Rozdzial

 1 2 |      spluwając niekiedy na środek izby albo przekładając ręce.
 2 2 |       Otworzyć kazała!~A ona mu z izby na tę samą nutę:~Chociaż
 3 2 |        Kończ robotę, przychodź do izby i krowę mi wytarguj, bo
 4 3 |          co zagląda przez okienka izby, powtarza za stryjem:~"Święta
 5 3 |      odległego dzieciństwa.~Drzwi izby skrzypnęły i w całej ich
 6 3 | usprawiedliwienia swej ucieczki z izby poczęła niby wołać na świnie
 7 3 |        srebrnego za postronek.~Do izby ostrożnie wsunęły się zmęczone
 8 3 |        zawstydzony.~Z alkierza do izby płynął zapach wódki i swąd
 9 3 |          ostrożnie otworzył drzwi izby, które nie tylko skrzypnęły,
10 3 |     zmartwiony i cofnął się aż do izby, gdzie spał Stasiek. Tam
11 4 |        czując otuchę i poszedł do izby ubierać się. Wyrzucił słomę
12 4 |          się kobieta i wróciła do izby nastawiać obiad.~Ułagodziwszy
13 4 |          się, że w oficynie jedne izby są na dole, drugie na górze...~-
14 5 |        rubli.~Po chwili wyniósł z izby pieniądze, a Owczarz objął
15 5 |           ktoś nie mógł trafić do izby.~- Oślepł czy co? - rzekła
16 5 |      prędzej, bo zimno najdzie do izby. Szczególna osoba weszła,
17 5 |         niejakim czasie wyszedł z izby Ślimak zobaczyć, czy się
18 6 |          nabiegły oczy. Wpadła do izby w starym jak sama kożuchu,
19 6 |       ręce szynkarzowi i wyszli z izby nie pożegnawszy Ślimaka.~
20 7 |         garnczek, kiedy wszedł do izby otyły strażnik.~- Niech
21 7 |       zaprosił do najpiękniejszej izby chwaląc się, że ma w porządku
22 8 |           inne szemrały. Pośrodku izby przechadzał się chorowity
23 8 |       potem ze śmiechem wpadał do izby namawiając Magdę i Staśka,
24 8 | wrażliwego słuchu. Chodził więc z izby do alkierza, a z alkierza
25 8 |         alkierza, a z alkierza do izby, jak błędny; czasem wyglądał
26 8 |      deska. Więc wstał, wrócił do izby i oparł się na kolanach
27 8 |           ująwszy wpół zaniósł do izby na ławę. Za nim poszli wszyscy
28 8 |          się odpowiedzi wszedł do izby.~- Jak chłopcu? - zapytał
29 8 |  Posłuszna, cofnęła się na środek izby i z otwartymi ustami, niekiedy
30 8 |       Zapukał do okna i wywołał z izby żonę. Ukazała się po chwili
31 9 |         Owczarz słuchający w rogu izby. - Nie wracać, kiedy człowiek
32 9 |         wpadł pewnego wieczora do izby Jędrek bardzo zalterowany.
33 9 |         zagrody. Maciek wszedł do izby po gwoździe i butelkę, a
34 9 |            Wyniósł tedy parobek z izby pękatą butelczynę i uśmiechając
35 9 |           wszyscy troje poszli do izby. Ani jedno nie rzuciło na
36 10|          zwierzęciu.~Wróciwszy do izby ciskał się tak, że pieniek
37 10|         wrót. Po chwili wszedł do izby szynkarz Josel. Żyd miał
38 10|   błysnęły mu oczy.~Zamknął drzwi izby, potrącił się o coś w sieni
39 10|         zaczęła szukać wejścia do izby. "Josel?... Niemiec?..." -
40 10|           się zakręciło. Na progu izby stanęła - Zośka.~Zrazu oboje
41 10|         Ślimak wyjrzał do drugiej izby, ale Zośki na ławie nie
42 10|            a Magda odpowiada mu z izby...~W tej chwili Ślimak poczuł
43 10|       skrzypnęły. Widać wrócił do izby.~- A wy gdzie siedzicie,
44 10|        Idźcie... I wypchnęła go z izby.~- Józek!... - krzyknęła
45 10|      pociągnął Ślimaka do dalszej izby.~Przy jasnej lampie, za