Rozdzial

 1 1 |         patrzył w dolinę.~Zagroda ta, kropla w morzu ludzkich
 2 2 |         dopiero spostrzegł, jakie ta niewiasta ma białe i piękne
 3 2 |           głowę.~- A dolaż moja z tą babą! - lamentował. - Gdzie
 4 2 |       nieufnością i podziwem.~- A ta łąka jest twoja? - pytał
 5 2 |          moja, dworska,~- A czyja ta góra z sosną?...~- Zaczekaj,
 6 2 |           Fryc - mówił starzec. - Ta góra z sosną to wasza?...~-
 7 4 |         wołanie żony:~- Długo się ta będziesz wylegiwał?~- Albo
 8 4 |    wzruszając ramionami. - Ja bym ta nie chodził.~- A cóż byś
 9 4 |           prawda.~- A prawda. Ale ta ziemia, co się stoczy, na
10 4 |    dworskie.~- A na dworskie. Zaś ta ziemia, co stoczy się z
11 4 |           po chwili:~- Zawsze się ta jaśnie pan zmiłuje...~-
12 5 |           odparł po namyśle:~- Co ta być może dobrego? Pamiętam,
13 5 |       dziecka.~- I widziałeś, jak ta rzeka wylewa?~- Albo raz!...~-
14 5 |          Jest wreszcie Magda, a i ta niewiele co robi.~- Cóżeś
15 6 |           że nie z ciebie, lgnąc, ta posoka, ale za to powiedz
16 6 |           zrobił?~- Nic. Jeden mi ta ze zbytków czapkę na oczy
17 6 |        skinął na pomywaczkę, lecz ta odwróciła się tyłem; w końcu
18 6 |            Jaką wartość może mieć ta umowa!...~- Dla sądu żadnej,
19 6 |       wasze grunta, gospodarzu, z tą górą? Ślimak przypatrywał
20 7 |       rzekł do niego Ślimak - jak ta pani bez całą drogę ciągnie
21 7 |   przyszłoby trochę dymu.~- Co ci ta po dymie - odparł gospodarz
22 7 |       tłum kobiet i wyciąga ręce: ta po sól, tamta po ocet, inna
23 7 |         ty Boga, Józek...~- Co mi ta zrobią! Gadaniem nic nie
24 7 |      Chrystus zmartwychpowstał...~Ta melodia najlepiej godziła
25 7 |           Ślimak sposępniał.~- Co ta miało paść? - odparł po
26 8 |  pieniądze za grunta.~- Niech się ta swarzą między sobą i z Żydem -
27 8 |          opryskliwie:~- O, daj mi ta spokój! Akurat będę się
28 8 |           ono takie złe?~- Kto go ta wie.~- Czy to Pan Bóg robi
29 9 |         już nie wiem... Ale co by ta ze mną jegomość gadał! Choćbym
30 9 |           się: ~- Hej, wy! coście ta za jedni?...~Teraz o kilkanaście
31 9 |      kiedy Szwaby utłuką.~- Co mu ta zrobią - odparł ojciec. -
32 9 |           hareśtu. A jak Potocka, ta Jędrzejowa, skaleczyła garnkiem
33 9 | kosztowniejszy od chłopa.~- Co by ta miał być kosztowniejszy,
34 9 |           się:~- I... nie tyle go ta Ślimak wygnał, ile on sam
35 10|         musi się nie dawać?~Uwaga ta orzeźwiła go i zaczął kręcić
36 10|     ludzie na nim wyginą?... Nowa ta myśl wydała mu się tak wstrętną,
37 10|          się izba!...~- O, daj mi ta spokój!... - odparła nieprzytomna
38 10|        ścian sterczy komin. "Jaka ta chałupa mała i jaki wysoki
39 10|          wszystko mu obmierzło. I ta rzeka zamarznięta, w której
40 10|       wzgórza pokryte śniegiem, i ta chałupa ciasna, pusta, bez
41 10|         przeklętej zagrody.~Co mi ta!... - mruknął uderzając
42 10|          do parafii...~- Niech se ta inni dają znać.~- Kto da?... -
43 10|      Gdzie wiadro?...~- Dajcie mi ta spokój - mruknął chłop gniewnym
44 10|          głowę i rzekł:~- Jak się ta kiedy spotkacie z Grochowskim,
45 11|       Staremu chłopu podobała się ta pokora. Schwycił Ślimaka
46 11|  przeciwko mnie buntowała, ale ja ta do nikogo żalu ni mom...
47 11|          jako Grzyb!"~- Czego się ta swarzycie? - spytał podchodząc
48 11|         rzekł Grochowski.~- Jakie ta Hamerowe! - zawołał Grzyb. -