Rozdzial

 1 1 |      idzie w górę i znowu spada coraz gwałtowniej i częściej.~
 2 1 |       się krajobraz. Pagórki są coraz niższe i stoją oddzielnie,
 3 1 |         miasta. Gdy jednak dwór coraz częściej wzywał go do roboty,
 4 2 |         naczyń po strawie nucąc coraz głośniej: "Oj da! da!..." -
 5 2 |       roku na rok będziesz miał coraz mniej pociechy. Wszystko
 6 2 |       tylko przypatrywał się im coraz pilniej. Kolana żony wydawały
 7 3 |     pije wódkę. Czuł, że trunek coraz mocniej uderza mu do głowy,
 8 3 |    głowę. Ale deszcz stawał się coraz nieznośniejszy, więc Ślimak
 9 4 |      się pod górę. Ślimak szedł coraz wolniej, Stasiek patrzył
10 4 |    Stasiek patrzył przed siebie coraz lękliwiej i tylko Jędrek
11 4 |      kąt po chacie. Ogarniał go coraz większy niepokój, że może
12 5 |        lasu, którzy stawali się coraz wyraźniejsi. Nie byli to
13 5 |       nowymi warstwami obłoków, coraz niżej sięgającymi, coraz
14 5 |        coraz niżej sięgającymi, coraz więcej poszarpanymi i posępnymi.
15 5 |        weź - mówiła Zośka tonem coraz gwałtowniejszym.~Wydobyła
16 6 |   zimową burzą.~Tymczasem niebo coraz mocniej zaciąga się obłokami,
17 6 |         z lasu, droga staje się coraz gorsza. Nie okute sanie
18 6 |         dziecka. Na dworze było coraz ciemniej.~- Wio!... - krzyknął
19 6 |       ani na chwilę, dźwięczały coraz głośniej, coraz bliżej,
20 6 |      dźwięczały coraz głośniej, coraz bliżej, jak w lecie rój
21 6 |        nikły przy nieustannym i coraz głośniejszym akompaniamencie
22 6 |  ukazaniem się płomyki świeciły coraz jaśniej, tak, że nareszcie
23 6 |         Ogińskiego rozlegał się coraz słabiej, wreszcie umilknął.
24 6 |     okryci szronem, bo mróz był coraz tęższy.~Tymczasem sanie,
25 6 |       We dworze muzyka brzmiała coraz żywiej, we wsi odpowiadało
26 6 |     Sanie pod górę posuwały się coraz wolniej, konie potykały
27 6 |     wolniej, konie potykały się coraz częściej, furman okładał
28 6 |         furman okładał je batem coraz mocniej, a jego pasażer
29 6 |         komenda mazura brzmiała coraz częściej i głośniej.~- Więc
30 7 | falistym konturze ukazywały się coraz to nowe zęby, w oczach ludzkich
31 7 |    upomnień, poczęli go rąbać i coraz głębiej zapuszczać mu w
32 7 |       niebie słońce podnosi się coraz wyżej.~Ślimak odwrócił się
33 8 |       mówił jednym tchem Ślimak coraz kłaniając się do ziemi.
34 8 |   Grzmot za grzmotem zwiastował coraz nowe zastępy chmur, które
35 8 |     odurzony, z wolna, prędzej, coraz prędzej, w końcu zaczął
36 8 |        miała gorączkę, a Jędrek coraz podnosił się ze słomy i
37 9 |       łbem do ziemi i szczekał. Coraz rzadziej jednak trafiały
38 9 |        Myślała gospodyni widząc coraz mniej mleka w szkopku i
39 9 |      sobą swoich panów nacierał coraz gwałtowniej.~- Weźmiemy
40 9 | pogwałceniem prawa bezwładności coraz natarczywiej pchała mu się
41 9 | kolejowego nasypu. Mróz ściskał coraz tężej, ale zadyszany Maciek
42 9 |       się ciemno, a śnieg sypie coraz częściej i gęstszy.~Bardzo
43 9 |   zostawię...~Ostry śnieg padał coraz gęściej i ubielił Maćka
44 9 |     trzecia. Grochowskiemu było coraz markotniej, więc odezwał
45 10|   słyszał, jak sanki skrzypiały coraz dalej i dalej, aż do mostu.~
46 10|    której Wilhelm Hamer nalewał coraz nowe kufle piwa.~- Jak się
47 10|    pusty żołądek, rozmarzało go coraz bardziej.~Wtem na jasnej