Rozdzial

 1 7 |             na wózku ciągnęła.~Nagle bakałarz podniósł czapkę do góry,
 2 7 |            się obejrzał, a chorowity bakałarz pogroził im ręką. ~Z wolna
 3 7 |             bok. Teraz spostrzegł go bakałarz i zawołał:~- Toś ty z tamtej
 4 7 |                Idziesz? - zapytał go bakałarz.~- Jużci.~- Pokłoń się ode
 5 8 |               gdzie osiadł chorowity bakałarz.~- Porządny to naród - mówi
 6 8 |            przechadzał się chorowity bakałarz z linią w ręku, wołając
 7 8 |          czasu do czasu:~- Sztyl!...~Bakałarz przypadkiem wyjrzał za okno
 8 8 |            Odwrócił się: za nim stał bakałarz.~- Przyszliście zobaczyć,
 9 8 |            się nasze dzieci? - rzekł bakałarz z uśmiechem.~- Bogać tam -
10 8 |              za namową Fryca Hamera.~Bakałarz kiwał głową.~- Robią oni
11 8 |             skórę - rzekł po namyśle bakałarz.~- Co ja im robię?~- Wasze
12 8 |           psuje gospodarstwo - mówił bakałarz. - Ale to jeszcze nic. Hamer
13 8 |            mądrze go wybrali - mówił bakałarz - ale wiatraka na nim nie
14 8 |              interes - odparł ciszej bakałarz. - Gdyby Wilhelm miał dziś
15 8 |  zbankrutować... Dlatego - zakończył bakałarz - wy im stoicie kością w
16 8 |                 Będzie bieda - rzekł bakałarz rozkładając ręce.~- To niech
17 8 |        kaszel: na dziedziniec wszedł bakałarz z laską w ręku, bez czapki.~-
18 8 |                 Jakże... - powtórzy! bakałarz trącając Owczarza.~- Bo
19 8 |             ruchał, tak i nie rucha. Bakałarz rzucił laskę w kąt i podszedł
20 8 |              rułki - mruknął Jędrek.~Bakałarz obejrzał Staśka i kazał
21 8 |              blade ciało syna.~Teraz bakałarz ułożywszy wzdłuż bioder
22 8 | rozdzierającym głosem.~Z pół godziny bakałarz pracował nad otrzeźwieniem
23 8 |        mówicie. Ślimaku?... - spytał bakałarz patrząc na niego z przerażeniem.~
24 8 |                 Człowieku! - zawołał bakałarz - co ty mówisz?... Alboż
25 8 |                 No, widzicie - rzekł bakałarz. - Chłopak z pewnością chorował
26 8 |         niego taki czas -odezwał się bakałarz.~- Prawda - westchnął Ślimak. -
27 8 |            rodzony ociec ni matka...~Bakałarz odszedł, a smutni rodzice
28 9 |             już z połowę liter, więc bakałarz bez trudu nauczył go reszty;
29 10|          Pewnie, że lepiej - ciągnął bakałarz. -Sami na tym kawałku niewiele
30 10|              Któż by inny? - szepnął bakałarz. - Grzyb chce kupić dla
31 10|        trochę potargujcie - dorzucił bakałarz. - Nie będą twardzi, bo
32 10|           folwarku skrzypnęły drzwi. Bakałarz nagle zmienił temat rozmowy.~-
33 10|            śmiechu i brzękiem szkła. Bakałarz ujął chłopa za ramię i pociągnął
34 10|               Nie ma po co - szepnął bakałarz - ona bredzi i irytuje się.