Rozdzial

 1 1 |     parobka, jak w parę koni orał ziemię - albo żonę Ślimaka i dziewczynę
 2 2 |           usiłujące skryć się pod ziemię przed stadem wróbli, które
 3 2 |          i gościńcem Jędrek kopał ziemię motyką i od czasu do czasu
 4 2 |      rubli zysku na rok. Można by ziemię lepiej wynawozić, zboża
 5 3 |           jeżeli mają darmo dawać ziemię, to szkoda pieniędzy na
 6 4 |          A przede już raz chłopom ziemię rozdawali.~- Rozdawali nie
 7 4 |          zostać organistą, jak mu ziemię zabiorą? -spytała gospodyni.~-
 8 5 |        kominie, a jedna upadła na ziemię, aż do bosych nóg Zośki.~-
 9 6 |          komisji. Rządowy omentra ziemię tę zmierzył, na wszystkich
10 7 |          was!..." i obalił się na ziemię.~Sosna, w której dziupli
11 7 |    dworskie, a chcieli kupić jego ziemię.~- Cosik ich nie widać -
12 7 |           Tu wielki pies upadł na ziemię ciężko dysząc, mężczyzna
13 7 |         kobieta. - Nasi kupili tu ziemię, więc idziemy za nimi.~-
14 7 |          zapytał chory. - Czy wam ziemię zabierzemy? czy może w szkodę
15 7 |           No, i kupili nasi tutaj ziemię po siedemdziesiąt pięć rubli
16 7 |      poszedł Owczarz na górę orać ziemię pod kartofle, a Ślimak wymknął
17 7 | spróżnujesz, choćby cię kładło na ziemię, bo ci jeden tka w garść
18 7 |           gniewu cisnął czapkę na ziemię.~- A, szakrew, ten Hamer! -
19 7 |       wreszcie - spadła z ławy na ziemię i usnęła na klepisku jak
20 7 |       drewnianego młota wbił go w ziemię.~- Hoch!... Hura!... - zakrzyknęli
21 7 |        północy stary Hamer wbił w ziemię drugi kołek i skręcił na
22 7 |       usta mu pośmiały i upadł na ziemię.~Przestraszeni rodzice podjęli
23 8 |         kolonistów, a teraz nawet ziemię przewraca na wspak, ryjąc
24 8 |               ha-ho!..." Padła na ziemię jedna wielka kropla, za
25 8 |           rękami ciężko uderzył o ziemię, a z nosa popłynęło mu trochę
26 8 |           by upadł, w wodę czy na ziemię, zawsze by umarł, jeżeli
27 9 |         tam ludzie zeskakiwali na ziemię, kładli na nasyp drewniane
28 9 |           się wszystkimi nogami o ziemię patrząc na Ślimaka wywróconymi
29 9 |          mało fajki nie rzucił na ziemię.~- Co mi ty bajdy pleciesz! -
30 9 |        kroków przed nim upadło na ziemię coś ciężkiego, a spośród
31 9 |      podlec zara ci pokład się na ziemię i puścił farbę. Chciałem
32 9 |            żebyście wkopali się w ziemię, on rękami wykopie ziemię;
33 9 |         ziemię, on rękami wykopie ziemię; żebyście wylecieli do nieba,
34 9 |         przelatywały chmury, a na ziemię to sypał śnieg, to ustawał;
35 9 |     jęczały, nawet Żydki pluły na ziemię, a tylko Jasiek Grzyb, syn
36 10|        żyć jak Niemiec, co kupuje ziemię najtaniej, a sprzedaje najdrożej
37 10|         zakipiał; chłop plunął na ziemię, potrącił złamane wrota
38 10|         której jeden róg zapadł w ziemię, brakło czwartej części
39 11|          klęczkach i bił czołem w ziemię u nóg księdza, jak przed