Rozdzial

 1 1 |          pagórka nie większego od chaty wypływa źródło rzeki Białki.
 2 1 |         kilka zagonów ziemi i pół chaty, wolała jednak pójść między
 3 1 |         Kalece wypadła droga koło chaty Ślimaków; a że był nędzny
 4 1 |           kamienia i przyszedł do chaty wlokąc za sobą nogę.~- Co
 5 2 |        oddalania się gospodyni od chaty. Wreszcie Jędrek popchnął
 6 2 |        podłogi.~Albo pukał w okno chaty i wrzeszczał na przekór
 7 2 |     ostrym kłusem ruszył w stronę chaty Ślimaków. Lecz szczęście
 8 2 |       jeździec minął wracającą do chaty Ślimakową i zdjąwszy zakurzoną
 9 3 |   stargować... I szedł ku drzwiom chaty.~- Józek - zatrzymała go
10 3 |          że ledwie dojrzał scianę chaty. Zbliżył się do niej powoli,
11 3 |         Rozmarzony, wywlókł się z chaty i jakby nie na swoich nogach
12 4 |        się chłopu, że ściany jego chaty są bielsze.~- Śliczności
13 4 |           robiłam. Weszłam raz do chaty, gdzie leżało chore dziecko,
14 4 |          Gdy zaś Ślimak wszedł do chaty, zapytała go żona:~- Co
15 4 |        chłopiec wymknął się już z chaty, a i ojca złość odeszła,
16 5 |      rozmowy gospodyni zbiegła do chaty, a niebawem ukazali się
17 5 |         Panowie skierowali się do chaty, a za nimi Ślimak, Owczarz
18 5 |          ser z kminkiem. Na progu chaty stała w pogotowiu dzieża
19 5 |         zaś w niedzielę wszyscy z chaty wybierali się do kościoła,
20 6 |       połowie stycznia, wpadła do chaty Ślimaków stara Sobieska.
21 7 |        Szli i jechali drogą około chaty Ślimaka gromadami, niekiedy
22 7 |           przed wschodem słońca z chaty zmówić pacierz i zobaczyć,
23 7 |       czasie tej rozmowy wyszła z chaty i zbliżyła się do wrót Ślimakowa
24 7 |      myśli małżonkowie wrócili do chaty. Rozmowa z chorym uspokoiła
25 7 |      wartownika.~Ślimak wrócił do chaty. Rzucił się na posłanie,
26 7 |      wachmistrz zawrócił klacz do chaty Ślimaka. Gospodyni akurat
27 7 |       Owczarz i zaraz dał znać do chaty. Wybiegli więc całą rodziną
28 7 |           i ostrożnie ponieśli do chaty, skraplając wodą i uspokajając
29 8 |           Sobieska wpadała do ich chaty rzadziej i ukradkiem, a
30 8 |        szuflami o próg.~A w sieni chaty bieganina i hałas; to Jędrek,
31 8 |          i potykając się szedł do chaty.~Przed sienią stała Ślimakowa.
32 8 |          znowu zawróciła w stronę chaty, ale nie weszła tam.~Padła
33 8 |   przyszło, nie wypuściłabym go z chaty... W lochu bym go zamknęła...
34 9 |          lekarstwo.~Szli żwawo do chaty, a obcy prawił:~- Zaboli
35 9 |     Ślimak i odwrócił się idąc do chaty~- A skrzynkę zostaw - rzekł
36 10| nieszczęście przygnało ją dziś do chaty? jeżeli wie - po co tu przyszła?~
37 10|           mu jakby część łaski do chaty; od chwili bowiem jej przybycia
38 10|    ratunku stodoła spaliła się, z chaty jednak uratowano część ścian.
39 10|           padło na komin spalonej chaty Ślimaka i nagle Żyd ciężko