Rozdzial

 1 2 |         resztę dobytku, i nawet Żyd skóry z tego nie kupi."~"
 2 2 |      katolicka dusza, ale i nie Żyd!... Żyda rychtyk tak wykręca
 3 2 |       na szkapie jak onego; ale Żyd nie wypuszczałby znowu konia
 4 3 |     wrzeszczał Ślimak. - Ja nie Żyd, żebym brał za gościnność.~-
 5 5 |    Niech panowie wezmą.~- Hukaj Żyd - mruknął młodszy - sprzedaje
 6 5 |   Gospodyni tylko ukłoniła się. Żyd płacił jej po pół rubla.
 7 5 |         u ludzi po złotemu.~- A Żyd po czemu kupuje?~- Żyd nie
 8 5 |        A Żyd po czemu kupuje?~- Żyd nie jest rolnikiem i wreszcie
 9 6 |     targu... Mądry, psia wiara. Żyd!... Bez tych parę tygodni,
10 6 |  Dlaczego nie ma być? - zapytał Żyd powoli.~- Oni teraz tańcują...~-
11 6 |      czasu na czekanie - odparł Żyd. - Jedź! - rzekł do furmana.~
12 6 |        w cieniu, przed wrotami;~Żyd wysiadł i zmęczonym krokiem
13 6 |    przeznaczonych dla tancerzy.~Żyd zdjął bogate futro, wziął
14 6 |        cały folwark miał runąć. Żyd słuchał obojętnie, czekał
15 6 |    tylko kilka pulpitów i stary Żyd basista, który spał przewiesiwszy
16 7 |       siada gmina i kuje, siada Żyd i kuje, siada Niemiec i
17 7 |      oni u mnie służą? - spytał Żyd.~- Nie to, że służą, ale
18 10|         do izby szynkarz Josel. Żyd miał tak dziwny wyraz twarzy,
19 10|       pytacie?... - odezwał się Żyd.~- Co ja się mam pytać?... -
20 10|   milczenie, tym razem dłuższe. Żyd kiwał głową, a Ślimak patrzył
21 10|         tu dużo gadać? - odparł Żyd machnąwszy zaciśniętą pięścią. -
22 10| wierzycie, Ślimaku?... - spytał Żyd zza progu i od ognia na
23 10|         i sługom jego..."~- Łże Żyd, jak Bóg na niebie... -
24 10|          mrucząc:~- To ci podły Żyd ten Josel!~Żadną miarą nie
25 10|        usiłując odgadnąć: po co Żyd opowiedział mu takie łgarstwo?~
26 10|       lat sprzedawali. Zawzięty Żyd, maleńko, żem mu ukropem
27 10|     najstarszy i najbiedniejszy Żyd w okolicy. Wszystko robił
28 10|      popstrzoną gęstymi łatami. Żyd chuchał w sine palce, przekładał
29 10|    koszule?~- Aj waj! - mruknął Żyd. -1 jeszcze te gałgany zabrały
30 10|  spalonej chaty Ślimaka i nagle Żyd ciężko westchnął. Aj! co
31 10|         umarła?... - cofnął się Żyd. - Po co gadać takie żarty!
32 10|         Czyście wy słabi?~- Ni.~Żyd kręcił głową, spluwał i
33 10|         znowu nie odpowiedział. Żyd postał chwilę, wreszcie
34 10|     krowę, a przynajmniej kozę.~Żyd odpocząwszy po tej pracy,
35 10|  kożuchem i zaprzestał rozmowy. Żyd stał, oparł brodę na ręku
36 10|        Teraz dopiero spostrzegł Żyd, że Grochowski ma w ręku
37 10|           Chwała Bogu! - odparł Żyd. - Już tydzień nie miałem
38 10|         jegomości - ukłonił się Żyd - ale ja proszę, żeby cukier
39 10|         że już zajechały sanki. Żyd znowu ukłonił się.~- Z przeproszeniem
40 10|         jegomości - skłonił się Żyd - ale we wsi gadają, że
41 10|    pójdę do oficyny - zakończył Żyd. Zabrał kij, worek i wyszedł.~
42 11|   Przecie chłop nieumiejętny, a Żyd zna się na wszystkim i nieraz
43 11|         Może by Jojna? Dobry on Żyd i litościwy, nawet krowy