Rozdzial

 1 2 |            Po tylim dobytku to i ludzie inaczej uszanowaliby człowieka.
 2 2 |      razy chwalił się, jak to mu ludzie radzą, żeby zimą robił wozy
 3 2 |      albo odpust...~- A co to za ludzie, tatulu? - zapytał Stasiek.~-
 4 4 |       ona nic nie myślała. Kiedy ludzie we święto stoją na cmentarzu,
 5 4 |         by nic nie myśleli?...~- Ludzie by krzyczeli, a trawa przecie
 6 5 |   oburzył się Owczarz. - Niechże ludzie z całej wsi powiedzą, że
 7 5 |          ręką.~- Kto to widział! Ludzie wszystko składają na głupich,
 8 6 |       uśmiechał się, gdy dworscy ludzie pytali go nieśmiało: czy
 9 6 |              Naprzód, muzyka!...~Ludzie z pochodniami rozstawili
10 7 |         niszczeniem lasu jakowiś ludzie poczęli przesiadywać około
11 7 |          zwieszonymi na orczyki, ludzie w długich granatowych kapotach
12 7 |      kwicząc potykały się. Tylko ludzie byli kontenci, śmieli się,
13 7 |         podróżnych.~- Skądeście, ludzie, i coście za jedni? - zapytał.~-
14 7 |  westchnął chory. - Tu są dobrzy ludzie...~- Ino żebyśta wy nam
15 7 |        albo rozbijać?... Nasi są ludzie spokojni, nikomu w drogę
16 7 |          jak koń?...~- Niezgorsi ludzie.~- Wcale nie najgorsi i
17 7 |      konie, a zewnątrz kręcą się ludzie. Ten wydobywa przenośny
18 7 |          a dziś - istny jarmark. Ludzie nad wodą, ludzie w jarach,
19 7 |        jarmark. Ludzie nad wodą, ludzie w jarach, ludzie na zagonach.
20 7 |       nad wodą, ludzie w jarach, ludzie na zagonach. Tną krzaki,
21 7 |   wszystko robią? Przecie i nasi ludzie, bywa, że wyjdą gromadą;
22 7 |        podaje za pan brat. U nas ludzie jak pogniewają się, to już
23 7 | popatrzeć na obozowisko Niemców. Ludzie już skryli się w płóciennych
24 7 |          od kolonistów, że jacyś ludzie zakradli się do ich stadniny.
25 7 |    miarkuje, podkradali się dwaj ludzie, niegdyś dworscy, obecnie
26 7 |         strzelili na postrach, a ludzie zaraz gadają, że ich napada
27 8 |    sianokosach dochodzi zboże, a ludzie gotują się do żniwa. Ślimak
28 9 |         Gdzie zatrzymał się, tam ludzie zeskakiwali na ziemię, kładli
29 9 |     wozów stanął naprzeciw jaru. Ludzie zdejmowali szyny i podkłady,
30 9 |       namyśle. - Nawet dobrzyśta ludzie, że w takim zmartwieniu
31 9 |          prawda. Przecie i u nas ludzie bijali się, a żaden nie
32 9 |      historię parobka.~Słuchając ludzie żegnali się, baby jęczały,
33 9 |          gorzelanym, a tymczasem ludzie szeptali między sobą, że
34 10|           oni mieszkają jak inni ludzie, orzą trochę szerzej, modlą
35 10|           że zostanie grunt, jak ludzie na nim wyginą?... Nowa ta
36 10|           że zostanie grunt, jak ludzie na nim wyginą?..."~A potem
37 10|        mówią, że on szachraj?... Ludzie mają swoje wstręty, taki
38 11|       nie wzion. Wreszcie gadali ludzie w onych czasach, że mają
39 11|    skryje... Strach!... Bo jużci ludzie mu nie donieśli ani Niemce,
40 11|          weszli na podwórko dwaj ludzie z wielkim koszem. Ślimak