Rozdzial

 1 1 |        pagórkami, ścieżka idzie do góry, to spada na dół, znowu
 2 1 |           na próbę, a wszystkie te góry zaoram. Będę wam służył
 3 2 |       klęczek i podniosła głowę do góry. Jej spódnica była wysoko
 4 2 |      jaśnie paniczem?... - wołał z góry Ślimak. - Zdejmij zaraz!~-
 5 2 |            nie buduje wiatraka, że góry są za niskie, ale dlatego,
 6 3 |       ognia, z ręką podniesioną do góry i twarzą uroczystą. Grochowski
 7 3 |          wszystko. -. Niebo, nasze góry i was także widziała, jakeście
 8 4 |         widząc, że żona wszystko z góry ułożyła. A w duchu dodał: "
 9 4 |            w kieszenie, z głową do góry zadartą, sunie mąż, za nim
10 4 |           i mówił:~- Widzisz ty te góry tam nade dworem? Z nich
11 4 |          zamydlić, i zara począł z góry:~"Na co ci łąka? Albo już
12 5 |           i te wyrwy, co są z boku góry, to woda wyżarła.~- Trzeba
13 6 |    kłonicami sanek i tak jechali z góry, pod górę albo wąwozem,
14 6 |              Tym razem popędziło z góry, na łeb, na szyję, aż dwoje
15 6 |         Idźmy już!... - zawołano z góry.~- Każdy poda rękę damie...~-
16 6 |          waliły saniami z nowyższy góry, że mnie ciarki przeszły.
17 6 |      szczęśliwy. A tobie nic z tej góry.~- Ale to przecie moja góra,
18 7 |       ludzkich głosów. Znowu spoza góry wychyliły się łby końskie,
19 7 |            Ślimak usiadł na zboczu góry tak, aby go z podwórza nie
20 7 |        bakałarz podniósł czapkę do góry, mężczyźni odkryli głowy
21 7 |            usta, a Jędrek zbiegł z góry, przebrodził rzekę i cwałem
22 7 |           beczce piwa, podniósł do góry szklankę, młodzi wykrzyknęli: "
23 8 |            I ze zdumieniem oglądał góry i przepaście, w tak krótkim
24 8 |       ryjąc wąwozy tam, gdzie były góry, i wznosząc góry na płaszczyznach.~
25 8 |        gdzie były góry, i wznosząc góry na płaszczyznach.~Jechał
26 8 |        krzaki porastające wywozy i góry, nim wydostał się na równinę.
27 8 |          gwałtownością wyrzucał do góry, że z uciekających obłoków
28 8 | niekształtną ćmę.~Wtedy widząc, że góry i wyspy wzniesione ręką
29 8 |         pola gradem!... Zmyjcie te góry deszczemi..." I posłuszne
30 8 |    posłuszne tumany rzucają się na góry i na pola: "Ha... ho!...
31 8 |           więc nam u jadło kawałek góry...~- Lo Boga!... I duży?...~-
32 8 |         ręce Staśka podniósł je do góry, aż poza głowę, a potem
33 8 |      rozpłakał się i uciekł między góry, a Ślimak nie spojrzał na
34 9 |        jakie to sprytne!... Póki z góry, to puszczają se ładunek
35 9 |          górą. Obmacał ręką ścianę góry i formę jamy i pomiarkował,
36 9 |             Siedział we wgłębieniu góry, z głową opartą o ścianę,
37 10|             dla krów zdjął paszę z góry, narznął sieczki, potem
38 10|             Baba podniosła ręce do góry i lamentując pobiegła na
39 11|           Na gościńcu, tym razem z góry, rozległ się tętent i skrzyp