe łaski i nadania,
13 3 |       widzicie. Chcą tu wleźć. Jak zaś osiądzie jeden, to zara
14 3 |     zniknął we wnętrzu stajni. Gdy zaś na dziedzińcu wszystko ucichło,
15 4 |            odnieś mu jutro. Uważaj zaś, ile ci powie za łąkę, i
16 4 |           włożył ją za pazuchę; że zaś chłopcy byli od dawna gotowi,
17 4 |        lepiej z łąką niż bez łąki. Zaś żadnemu panu nie jest miło,
18 4 |          to, co mu się należy, nie zaś żeby lada jaki chwytał,
19 4 |         dworskie.~- A na dworskie. Zaś ta ziemia, co stoczy się
20 4 |       Właśnie że prawdziwe. Kwitną zaś, bo im przez zimę ogrodnik
21 4 |         się znowu dwa strzały. Gdy zaś dym opadł, ujrzeli przy
22 4 |            zmajstrował!..."~Głośno zaś dodał:~- To niech jaśnie
23 4 |             pomyślał chłop, głośno zaś dodał:~- Kiej kupować przez
24 4 |       naprzód, bo byli głodni. Gdy zaś Ślimak wszedł do chaty,
25 4 |        jakieś szachrajstwo. Kto by zaś oddawał za sto dwadzieścia
26 5 |           wiążąc snopki; gospodyni zaś i Magda pomagały im z rana
27 5 |         sprawunki. Przed odejściem zaś, wypłacając gospodyni szesnaście
28 5 |            pomyślał Owczarz.~Kiedy zaś w niedzielę wszyscy z chaty
29 5 |         jej miejsca ustąpiły. Jego zaś ciągle ktoś zaczepiał. Arendarz
30 5 |     złotych do Nowego Roku. Gdy mu zaś odmówiono, skrył się między
31 5 |           powinien kupić buty, nie zaś przepijać pieniądze. Później
32 6 |         wyjeździe do Warszawy. Gdy zaś kto z sąsiadów zapytał ich:
33 6 |            braku roboty!... Kto by zaś zebrał we wsi pieniądze
34 6 |            środku dolega. Naprawdę zaś ani młócił, ani się przerwał,
35 7 | przyozdobić lokal sądu okręgowego, zaś adamaszkowe obicia ze ścian
36 7 |         mych konarów i umarł." Gdy zaś tracze, zamiast usłuchać
37 7 |           ziemia pochłonęła? Gdzie zaś!... Wiatr powiał z tamtej
38 7 |              Czy kto słyszał, żeby zaś taki kawał drogi ciągnąć
39 7 |      jeszcze innym przeszkadza. Te zaś psiekrwie tak jakosik zwijają
40 7 |      jakieś słówko odpowiedzi. Gdy zaś koloniści zmęczyli się krzykiem,
41 7 |        wysłucha jeden drugiego; te zaś, pary, choć się gniewają,
42 7 |           wschodu słońca. Na drugi zaś dzień Ślimak dowiedział
43 7 |            spytał.~- Gdzież by się zaś podział? Biegaj, Jędrek,
44 7 |     zaglądał do koni -. Ale kto by zaś, tego nie wiem.~- We wsi
45 7 |           kobiety i dzieci. Młodzi zaś cieśle i mularze stali dwiema
46 8 |       robione po stolarsku. Jędrek zaś, który co dzień wybiegał
47 8 |          odpowiadał chłop. W duszy zaś przemyśliwał, że choćby
48 8 |              Na wieki wieków." Gdy zaś Ślimak przechodził koło
49 8 |           zarobisz - rzekł. Widząc zaś, że Ślimak ogląda się i
50 8 |          pomyślał Sumak. Następnie zaś przypomniał sobie, że przy
51 8 |       Mieliby większy zarobek. Jak zaś Hamer nie zbuduje wiatraka,
52 8 |           że tam jego chałupa. Gdy zaś pan odchodził do robotników,
53 8 |            jeszcze nie nastał. Jak zaś nadyndzie, żebym się schował
54 9 |       trudu nauczył go reszty; gdy zaś poznał cały alfabet, to
55 9 |        kury i pół kopy jaj. Ślimak zaś spotkawszy bakałarza obiecał,
56 9 |    odbierzesz se w drugim. Z Magdą zaś co innego. Ona młoda, jej
57 9 |         zasuwy z drągów. Ułożywszy zaś wszystko porządnie w swojej
58 9 |           słyszała rozmowy. Ojciec zaś nie śpieszył się z badaniem,
59 9 |           go błogosławić, podróżny zaś postąpił o wiele zacniej,
60 9 |           podał ją podróżnemu; ten zaś nalał mu z półtorej kwaterki
61 9 |       strawy, a dziecku mleka. Gdy zaś jeszcze doniósł parobek,
62 9 |            było wiadomo. Zarzucano zaś jej żebraninę, włóczęgostwo,
63 9 |        urosła... Słyszał kto, żeby zaś takie dziecko zamrozić?...
64 9 |        wpadła w zwykłą apatię. Gdy zaś i szmer odjeżdżających ucichnął,
65 10|    zamiarem jakiego oszustwa. Rano zaś ze śmiechem opowiadał o
66 10|        zdziwione oczy. Zobaczywszy zaś, że jakaś baba stoi nad
67 10|         Jojna - odparł. Uchyliwszy zaś drzwi spytał zdziwiony:~-
68 10|         lubił swego pomocnika. Aby zaś w jakikolwiek sposób dotrwać
69 11|         trapią. Żydzi im radzą, ja zaś jeżdżę na zabawy!..." -
70 11|           aż mi markotno, żebym ja zaś obłapiał się z taką osobą...
71 11|          rozpłynęły się sanki. Gdy zaś w powietrzu zaległa cisza,
72 11|         postawić na szczęście, nie zaś tak hardo odpowiadać mnie
73 11|             że mnie okradną?... Ja zaś gadałem, że nie okradną,