Rozdzial

 1 2 |   ugorował, z czegóż bym wykarmił moją biedotę? A parobek - on
 2 2 |      zaczepiać kobiety. Mogłaby i moja, co prawda, opuścić trochę
 3 2 |           się za głowę.~- A dolaż moja z tą babą! - lamentował. -
 4 2 |          poprawił go stary.~- Nie moja, dworska,~- A czyja ta góra
 5 2 |      sosną to wasza?...~- Przecie moja, nie czyja.~- Oto widzisz,
 6 3 |           kolanie. - To krowa nie moja, ino Magdy, a kobieta dawno
 7 3 |           okazja. Tym bardziej że moja baba nie chce tego.~- Ale
 8 4 |            co jest między rzeką i moją chudobą.~- Na cóż to wam?~-
 9 4 |           Stargowaliśmy wczoraj z moją kobietą krowinę i boimy
10 4 |          zadatek. Właśnie dała mi moja dziesięć rubli, a resztę,
11 4 |        samo?~- Ale zawdy łąka nie moja.~- Jak rozdadzą grunta,
12 5 |           u was dostaniemy?~- Już moja zeszła na dół, niech panowie
13 5 |        was Pan Bóg nie pokarał za moją krzywdę.~W duszy jednak
14 6 |            odpowiedział kupiec. - Moja kareta została się w Warszawie,
15 6 |          wy się tak wypytujecie o moją chudobę?... - odparł. -Przecie
16 6 | powiedziałem, że grunt mój i góra moja.~- Więc kiedy twoje, to
17 6 |          nie sprzedam. To przecie moja ziemia. Siedzieliśmy tu
18 6 |        tej góry.~- Ale to przecie moja góra, mój grunt - odparł
19 6 |        bydła?~- Mój w tym rozum i moja głowa. Ty garnków pilnuj,
20 7 |          potem gdzie zmarnieje.~- Moja Pawlinka go upilnuje. Grzyb
21 7 |           My tu dziedzice, a łąka moja.~Jędrek odszedł. Zbliżając
22 8 |         nalegał parobek - bo ja z moją nogą nie nadążę, a tam cosik
23 8 |            Tak i ze Staśkiem...~- Moja ty dziecino!... moja ty
24 8 |              Moja ty dziecino!... moja ty pociecho!... - zapłakała
25 9 |       oczy mi się nie pokazuj, bo moja śmierć albo twoja!... Takeś
26 9 |         Owczarz, a to... musi, że moja dziewucha... Moja!... ino
27 9 |        musi, że moja dziewucha... Moja!... ino trochę od tych czasów
28 9 |          Jak mi Bóg miły, tak, to moja dziewucha!.... Patrzajta
29 9 |  dziewucha!.... Patrzajta się!... Moja dziewucha, no - i utrupili
30 9 |          za sukmanę.~- Przecie to moja dziewucha! - zawołała Zośka
31 9 |       inna droga, a jej inna...~- Moja dziewucha!... moja dziewucha!... -
32 9 |                Moja dziewucha!... moja dziewucha!... - poczęła
33 9 |   sołtysem i swoim towarzyszem.~- Moja dziewucha!... Dajcie mi
34 9 |           dziewucha!... Dajcie mi moją dziewuchę!... - krzyczała
35 9 |          dziecka nie ożywisz...~- Moja dziewucha!... Ślimak ją
36 10|   marszcząc się - że ja ci daruję moją krzywdę? Nie to, żem zmarzł,
37 10|         Ślimaku, podziękowanie za moją dziewuchę!... Teraz wy zmarniejecie
38 10|        się i odparł:~- Pewnie, że moją kobietę tylko do jutra położyły
39 11|   sprzedałeś?...~- Bóg uchronił i moja nieboszczka. Wstała ze śmiertelnej
40 11|           biegały żółtawe oczy.~- Moja wina - rzekł uderzając się
41 11|         uderzając się w piersi. - Moja wina!... I co... jeszcze
42 11|           tonem:~- Jo woma godom: moja wina! bo tak mi kazał dobrodziej.
43 11|           chociem stary, i godom: moja wina! Ale też i wy, kumie (
44 11|    spróbował, i dlatego ja mówię: moja wina! Aleście wy też mogli
45 11|          wiedzieć?~- Ożeńta się z moją siostrą.~- Z Gawędziną? -
46 11|      pochwycił Grzyb. - Ale wy za moją dobroć zapłacicie sto pięćdziesiąt
47 11|       Gadam mu, żeby się ożenił z moją siostrą, z Gawędziną, a
48 11|             Nowięcy mi szkoda, że moja Jagna widzieć tego nie będzie...~-
49 11|           odpowiedział Grzyb - że moja kochana siostra juże wczoraj,