Rozdzial

 1 1 | Ślimakowym gospodarstwie: ani z dzieci, ani ze służby, ani z dobytku.
 2 2 |      gdy Ślimak krzyknie: "Wio, dzieci!" - konie wprawdzie ruszą,
 3 2 | jeździec widział gromadę psów i dzieci, goniących go z oznakami
 4 2 |  gniewny wrócił do koni.~- Wio, dzieci!... To ci świat nastaje,
 5 2 |   zepsute w głowie, o, ma! Wio, dzieci! Niezadługo zabraknie panów,
 6 2 |    będzie, co nie, to nie. Wio, dzieci!...~Zdawało mu się, że Widzi
 7 2 |         tak nie odziejesz. Wio, dzieci! Zawdy trzeba mu dziś sprawić
 8 2 |         Co to za krowa?... Wio, dzieci! Oj, żebym ja tak miał jeszcze
 9 2 |       mieć zmartwienie!... Wio, dzieci!..,~Machnął batem, targnął
10 2 |            mruczał chłop. -Wio, dzieci!... Ile to groszy człek
11 2 |  wydostanie nowy papierek! Wio, dzieci!... A tu jeszcze pewnie
12 3 |  ostrożnie wsunęły się zmęczone dzieci. Gospodyni nalała \m krupniku
13 4 |    osłabić własnej powagi wobec dzieci.~Nagle zwrócił się do Staśka
14 5 |       rozlegały się nawoływania dzieci zbierających jagody.~Tymczasem
15 5 |    urwał?~- Udaje opętaną, żeby dzieci podrzucać - warknęła gospodyni.~-
16 6 |        zgasł ogień na kominie i dzieci spały, kiedy chłop wróciwszy
17 6 |   odbierasz?... Nie wstyd tobie dzieci, nie wstyd tobie Magdy,
18 6 |     komina. - Żyliśmy dotąd my, dzieci i dobytek, z łaski Bożej,
19 7 |        z energią. - Ojciec uczy dzieci, a ja, jak mam czas, to
20 7 |     woreczki legumin, a gromada dzieci biegnie do jarów po opał.~-
21 7 |      bym chciał, żeby się nasze dzieci pobrały i żeby mi się ustatkował
22 7 |       się zbita gromada kobiet, dzieci i reszta kolonistów mężczyzn,
23 7 |  starszych kolonistów, kobiet i dzieci, prowadzonych przez owego
24 7 |        kilku starych, kobiety i dzieci. Młodzi zaś cieśle i mularze
25 7 |        odróżniał piskliwe głosy dzieci, skrzeczące starych kobiet
26 8 |       właziło w szkodę, a nawet dzieci ich nie zbytkują, tylko
27 8 |        w wielkiej izbie gromadę dzieci siedzących na ławkach. Jedno
28 8 |         znak. Po chwili w izbie dzieci zaszemrały jeszcze mocniej,
29 8 |    zobaczyć, jak uczą się nasze dzieci? - rzekł bakałarz z uśmiechem.~-
30 8 |         Przecie i ja mam żonę i dzieci, parobka, dziewuchę i kilkoro
31 10|        szerzej, modlą się, uczą dzieci. Nawet ich bydło szkody
32 10|      zaroili się parobcy, baby, dzieci, z wiadrami i bosakami,
33 10|        części stodoły, a baby i dzieci znosiły wodę z rzeki,~Na
34 11|         Bóg nie opuszcza swoich dzieci...~Pocałował go i otarł
35 11|       ona piętnaście i jest bez dzieci. Ja wezmę jej grunt, bo
36 11|  jeszcze może mieć ze sześcioro dzieci - pochwycił Grzyb.~- Będziesz