Rozdzial

 1 2|          Jędrek!... A podaj krymkę jaśnie paniczowi, kiej ci każe!~
 2 2|         czapki nie zdejmiesz przed jaśnie paniczem?... - wołał z góry
 3 3|           Kupiłem krowę i wezmę od jaśnie pana łąkę... Tera nastąpią
 4 4|        poty ich obejmuj, i jego, i jaśnie panią, aż coś opuszczą.
 5 4|             Co my tam za sąsiedzi. Jaśnie pan to pan, a chłopi to
 6 4|         pan, a chłopi to chłopi... Jaśnie panu patrzyłby się inny
 7 4|           A już przychodziła koza, jaśnie panie, kiedy pan chciał
 8 4|         mogę mu rzec: "Czy to ja u jaśnie pana nie robię albo czy
 9 4|        fuzję na ramieniu.~- Jużci, jaśnie paniczu.~- Macie interes
10 4|            Chcieliśmy prosić łaski jaśnie pana, żeby nam wypuścił
11 4|            dużo?~- Bogać tam dużo, jaśnie panie, ledwo dziesięć morgów,
12 4|          tylko żyto...~- Cóż siać, jaśnie panie, jeżeli pszenica nie
13 4|         Czy masz córkę?~- Nie mam, jaśnie pani - odpowiedział chłop
14 4|      pytała dalej Ślimaka.~- Nasi, jaśnie pani.~- Więc przysyłaj mi
15 4|      czytać.~- Albo oni mają czas, jaśnie pani? Starszy ciągle w domu
16 4|          dzierżawę?~- Jeżeli łaska jaśnie pana - odparł chłop.~- I
17 4|         odparł chłop.~- I żeby nam jaśnie pan choć ze trzy ruble opuścił -
18 4|       powiedzieć całą prawdę.~- A, jaśnie panie! - zawołał - niech
19 4|           panie! - zawołał - niech jaśnie pan tego hycla nie słucha!
20 4|           pilnował i żebyśmy oboje jaśnie państwa w nogi całowali,
21 4|            dzierżawę?~- Jużci tak, jaśnie panie.~- i żebyś się dobrze
22 4|            chwili:~- Zawsze się ta jaśnie pan zmiłuje...~- I choć
23 4|       Głośno zaś dodał:~- To niech jaśnie pan jeszcze uczyni łaskę
24 4|      obłudnym uśmiechem. - Przecie jaśnie pan, a i to naradza się
25 4|          pan, a i to naradza się z jaśnie panią i jaśnie paniczem,
26 4|       naradza się z jaśnie panią i jaśnie paniczem, nie dopiero ja.~-
27 4|           Kiej kupować przez żony, jaśnie panie, to nieładnie...~-
28 4|             pyskowałeś przed samym jaśnie panem... Ligaj na ławie!~-
29 5|       podnosi się woda?~- Czasami, jaśnie panie, wyleje nad łąkę tak,
30 5|      ukłonił się.~- Kiej nie wiem, jaśnie panie, na co to jest i co
31 5|        wybudujemy kolej.~- Niechże jaśnie panom Pan Bóg dopomaga i
32 6|         pali od progu:~"Słyszelim, jaśnie dziedzicu, że pan chce sprzedać
33 6| powiedziałem: "Dopraszam się łaski jaśnie pana o tę łąkę..." A on
34 6|         ruszaj!...~- Nie dam rady, jaśnie panie...~- Więc precz z
35 6|           wreszcie - ukazał się.~- Jaśnie pan prosi do oficyny - rzekł
36 6|            ruble.~- Zawołam konie, jaśnie panie - rzekł zgięty do
37 6|           Nie widziałeś pani?...~- Jaśnie pani jest w swoim pokoju -