Rozdzial

 1 4 |         że się na tym skończyło. Myślał, że będzie natrząsać się
 2 4 |         nie -ma łąki wypuścić? - myślał. - Przecie on wie, że mu
 3 4 |    zalała mu duszę.~"Ale zawdy - myślał - on to rozumie, że będzie
 4 4 |          niepewność.~"Coś jest - myślał Ślimak - że on się nie targuje!
 5 4 | zasmuconego, ale uparł się i ani myślał kupować łąki.~- No, więc
 6 4 |    ucieszyły te wyrazy: "Jużci - myślał - musi być prawda z tym
 7 4 |       sprzedać łąkę tak tanio?" -myślał.~Przestał jeść i wałęsał
 8 5 |    chwilę porozmawiał, ale - ani myślał o powrocie. Owszem, wziął
 9 5 |          czego nie odwiózł?..." -myślał chłop i wstyd mu się zrobiło
10 6 |        Jaki on jest, taki jest - myślał chłop o dziedzicu - ale
11 6 |           to wiadomo."~Tak sobie myślał chłop, bo mierzył pana swoją
12 6 |          się na wsi.~I kiedy tak myślał, zaufany w spokojną twarz
13 6 |       saniach i otulając dziecko myślał: czy Ślimak przyjdzie im
14 6 |          podczas procesji. Zrazu myślał, że to przywidzenie, ale
15 6 |       ornaty poprzebierali..." - myślał.~Było z wiorstę od chałupy,
16 6 |        wysoki bobrowy kołnierz i myślał.~Na dziedzińcu płonęły smolne
17 7 |        go energii, więc z trwogą myślał: czy on sam na odludziu
18 7 |      wkoło pagórka i śpiewają? - myślał. -Pewnie chcą odegnać złe,
19 7 |    kwiecistą kamizelkę, to znowu myślał, że rozpłacze się na cały
20 7 |     szeptał zatrwożony i - znowu myślał o niej. ~
21 8 |           Zły na mnie, kondel! - myślał Ślimak. - Boi się, że mu
22 8 |         Jużci on pan całą gębą - myślał chłop o Hamerze - a ja biedak.
23 8 |        Ale to jeszcze nic. Hamer myślał, że mu sprzedacie bodajby
24 8 |        nich lękał się drugiego i myślał: co też on knuje i o co
25 8 |        im pole.~"Mądre Szwaby! - myślał chłop. - Warto by i na naszym
26 8 |   stalowych nerwach, gdzie jeden myślał o swoim plonie, drugi spal,
27 9 |        sercu jednak czuł obawę i myślał, że takie zagraniczne sztuki
28 9 |        pod piecem, palił fajkę i myślał: czy to tak zawsze będzie
29 9 |   bydlątkom. Ale najwięcej chyba myślał sam Ślimak, bo nieraz wystawał
30 9 |     pięści żydowskie pieniądze i myślał:~"Gdzieżbym ja cię sprzedawał,
31 9 |     kradzieże, a Ślimak co dzień myślał, żeby w miasteczku kupić
32 9 |         to i mnie mogą okraść" - myślał i niekiedy wyciągał rękę
33 9 |        domyślił sobie to, o czym myślał, wytrząsnął fajkę, splunął
34 9 |       Maciej tylko mrużył oczy i myślał:~"Dać spokój! przyda się
35 9 |       Zbłądzić, nie zbłądziłem - myślał - bo to przecie znana okolica,
36 9 |      stołek.~"Siąść, nie siądę - myślał - bobym zmarzł. Ale przysiąść
37 10|         Owszem, im dłużej o nich myślał, tym większej nabierał pewności,
38 10|          Josel?... Niemiec?..." -myślał chłop. Nagle cofnął się
39 10|          Wie, czy nie wie?..." - myślał chłop.~Zośka skończywszy
40 10|        co tu przyszła?~I gdy tak myślał, trwożąc się w sercu, izbę
41 10|      wszedł do alkierza, ale nie myślał rozbierać się; usiadł w
42 10|        mu powiem, nieszczęsny? - myślał Ślimak oblewając się potem. -
43 10|      było ugasić, ale Ślimak nie myślał o gaszeniu.~Wrócił do alkierza,
44 10|       zasłonił twarz rękoma. Nie myślał o ratunku widząc w tym początek
45 10|              Cóż mam robić?... - myślał chłop. - Jużci zostało mi
46 10|          w prawo i w lewo...~Nie myślał o niczym; raczej przysłuchiwał
47 10|     gościńcem.~"Nic nie pomoże - myślał - trza sprowadzić jaką babę
48 10|           niczego nie żałował, a myślał tylko o jednym: ażeby zasnąć
49 10|  zapomniał o swoich kłopotach, a myślał o ratowaniu Ślimaka. Właściwie
50 10|     Ślimaka. Właściwie nawet nie myślał o Ślimaku, tylko wprost
51 10|          udawać demokraty!..." - myślał zgryziony. Niekiedy, w porze
52 10|         grał w preferansa...~Tak myślał i nie wierzył sobie. Wiedział,
53 10|      rękach.~"Tam czekają mnie - myślał proboszcz gnąc o podłogę
54 10|    swojej sypialni.~"Jest ósma - myślał. - Jeżeli pojadę do niego,
55 10|          rozkaz.~"Może umiera? - myślał ksiądz. - Może by jeszcze
56 11|         się milknącym dzwonkom i myślał:~"Skąd dobrodziej o nas
57 11|        miałbym śmiałości."~Stał, myślał i szeptał:~- Musiało tęgo