Rozdzial

 1 2 |    szorstkim tonem.~- Czekaj no, Fryc - przerwał mu starzec.~-
 2 2 |       pytał brodaty.~- Zaczekaj, Fryc. Czy to wasza łąka, gospodarzu? -
 3 2 |          z sosną?...~- Zaczekaj, Fryc...~- Ach, ojciec lubi tak
 4 2 |        dużo gadać...~- Zaczekaj, Fryc - mówił starzec. - Ta góra
 5 2 |        nie czyja.~- Oto widzisz, Fryc - rzekł stary po niemiecku -
 6 2 |   nazywany Frycem.~- Proszę cię, Fryc, bądź cierpliwy. A te pola
 7 2 |         ten interes.~- Zaczekaj, Fryc - uspokajał go stary. -
 8 6 |       sań.~- Po co ty to gadasz, Fryc!... - zgromił go siedzący
 9 6 |         się brodaty.~- Zaczekaj, Fryc - przerwał mu stary.~- Ojciec
10 6 |     ofuknął brodacz.~- Zaczekaj, Fryc - ciągnął stary. - Widzicie,
11 6 |    przerwał brodaty.~- Zaczekaj, Fryc. Ale widzicie, gospodarzu,
12 6 | wieczorem powtarzam.~- Zaczekaj, Fryc - rzekł stary biorąc Ślimaka
13 7 |      wypłowiałą kurtkę, jego syn Fryc w czarny surdut, a drugi.
14 7 |          a od mularzy do kobiet; Fryc zgromadzał na jedno miejsce
15 7 |          północy.~Za nim podążył Fryc z młotem, a za nim tłum
16 8 |           ale mnie zara przegnał Fryc Hamer, ten z brodą -odparł
17 8 |      wnet znalazł się przy nim i Fryc Hamer. Wyglądał jakby dozorca.~-
18 8 |        podpatrzył. Albo dlaczego Fryc Hamer wypędził Jędrka, kiedy
19 8 |          tu robicie?~- Najął nas Fryc Hamer do wożenia piasku,
20 8 |         ciebie zawołamy - odparł Fryc odwracając się do niego
21 8 |        wziąłeś go pan do roboty? Fryc wystąpił parę korków naprzód
22 8 |        będzie jeszcze gorzej, bo Fryc rozgniewał się na was.~-
23 9 |           nasz wieprz! - zawołał Fryc Hamer.~- Ukradli wam? -
24 9 |        za nimi - mówił wzburzony Fryc - może złapiemy którego.~-
25 9 |          mówią, że my kradli!...~Fryc Hamer uspokajał ich i nawet
26 9 |   chałupy wyleciały tamte. Nawet Fryc miał fuzję w garści, więcem
27 9 |   przyszli przed zagrodę Ślimaka Fryc Hamer, jego brat Wilhelm
28 9 |         we trzech na gościńcu, a Fryc zaczął wołać do Owczarza:~-
29 9 |     zbója - krzyczał rozgniewany Fryc. - O! patrzaj, jak pokaleczył
30 9 |      znaczy co człowiek - odparł Fryc. - Ale u nas nie wolno człowieka
31 10|       Zośka skryła się w jarach. Fryc Hamer zbliżył się do Ślimaka.~-
32 10|          chłop.~- Tamta? - dodał Fryc pokazując ręką na wzgórze.~-
33 10|       sprzedać grunt?... - rzekł Fryc po chwili.~Chłop spuścił
34 10|      podziejecie? - zaczął znowu Fryc.~- Usadowimy się w stajni -
35 10|  Ślimakowej może jest zaraźliwa. Fryc skwapliwie przyłączył się
36 10|        Przyszlemy wam tu - rzekł Fryc - wszystkiego, co potrzeba,
37 10|          poczęli się rozchodzić. Fryc jedną z bab zostawił przy
38 10|       wytrzymalibyśmy do wiosny.~Fryc zaklął. Mimo to życzliwie
39 10|   nieprzytomna, nieprzytomna!... Fryc cofnął się zmieszany. Po
40 10|             zawołał z dziedzińca Fryc Hamer.~- Ja. ~- No, to zajrzyjcie
41 10|        kuchni, gdzie zaraz wpadł Fryc Hamer i pociągnął Ślimaka
42 10|           Ruszyli się zza stołu. Fryc popchnął Ślimaka do kuchni
43 10|      jasność i przeszli przez mą Fryc z Wilhelmem.~- Spać, spać!... -
44 10|      spać!... - zawołał do niego Fryc. - Skoro świt jedziemy...~