Rozdzial

 1 1 |     stół, w środku którego stoi człowiek niby mucha przykryta niebieskim
 2 1 | Gospodyni zamyśliła się.~- Żeby człowiek wiedział - rzekła po chwili -
 3 2 |       ręce, nogi i głowa, kiedy człowiek dobrze się napracuje.~Wzuł
 4 2 |        i setce nie dziwował się człowiek...~Dajże tu ziemi nawozu,
 5 2 |      bez cholewek białe płótno.~Człowiek najmniej obeznany z hipiką
 6 2 |         czego by żył?~"Żeby też człowiek mógł się kiedy dobrze wyleżeć! -
 7 2 | parokonny wózek, którym powoził człowiek ubrany w kaszkiet i granatową
 8 3 |         gdyby ruszył z miejsca. Człowiek może harować do zachodu
 9 3 |       namoknąć, nie dospać, nim człowiek zbierze trzydzieści pięć
10 4 |     przerwał Ślimak. - Żeby tak człowiek z każdym gadał: czy on chce,
11 5 |     chłop - bo furmanką już nic człowiek nie zarobi.~Obaj panowie
12 6 |   Kamień gryzłby się, nie tylko człowiek, żeby go z tak dawnego miejsca
13 6 |        ci - zamykaj oczy. Żaden człowiek, żeby największy pan, żeby
14 6 |       ósmej wieczorem. Tak samo człowiek powinien ruchać się od świtu
15 6 |      siebie. - Dawniej nie miał człowiek do kogo gęby otworzyć, a
16 6 |       to ja nie sprzedam.~Stary człowiek skrzywił się, jakby mu się
17 6 |  sprzedasz? Tyś przecie uczciwy człowiek, chrześcijanin...~Chłop
18 7 |      znaczy śmierć. Jeden tylko człowiek dotknął ręką mych konarów
19 7 |        albo chytry na pieniądze człowiek szukał pod nim ukrytych
20 7 |     odezwał się po raz pierwszy człowiek z wózka. W czasie tej rozmowy
21 7 |        podróżny z wózka.~Był to człowiek chudy, blady, z rudymi włosami
22 7 |  przecie tu urodzona, za Wisłą.~Człowiek siedzący na wózku niechętnie
23 7 |     odparł Ślimak. - Cóż to, ma człowiek stać w czapce jak bydle,
24 8 |           tego z pewnością nasz człowiek nie udźwignie.~I ze zdumieniem
25 8 |      zgubić? Przez ich chytrość człowiek teraz nie zarobi grosika.
26 8 |       panie - rzekł. - Wy dobry człowiek, jo wiem... Niech was Bóg
27 9 |       izby. - Nie wracać, kiedy człowiek raz odyńdzie... A potem
28 9 |       was wieprz tyle znaczy co człowiek - odparł Fryc. - Ale u nas
29 10|       obok młynarz Knap. Był to człowiek potężny jak wór mąki, z
30 10|         Bez silne postanowienie człowiek jak młyn bez wody jest...
31 10|         rządził parafią. Był to człowiek średniego wieku, bardzo
32 10|        nie będą?... No, on jest człowiek rzadkiej głupoty, ale ona...
33 10|       Nieszczególny musi to być człowiek, skoro nikt ze wsi nie pośpieszył
34 11|      rzetelnej prawdy nikaj się człowiek nie dowie? Nowięcej to się
35 11|      miał posępne, jakim zwykle człowiek ulega po silnych wstrząśnieniach.