Rozdzial

 1 1 |       chora. Często widać płaty ziemi jakby obdartej ze skóry.
 2 1 |      piętro ukształtowało się z ziemi gliniastej; tu stoi dwór,
 3 1 |  komorników do robót około swej ziemi.~W kilka lat później przyszedł
 4 1 |      swoją krowę, kilka zagonów ziemi i pół chaty, wolała jednak
 5 2 |        lada kamyk, lada garstka ziemi na swój sposób stawiały
 6 2 |        się człowiek...~Dajże tu ziemi nawozu, kiedy ci ledwie
 7 2 |        ekonomowi kłaniaj się do ziemi, żeby pamiętał o tobie.~
 8 2 |     tonem.~Chłop spuścił bat ku ziemi i przychyliwszy głowę spoglądał
 9 2 |        się, że kamienie i grudy ziemi znowu warczą:"durny ty,
10 3 |     kupić za to dziewusze morgę ziemi. Co ziemia, to ziemia.~-
11 4 |     poza nim, że gdyby ów szmat ziemi leżał gdzieś dalej i zamiast
12 4 |     piszczy i nogami trzyma się ziemi.~- O, kiedy bo tobie zawsze
13 4 |        chociaż nic nie robi, ma ziemi za stu chłopów?~- Ma, bo
14 4 |            Chłop ukłonił się do ziemi.~- Obywatelu! - rzekł panicz
15 4 |          i jeszcze parę świń.~- Ziemi macie dużo?~- Bogać tam
16 4 |       panicz. - Dziesięć morgów ziemi, mój człowieku, to kolosalny
17 4 |  widzenia.~Chłop ukłonił się do ziemi, ale jednocześnie pomyślał:~"
18 4 |   kontent?~Chłop schylił się do ziemi, a nie mogąc dosięgnąć nóg
19 5 | Milczący Owczarz kłaniał się do ziemi, a Ślimak, z kapeluszem
20 5 |      przenikał. Było go pełno w ziemi, która rozmiękła jak rozczynione
21 5 |        położyła je na wilgotnej ziemi. Zdawało się, że w tej chwili
22 5 |  szelestem deszczu. W chacie na ziemi zostało dziecko, chude i
23 5 |  niezgrabnie podniósł dziecko z ziemi i, usiadłszy z nim w kącie
24 5 |            O, jak to rozlewa po ziemi... Po co wy jej w nos wtykacie
25 6 |      dziesięć morgów najlepszej ziemi - to o nowych Żydkach, którzy
26 6 |    ogląda swoje gospodarstwo na ziemi. Zimą, kiedy mróz dokucza,
27 6 |        uciekają z rąk; śnieg na ziemi robi się gładki jak szkło,
28 6 |        wszystko, co ino jest na ziemi i w niebie, a po śmierci
29 6 |          Współcześnie, jak spod ziemi, zjawił się Mateusz.~- Wielmożny
30 6 |     możecie gdzie indziej kupić ziemi? - spytał chłop.~- No, nie
31 6 |        bym ja, chłop, robił bez ziemi?...~- Kupisz sobie innego
32 6 |        jeszcze wykopię się spod ziemi i nie dam zrobić krzywdy
33 7 |         klejnot na niebie, a na ziemi witały ją świergotem zbudzone
34 7 |         z nogami zwieszonymi do ziemi, ciągniony z jednej strony
35 7 |     idziemy za nimi.~- A wyście ziemi nie kupili? Kobieta wzruszyła
36 7 |        ale tam źle. Ludzi dużo, ziemi mało, o zarobek trudno.
37 7 |        duży pies podniósł się z ziemi i otrząsnął na znak, że
38 7 |        na nas wiedzie w bój.~Na ziemi kto mu rówien?~~Na pierwszy
39 8 |      marzył o wiekuistym śnie w ziemi, A tu żona wciąż pili: "
40 8 |        patrzyć na wyrastające z ziemi jak grzyby kolonie niemieckie.~
41 8 |      Ślimak kłaniając mu się do ziemi zapytał znowu:~- Dopraszam
42 8 |        wiatraku, kiej mają tyle ziemi?~- Mieliby większy zarobek.
43 8 |        liczy się na siedem włók ziemi, jeszcze łakomi się na zarobek.
44 8 |   Ślimak coraz kłaniając się do ziemi. Starszy pan z początku
45 8 |  Chwilami chmura zniżała się do ziemi, a wówczas tonęły w niej
46 8 |       która rozejrzawszy się po ziemi zapragnęła naśladować Ojca
47 8 |  zniszczyć wszystko, co jest na ziemi.~Między chmurami, kołującymi
48 8 |        rozdarło się od nieba do ziemi i w rzekę uderzył piorun. "
49 8 |  strumienie płynące od nieba do ziemi. Słońce zgasło, a deszcz
50 8 |      myśl: jak musi być chłodno ziemi zalanej wodą? Powietrze
51 8 |       tam z trumną postawili na ziemi. Milczał, gdy własny ojciec
52 8 |      wówczas, gdy ciężkie grudy ziemi poczęły walić mu się na
53 9 |    znalazłszy przypadał łbem do ziemi i szczekał. Coraz rzadziej
54 9 |        bym trafił, każdom grudę ziemi własną ręką obrócił, a wy
55 9 |        deszcz ze śniegiem, a na ziemi było błota wyżej kostek.
56 9 |    Zośka z powiatu do rodzinnej ziemi, pod opieką dwu chłopów,
57 10|     jakby mu nogi przymarzły do ziemi. Więc zaczął pobudzać się
58 10|     piętnaście morgów rzetelnej ziemi niż siedzieć na dziesięciu
59 10|         Obrócił się brzuchem do ziemi i jeszcze lepiej naciągnął
60 10|       Kiedy tak leżał twarzą do ziemi, aby nie spojrzeć na trupa
61 10|     stanął przed nim jakby spod ziemi Grochowski.~- Tyś tu po
62 10|   Wszedł Jojna i skłonił się do ziemi.~- Dobrze, żeś przyszedł -
63 11|   proboszcz.~Chłop zerwał się z ziemi i zarzucił na ramiona kożuch.
64 11|       żył, żebym na kolanach do Ziemi Świętej poszedł, to jeszcze
65 11|         zasługę, boście Niemcom ziemi nie wydali. I prawdę rzekł.