Rozdzial

 1 1 |    wywołały dużą zmianę w życiu chłopa: dokupił krowę i wieprza
 2 2 |         ten sam jego, uczciwego chłopa, przezwał "obywatelem",
 3 2 |    swoją zagrodę i tajemniczego chłopa z krową. Ręce opadały mu,
 4 2 | najśmielszych marzeń przeraziło chłopa.~- Bój się Boga, Jagna,
 5 2 |    wasze? - pytał znowu starzec chłopa.~- Skądże by moje, kiedy
 6 3 |        kupuję ode dworu, ino od chłopa. Ode dworu nie śpieszyłbym
 7 4 |        wobec tak wypomadowanego chłopa dziedzic nie wytrzyma i -
 8 4 |     przecie gada wcale inaczej. Chłopa aż kolnęło w serce.~- Jak
 9 4 |     człowieku - zwróciła się do chłopa - brat mój chce, żebym co
10 4 |   opowiedział szwagrowi interes chłopa i poparł go bardzo gorąco.~-
11 4 |  relacji szwagra zwrócił się do chłopa.~- Więc chcesz - spytał
12 4 |        swego szwagra - oto masz chłopa. Tobie ze swoją żoną rozmawiać
13 4 |         przyjdź po kwit.~- Masz chłopa, panie demokrato! - rzekł
14 4 |      siebie:~- Ehej! chcieliśta chłopa oszwabić, ale ma on swój
15 4 |      panicz i znów przybiegł do chłopa.~- Kupujże tę łąkę! - mówił
16 5 |      Wyraz "za fatygę" uspokoił chłopa. Jużci on się sfatygował,
17 6 |  podcięty kwiat zawisła na ręku chłopa, który wyniósł ją do sieni
18 6 |               Brawo! przenieśmy chłopa!... Z sani, panowie!...
19 6 |      Pierwsza para minęła sanki chłopa i znikła za pagórkiem.~-
20 6 |      dla zabawy...~Orszak minął chłopa, polonez Ogińskiego rozlegał
21 6 |      gospodarzu -zwrócił się do chłopa - my dziś kupiliśmy od waszego
22 6 |         rzekł gniewnym tonem do chłopa - chcemy kupić twój grunt...~-
23 6 |         brodacz odwrócił się do chłopa bokiem i gwizdał przez zęby,
24 6 |       płacz zbierało. Pociągnął chłopa kilkanaście kroków na gościniec
25 7 |     patrzyła na chatę Ślimaków.~Chłopa tknęła litość. Zeszedł z
26 7 |      odprowadzeni przez rodzinę chłopa, na gościńcu ukazała się
27 7 | Zbliżając się do drogi zobaczył chłopa, który ukryty za krzakiem,
28 8 |       Teraz pisarz przybiegł do chłopa, już z drogi wołając:~-
29 8 |      głosem, zmieszał potulnego chłopa. Ślimak skręcił na bok konie
30 8 |       kłócą.~Hamer także poznał chłopa, lecz widocznie Unikał z
31 8 |   wyjrzał za okno i zobaczywszy chłopa dał mu jakiś znak. Po chwili
32 8 |    siebie, dostrzegł na wzgórzu chłopa, ze skrzyżowanymi na piersiach
33 8 |    żerdziowym płotem od gruntów chłopa. Lato tegoroczne odznaczyło
34 9 |  Niemiec może kosztowniejszy od chłopa.~- Co by ta miał być kosztowniejszy,
35 9 |       nie spotkał tak uczciwego chłopa jak ty, bracie. Za to -
36 9 |         się dróżnik. Spostrzegł chłopa, i zawołał; ale że Maciek
37 9 |       dotknął Maćka ręką.~Twarz chłopa była twarda jak wosk i twarz
38 9 |       szron siedział na rzęsach chłopa, a na ustach dziecka szkliła
39 10|       się:~- Przenocujeta mnie?~Chłopa targnął niepokój. W tej
40 10|   usiadł na progu, popatrzył na chłopa, pokiwał głową, następnie
41 10|       czekając na podziękowanie chłopa. Ale Ślimak nie spojrzał
42 10|   brzękiem szkła. Bakałarz ujął chłopa za ramię i pociągnął do
43 10|         stara Niemka popychając chłopa ku drzwiom. - Idźcie, bo
44 10|    Ślimaka:~- No, jakże będzie?~Chłopa wzruszyła jego litość, ale
45 10|   spostrzegał bo jaźń na twarzy chłopa, a w sobie zakłopotanie
46 11|      sam dobrodziej zajechał do chłopa, nakarmił go, napoił i jeszcze