Rozdzial

 1 2 |          na przekór Magdzie:~Widzi Bóg, dalibóg, ~Żem cię nie poznała, ~
 2 2 |            Zwariowała baba, jak mi Bóg miły! Przecie dziś nasze
 3 2 |         pociągnął ojca do wózka.~- Bóg wam zapłać, gospodarzu -
 4 3 |       cóżem ja zrobił, że mnie Pan Bóg tak ciężko karze!... Nie
 5 3 |            głową dotknął sufitu.~- Bóg wam zapłać, sołtysie, żeście
 6 3 |          podając mu rękę.~- To wam Bóg zapłać, że nas tak uczciwie
 7 3 |        ołtarzu, gdzie powinien być Bóg Ojciec, to u nich stoi tylko
 8 3 |            się.~- Że też takim Pan Bóg miłosierny błogosławi -
 9 3 |           wasze zdrowie. Co im Pan Bóg nie ma błogosławić, kiedy
10 4 |           niech se będzie, jak Pan Bóg miłosierny stworzył, a Kościół
11 4 |         dziedzicowi dał grunta Pan Bóg? - bąknął Jędrek.~- Pan
12 4 |               bąknął Jędrek.~- Pan Bóg taki rząd postanowił na
13 4 |         podoba. Tak postanowił Pan Bóg miłosierny, że na świecie
14 4 |        począł mówić pacierz, ażeby Bóg miłosierny zasłonił go od
15 5 |           Niechże jaśnie panom Pan Bóg dopomaga i Matka Przenajświętsza! -
16 5 |           bójcie się, żeby was Pan Bóg nie pokarał za moją krzywdę.~
17 5 |       duszy jednak wątpił, czy Pan Bóg za takiego jak on biedaka
18 6 |          szepnął do sieroty. - Pan Bóg miłosierny jest wszędzie
19 6 |             Wielki to pieniądz!... Bóg mi świadek, że daję ci więcej,
20 6 |           sprzedał, to... niech go Bóg skarżę...~- Ale zawdy łąki
21 6 |              szlochała - kiedy Pan Bóg miłosierny pokarał mnie
22 7 |   podróżnej, która napoiła ojca.~- Bóg wam zapłać! - westchnął
23 7 |          was nie zapraszali.~- Ha, Bóg wam zapłać, kiedyście na
24 7 |          że jest gotów do drogi.~- Bóg zapłać! bywajcie zdrowi!... -
25 7 |               rzekł chory.~- Niech Bóg prowadzi!~Wózek z wolna
26 7 |       drodze na nocleg?~- Dałby to Bóg - odparł Grzyb - bo już
27 7 |          Warownym grodem jest nasz Bóg,~Broń nasza i potęga,~On
28 7 |           za nas chrobry wódz, ~Co Bóg go zesłał z nieba. ~Kto
29 7 |            Chrystus się zwie, ~Pan Bóg Zebaot;~On złego strzaska
30 7 |           za nas chrobry wódz, ~Co Bóg go zesłał z nieba...~Głęboką
31 7 |    gniewnym głosem. - Musi, że nie Bóg, ino diabeł, kiej bratacie
32 7 |      diabła się modlili... Już was Bóg skarał, bo coś padło na
33 8 |     trzymała się pościeli, na miły Bóg nie chcąc wstawać, przecierał
34 8 |       Prawda - dodała po chwili-że Bóg miłosierny wszędzie jeden,
35 8 |       rozgniewał się na was.~- Pan Bóg mocniejszy od Fryca - odparł
36 8 |            go ta wie.~- Czy to Pan Bóg robi zawieruchę?~- Musi,
37 8 |         zawieruchę?~- Musi, że Pan Bóg.~Chłopiec objął go za nogi;
38 8 |            siano?~- Zmokło, ale da Bóg pogodę, to wyschnie.~- Magda,
39 8 |     człowiek, jo wiem... Niech was Bóg nagrodzi... I nagle pocałował
40 8 |            westchnął Ślimak. - Jak Bóg miłosierny zawoła kogo do
41 9 |     przecie winienem twojej nędzy. Bóg miłosierny zagniewał się
42 9 |            lepiej. A jak nam kiedy Bóg miłosierny dopomoże, to
43 9 |           że się samo odwróci. Pan Bóg miłosierny to jak ojciec:
44 9 |      wiosny. Bez ten czas może Pan Bóg łaskaw ochroni nas od straty;
45 9 |            gałęzie drzew okrył Pan Bóg w koszulki ze śniegu, a
46 9 |            wyprowadzał, niech mnie Bóg skarze! - mówił Owczarz
47 9 |        stary kożuch. - Może mi Pan Bóg dopomoże...~- Diabła proś,
48 9 |             bo świat wielki, a Pan Bóg jest wszędzie. Za to męczył
49 9 |         odparł Jasiek Grzyb. ~- Da Bóg, że przyjdzie - upierał
50 9 |       koniec był sądzony... Jak mi Bóg miły, tak, to moja dziewucha!....
51 9 |           ją zamroził!... Bodaj go Bóg skarał!... Bodaj on tak
52 10|           Od ludzi nic, ale... Pan Bóg... Wy już i w Boga nie wierzycie,
53 10|            jego..."~- Łże Żyd, jak Bóg na niebie... - rzekł Ślimak
54 10|         potem zobaczymy...~- Niech Bóg wynagrodzi - odparł Ślimak
55 10|      głowami i powiedzieli, że was Bóg skarał za śmierć tego parobka
56 10|            kręci się od miesiąca i Bóg wie, co by było, gdybyście
57 10| rozdrażnieniu - ino sprzedasz, Pan Bóg przeklnie ciebie i chłopaka...
58 10|         wsi gadają, że was sam Pan Bóg pokarał za Owczarza i sierotę...
59 10|            tak na jego chałupę Pan Bóg zesłał ogień i gdzie by
60 10|      nieszczęście padło, niech Pan Bóg ubroni... Tfy! - splunął. -
61 10|         niego wyobrażali sobie, że Bóg jest to wielki pan i szlachcic,
62 11|         bracie... będzie dobrze... Bóg nie opuszcza swoich dzieci...~
63 11|  przypominały, że kiedy zesłał Pan Bóg ogień, tom nareszcie uległ
64 11|                 I sprzedałeś?...~- Bóg uchronił i moja nieboszczka.
65 11|         gniewata?...~- Niechże wam Bóg da wszystko najlepsze, iżeście
66 11|   wskazując na pogorzelisko.~- No, Bóg, nasz Ojciec niebieski,
67 11|         Inom czapkę zdjął. Przecie Bóg jest jeden ich i nasz. Grzyb
68 11|              A ja se gadam, że ich Bóg musi być inakszy, kiej do
69 11|            nimi ucierpiałeś, co ci Bóg nagrodzi.~Wypił i podał