Rozdzial

 1 3 |          w rękach i nogach. Boże mój, ile się to trzeba nachodzić,
 2 3 |        poruszył się na stołku.~- Mój kumie - rzekł - moi złoci,
 3 3 |          bom ja twój brat, a tyś mój brat -..~- Wojciechu...
 4 3 |     zmarnieje sierota, byłeś ty, mój bracie, miał porządną krowę,
 5 3 |      prowadził do ciebie, boś ty mój brat...~Wzięli się obydwaj
 6 4 |  służebności - i poczuł skruchę. Mój Boże, jak to pięknie mawiał
 7 4 |     grunt najpierwej spadnie: na mój czy na Grzyba?~- Jużci na
 8 4 |           Dziesięć morgów ziemi, mój człowieku, to kolosalny
 9 4 |          plonuje?~- Ogrodowizny, mój przyjacielu, to jest interes!
10 4 |    zwróciła się do chłopa - brat mój chce, żebym co dla ciebie
11 4 |         i uciekli do Warszawy!~- Mój drogi, nie róbże chłopów
12 4 |         Ależ...~- Żadnego a l e, mój chłopomanie. Jeżeli chcesz,
13 4 |           że to są osły.~- Ależ, mój drogi..-~- Przepraszam cię -
14 4 |         niego sprzeczki.~- Więc, mój Józefie, to żona kazała
15 4 |          ramieniu Ślimaka.~- No, mój przyjacielu, zgódźże się
16 5 |          za gościnność. Wreszcie mój chłopiec tyle u państwa
17 5 |     począł mówić:~- Nie bój się, mój kochany, taka droga to dla
18 5 |          dodał Ślimak. - Ale nie mój to grzech.~Ku wieczorowi
19 6 |         gromadzki.~- Właśnie, że mój! - zawołał rozgniewany Grzyb.~-
20 6 | rozgniewany Grzyb.~- Taki, jak i mój.~- Właśnie, że nie taki... -
21 6 |  głośniej.~- Więc pan chce kupić mój folwark? - spytał dziedzic.~-
22 6 |       rozgorączkowany dziedzic. -Mój teść pisze o panu bardzo
23 6 |      lata powiedziałem, że grunt mój i góra moja.~- Więc kiedy
24 6 |           macie za prawo kupować mój grunt?~- Mamy pieniądze -
25 6 |  nazywała nasza zagroda. Później mój ojciec dostali ten grunt
26 6 |         prawem wy chceta kupować mój grunt, kiedy on jest mój?...
27 6 |         mój grunt, kiedy on jest mój?... Mój własny, no?...~Przez
28 6 |     grunt, kiedy on jest mój?... Mój własny, no?...~Przez cały
29 6 |        Ale to przecie moja góra, mój grunt - odparł chłop. -
30 6 |         pokażą wam, jako to jest mój własny grunt i jako do niego
31 6 |       Dużo by o tym gadać... Ale mój młodszy syn. Wilhelm, on
32 6 |     począł w tym dniu, kiedy bym mój grunt sprzedał?~Rozmowę
33 6 |      paszy weźmiesz dla bydła?~- Mój w tym rozum i moja głowa.
34 7 |     stałe. Jak ci to nie zobaczy mój Grzyb, jak ci się nie weźmie
35 8 |          krupów albo sadła?...~- Mój kochany - odparł Żydek -
36 8 |          do Ślimaka:~- Pomóc ci, mój bracie, w tym wypadku nie
37 8 |         bez was, Niemce, zginął, mój Stasiek!... - wykrzyknął
38 8 |         mógł, a przecie żyję, bo mój czas jeszcze nie nastał.
39 8 |     poszedł do stajni mrucząc:~- Mój Boże, taki pan, taki dziedzic!...
40 9 |           bo to specjał. Jeszcze mój dziad nieboszczyk nauczył
41 10|         jeszcze ja powiedziałem: mój Konrad będzie doktor! -
42 10|       Prawda, jak dobre piwo!... Mój zięć Krauze robi takie piwo...
43 11|    szlochając:~- Jaki ja biedny, mój jegomość... jaki ja biedny...
44 11|         miodu.~- Kiej nie śmiem, mój serdeczny jegomość...~-
45 11|       dostatni.~- Dużo by gadać, mój dobrodzieju. Jeden syn mi
46 11|       zabawy!..." - Zostańże tu, mój bracie - rzekł głośno -
47 11|     posłałem do miasteczka.~- O, mój wybawicielu!... - jęknął