Rozdzial

 1 3 |        stół, a głowę na piersi. Chwilę podumał, wreszcie rzekł
 2 3 |      bardzo spokojnie, wyjąwszy chwilę, w której Stasiek spadł
 3 3 |      bunt.~Posłuszny parobek za chwilę zniknął we wnętrzu stajni.
 4 3 |        jakby wahał się, i przez chwilę usiadł w progu opierając
 5 4 |      idąc gościńcem do dworu.~W chwilę po ich wyjściu Ślimakowej
 6 4 |     konika, ~Jedzie ku dworowi.~Chwilę pomyślał i znowu zaśpiewał,
 7 4 |         przyśpieszył kroku i za chwilę znalazł się obok nich. Ślimak
 8 4 |          przerwał dziedzic - za chwilę sam zobaczysz, gdzie chłop
 9 4 |  pochwycił się za głowę i przez chwilę już nie wiedział, co ma
10 5 | mierników, wszedł między nich i chwilę porozmawiał, ale - ani myślał
11 5 |       chcesz okpić....~Szynkarz chwilę pomyślał.~- Świadków - rzekł -
12 6 |  wiekowa nieruchomość i że lada chwilę całą gromadą wyruszą gdzieś,
13 6 |      gorsza. Nie okute sanie co chwilę spadają w zatokę i już nieraz
14 6 |     dzwonki, nie milknąc ani na chwilę, dźwięczały coraz głośniej,
15 6 | wyszedłby żywy z tej okazji.~Za chwilę dopędziło ich dwoje sanek.
16 6 |       się za siebie. -Grunt?-..~Chwilę wahał się nie wiedząc, co
17 6 |  Schwyciwszy nareszcie stosowną chwilę zawołał:~- Ależ my tobie
18 6 |     skórę.~Gospodyni umilkła na chwilę.~- No - rzekła po namyśle -
19 6 |  odwracając twarze od okien. Za chwilę w salonie zrobiło się pusto,
20 6 |    zadowoleni.~- Tak sądzę.~Pan chwilę przedrzemał i znowu odezwał
21 7 |   Niemcy zjechali w dół i przez chwilę nie było ich widać. Chłop
22 7 |        serem. Wachmistrz wypił, chwilę odpoczął, wreszcie zabrał
23 7 |         twarz Josela. Czasem na chwilę i jakby za chmurą ukazywała
24 7 |       go w środek ciżby i przez chwilę z ogromnym śmiechem podawano
25 8 |     czeka, poszedł do pisarza i chwilę z nim porozmawiał. Teraz
26 8 |         zamącone myśli, że lada chwilę ktoś pochwyci go za kark
27 9 | zachmurzony Jędrek. Matka w ową chwilę była w sieni, więc na razie
28 9 |          Owczarz pomedytowawszy chwilę skręcił na lewo; może dlatego,
29 9 |    spala, i rozmyślał, że - jak chwilę tu odpocznie, to chwilę
30 9 |         chwilę tu odpocznie, to chwilę podrepcze, znowu odpocznie,
31 10|  przystanęła zmęczona kobieta i chwilę odpocząwszy poczęła mówić:~-
32 10|        odpowiedział. Żyd postał chwilę, wreszcie stuknąwszy się
33 11|    progu. I tak siedzieli długą chwilę - nędzny, płaczący chłop
34 11|         Westchnął i przez długą chwilę patrzył na niebo zasypane
35 11| zmęczony i smutny i nawet przez chwilę zdawało mu się, że nocna
36 11|     Grzyb zrobił to samo. Przez chwilę słychać było szept pacierzy