Rozdzial

 1 1 |       zaś miejsce zajęła "głupia Zośka", znowu na pół roku. Ślimakowej
 2 1 |    obejść się bez sługi.~"Głupia Zośka" przesiedziała u nich około
 3 5 | nędzarzowi myśleć o żonie! Nawet Zośka by go nie chciała, choć
 4 5 |         głos chrapliwy.~- To ty, Zośka? - spytała zdziwiona gospodyni.~-
 5 5 |      gniewna gospodyni. -Prawda, Zośka, żebyś oddała dziecko Owczarzowi?...
 6 5 |            Dziewczyna - szepnęła Zośka, patrząc na Owczarza - ma
 7 5 |    niedzielę, to ją weź - mówiła Zośka tonem coraz gwałtowniejszym.~
 8 5 |          mruknął Ślimak do żony. Zośka przeciągnęła się i powstała
 9 5 |         pali się!... - krzyknęła Zośka odskakując do drzwi. - Spali
10 5 |        stodoła, wszystko!... Ale Zośka ucieknie w jednej koszuli
11 5 |      płot. Wreszcie nie bój się. Zośka przyjdzie po nią nie dziś,
12 9 |       dziecka na opiece Owczarza Zośka dostała się do więzienia.
13 9 |      cały rok.~W wędrówkach tych Zośka zachowywała się całkiem
14 9 |  urodzenia, pod dozór.~Szła tedy Zośka z powiatu do rodzinnej ziemi,
15 9 |     zwłokami Owczarza i dziecka. Zośka, wciąż idąc naprzód, wyminęła
16 9 |       Ślimaka - odparł sołtys. - Zośka! -zwrócił się do konwojowanej -
17 9 |     twoja dziewucha z Owczarzem!~Zośka zbliżywszy się do sani poczęła
18 9 |        bat, a w tej samej chwili Zośka poczęła wsiadać na sanie,
19 9 |       moja dziewucha! - zawołała Zośka rwąc się na sanki.~- Co
20 9 | dziewucha!... - poczęła krzyczeć Zośka trzymając się oburącz sani.~
21 9 |      sani.~Konie nagle ruszyły i Zośka upadła na śnieg; ale schwyciła
22 9 |     zawołał dozorca i pobiegł za Zośką z sołtysem i swoim towarzyszem.~-
23 9 |       tak zmarzł!... - krzyczała Zośka wyrywając się dozorcom.~
24 10|          Na progu izby stanęła - Zośka.~Zrazu oboje milczeli, wreszcie
25 10|         oboje milczeli, wreszcie Zośka odezwała się:~- Niech będzie
26 10|     krupniku. A o tu jest chleb. Zośka spełniła, co kazano. Zacząwszy
27 10|          i zmartwiał na myśl, że Zośka zapyta go o Owczarza i córkę.~
28 10|         wie?..." - myślał chłop.~Zośka skończywszy jeść głęboko
29 10|     niego błogosławieństwem, ale Zośka!... Jeżeli nie wie o Owczarzu,
30 10|        to i cóż?"~Ogień dogasał, Zośka umyła miskę i w łachmanach
31 10| szczególna. Ślimak odgadywał, że Zośka przyniosła mu jakby część
32 10|        dachu. Obok budynku stała Zośka wygrażając pięściami i krzycząc
33 10|        wzgórzu ukazała się znowu Zośka.~- Zmarniejeta, Ślimaku,
34 10|         pobiegło na wzgórze, ale Zośka skryła się w jarach. Fryc