Rozdzial

 1 2 |         wykarmił moją biedotę? A parobek - on tyle zjada co i ja
 2 3 |         tej chwili przywlókł się parobek i począł odwiązywać krowę
 3 3 |         nie sołtys, tylko nędzny parobek. Więc choć go grzbiet bolał
 4 3 |        obydwoma stał zakłopotany parobek.~- Musieliście im coś mocnego
 5 3 |        nie spotkało zmartwienie.~Parobek nie mógł wydziwić się widząc,
 6 3 |      zrobił taki bunt.~Posłuszny parobek za chwilę zniknął we wnętrzu
 7 4 |           jeden gospodarz, drugi parobek - jeden pan, drugi chłop.~
 8 5 |          A ty co myślisz, Maćku?~Parobek, zakłopotany pytaniem, otarł
 9 5 |        szynkarz spluwając - żeby parobek od takiego porządnego gospodarza
10 5 |       muszę wstydzić się za was.~Parobek zachwiał się. A może on
11 5 |      Boga! la Boga!... - szepnął parobek na widok nędzy gorszej niż
12 5 |        mi po niej - odpowiedział parobek - ale zawdy szkoda.~- Jak
13 5 |         pokarmię sierotę - rzekł parobek.~- Ale, on pokarmi!... Nawet
14 5 |         się dziewczyna udusi!...~Parobek czuł, że jest złą niańką,
15 6 |       Ale, hale!... - odpowiadał parobek. - Ma ona swój rozum, ino
16 8 |    gospodarzu! - mówił zadyszany parobek -wstawajcie i wyjdźcie,
17 8 | Niesłychana rzecz - mówił kulawy parobek - sypać tyle piasku na pole
18 8 |           Zawdy lećcie - nalegał parobek - bo ja z moją nogą nie
19 8 |     chłopy!... Niemrawcy!...~Ale parobek nie ruszył się. Więc sama
20 8 |        jo wiem?... - rzekł cicho parobek. - Ona mówi, że mu lepiej,
21 8 |         zimy chory - odezwał się parobek.~- Hę? - spytał Ślimak.~-
22 9 |    myśleli - odezwał się z konia parobek Hamerów - że to wy kradniecie. -
23 9 |       Hamer, jego brat Wilhelm i parobek Herman z głową tak obwiązaną
24 9 |         nie będzie - potwierdził parobek.~- Zawdy - ciągnął Ślimak -
25 9 |   niewiele mu było widać twarzy.~Parobek wyszedł przed sień.~- A
26 9 |        do Maćka z dużej flaszki.~Parobek, wymówiwszy się dla ceremonii,
27 9 |   cudownego trunku.~Wyniósł tedy parobek z izby pękatą butelczynę
28 9 |       twoi bracia, złodzieju!...~Parobek ze zdumienia rozłożył ręce.~-
29 9 |          Gdy zaś jeszcze doniósł parobek, że Ślimakowi skradziono
30 9 |         nieszczęśnik?~- Owczarz, parobek Ślimaka - odparł sołtys. -
31 10|      podrzuciło Ślimaka słówko - parobek. Milczał jednak.~- Bo wasi
32 10|           Na skrzyp drzwi śpiący parobek przewrócił się i zaklął,
33 10|         muszę tu kobietę ułożyć.~Parobek zaczął drapać się po kudłatej
34 10|    proces! - odezwał się starszy parobek. - Tak nie można oszukiwać
35 10|        podjudził - wtrącił drugi parobek.~- Gede nie jest taki podły -
36 10|    dziedziniec, na którym tłusty parobek rąbał drzewo, a z drugiego
37 11|        dźwiga stary Grzyb i jego parobek.~- Jedź tera, Kuba, do miasta
38 11|  postawili kosz niedaleko obory.~Parobek odszedł, Grzyb zwrócił się