Rozdzial

 1 1 |         wygnaniu jak Sybirak. - Prawda, że do kościoła - mówili -
 2 2 |     kobiety. Mogłaby i moja, co prawda, opuścić trochę malowanki,
 3 2 |       to chwali. Taki on i pan. Prawda, że szwagier dziedzica,
 4 2 |      się nagle Stasiek.~- Jużci prawda - ocknął się chłop i zawołał: -
 5 3 |  srebrnego za postronek.~Ale co prawda, to prawda - rzekła po chwili -
 6 3 |    postronek.~Ale co prawda, to prawda - rzekła po chwili - że
 7 3 |      Maćku - rzekła gospodyni - prawda, że piękne bydlę?~- Oho!
 8 3 |               Zawdy tyle warta, prawda, Maciek? - spiesznie wtrąciła
 9 3 |        ziemia, to ziemia.~- Oj, prawda - westchnął Ślimak. ~ ~-
10 3 |           zauważył Ślimak.~- Co prawda, nie moje pieniądze, to
11 3 |        więc była i jej krowa.~- Prawda, Maćku, że tak by właśnie
12 3 |        znowu zaczął gawędzić.~- Prawda, tatulu - spytał ojca półgłosem -
13 4 |       wypada brać tyle.~- Jużci prawda - potwierdził Ślimak chcąc
14 4 |            Ja jeszcze głupi, to prawda, bom się nie uczył. Ale
15 4 |         Może nieprawda?~- Jużci prawda.~- A prawda. Ale ta ziemia,
16 4 |  nieprawda?~- Jużci prawda.~- A prawda. Ale ta ziemia, co się stoczy,
17 4 |       targował?~- Jużci tak. Co prawda, to prawda.~- Wiesz, ile
18 4 |        Jużci tak. Co prawda, to prawda.~- Wiesz, ile Łukasiak płaci
19 4 |     jeometrę, czy tak?~- Święta prawda.~- Otóż słuchaj. Ja te dwie
20 4 |       Jużci - myślał - musi być prawda z tym rozdawaniem, kiedy
21 5 |       płacić gotówką.~- To jest prawda - odparł szynkarz. - Ale
22 5 |  obdarci, odezwał się:~- Czy to prawda, żeby gdzie na świecie były
23 5 |     odparła gniewna gospodyni. -Prawda, Zośka, żebyś oddała dziecko
24 6 |        pytali go nieśmiało: czy prawda, że pozbywa się ojcowizny?
25 6 |       sąsiadów zapytał ich: czy prawda, że sprzedają majątek? -
26 6 |       powiem, że to jest święta prawda... I jeszcze wam powiem,
27 6 |         ci więcej, niż warto... Prawda, że sprzedasz? Tyś przecie
28 7 | widzicie, chcą zobaczyć, czy to prawda.~- No, a z tego im co?~-
29 8 |  całkiem wykrzcili na Szwaba... Prawda - dodała po chwili-że Bóg
30 8 |      zdychać?... Za co?...~- Co prawda, zalewacie wy im sadła za
31 8 |         odezwał się bakałarz.~- Prawda - westchnął Ślimak. - Jak
32 9 |        miał kupić buty.~- Jużci prawda, że ono samo chodzi, ale
33 9 |       ci u nas nie zabrakło, to prawda, ale skąd ja ci wezmę pieniędzy
34 9 |      usychać w biedzie?~- Jużci prawda - potwierdził Owczarz po
35 9 |     pytała samej siebie: czy to prawda, że w tej izbie był jaki
36 9 |        rzekł po chwili:~- Jużci prawda. Przecie i u nas ludzie
37 9 |      tak gadał jak z Hamerem.~- Prawda to. Ale i wachmistrz obejrzawszy
38 9 |         Ale przysiąść można. Co prawda - dodał w sobie po chwili -
39 9 |        dziecko zamrozić?... No, prawda, że jej od razu zły koniec
40 10| niechętnie sołtys. - Przecie to prawda...~- Zmarźli?... zmarźli?... -
41 10|        cóżeście nie brali?~- To prawda - rzekł chłop. - Każdy,
42 10|     niemieckim.~- Ślimak.~- No, prawda, to ten sam!... - huknął
43 10|      Wilhelm!... lej mu piwo... Prawda, jak dobre piwo!... Mój
44 11|     ramienia Grzybowi ~- ale co prawda, już i me pomnę, w czym
45 11|       mnie staremu...~- Haj!... prawda, żem pyskował niepotrzebnie.~-