Rozdzial

 1 2 |      niepodległości ducha... Nie...~Chciał prawić jeszcze, ale znudzony
 2 2 |           do trzeciej krowy; nie on chciał brać łąkę w arendę?...~Żona
 3 3 |           Ale-hale!... Dobrze, żeby chciał sprzedać. On wciąż gada,
 4 3 |            Jędrek i Stasiek. Jędrek chciał dziewczynę przewrócić, lecz
 5 3 |         dziecko, a znowu Ślimak nie chciał się podnieść z gnoju, krzyczał
 6 4 |              Zapłaciłam mu. Ale nie chciał wziąć trzydziestu trzech
 7 4 |             innymi gospodarzami nie chciał godzić się z dworem o skalowanie
 8 4 |             jaśnie panie, kiedy pan chciał swój las uwolnić od chłopskiego
 9 4 |            trzydzieści i dwa ruble (chciał, para, trzydzieści pięć
10 4 |             to by nikt u innego nie chciał robić. Jasiek świata nie
11 4 |                 ten, co cię wczoraj chciał batem obić?...~Chłop ukłonił
12 4 |       Zdumiony i zakłopotany Ślimak chciał spełnić rozkaz, ale ręka
13 4 |           mego szwagra? Chłop znowu chciał ukłonić się do nóg, ale
14 4 |            się gorąco. W tej chwili chciał wołać za państwem, rzucić
15 5 |         ostry język, i kiedy Ślimak chciał potargować się z nią za
16 6 |        drugi młynarstwo. No, ja bym chciał młodszego ustalić, zbudować
17 7 |             gospodarzu, kto Niemcom chciał konie kraść? - zapytał wachmistrz.~-
18 7 |           odparł Grzyb - bo już bym chciał, żeby się nasze dzieci pobrały
19 7 |          Coś drżało mu w piersiach, chciał także śpiewać i zaczął półgłosem:~
20 7 |       gardło i uderzył mu do głowy. Chciał rzucić się na Wilhelma Hamera
21 8 |            coś Stawiało go na nogi. Chciał gdzieś iść i zabrać się
22 8 |            Z początku sam sobie nie chciał wierzyć, lecz wnet znalazł
23 8 |          nikt na niego nie patrzył.~Chciał porozmawiać z Owczarzem,
24 8 |     Spojrzał na Jędrka, a ten zaraz chciał go wyciągnąć na deszcz.
25 8 |           gwałtem ciągną do siebie. Chciał pobiec ku domowi i zawołać
26 8 |            nie mógł odwrócić głowy; chciał stać w miejscu, ale coś
27 8 |        sukmanę i wybiegł przed dom. Chciał lecieć, nie wiadomo gdzie;
28 9 |      zagarnęli Niemcy; nikt już nie chciał patrzyć na chłopskie ziarno
29 9 | natarczywiej pchała mu się do ręki. Chciał mocniej wetkać w otwór gałganek,
30 9 |                 Owczarz machinalnie chciał wstać, lecz tylko przewrócił
31 9 |        poczęła mu chodzić po nosie. Chciał ją zrzucić, ale wnet cały
32 9 |          ręce opadły ze zdziwienia. Chciał krzyczeć, ale widząc, że
33 10|          tak wstrętną, że i od niej chciał się uwolnić. Zajrzał do
34 10|            Odniósłszy ją pod szopę, chciał jeszcze wrócić się po stół.
35 10|       patrzył w oczy księdzu, jakby chciał powiedzieć, że do niego
36 11|          proboszcz. - Czy nie tobie chciał dziedzic sprzedać za sto