Rozdzial

 1 1 |            że jak pan jest po to, ażeby bawił się i rozkazywał,
 2 1 | rozkazywał, tak chłop jest po to, ażeby karmił innych i siebie.~
 3 2 |          Jędrek i klasnął w rękę, ażeby lepiej spłoszyć bieguna.~
 4 2 |       zesłani byli od Boga po to, ażeby Ślimakowi wydawać dyspozycje,
 5 2 |        sprowadzić dziada do domu, ażeby chłopców czytać uczył...
 6 3 |  ojcowskimi słowy upominał Magdę, ażeby była uczciwa, pracowita
 7 3 |        komory płachtę i poduszkę, ażeby posłać Grochowskiemu w stodole.
 8 3 |         obu spotka zmartwienie...~Ażeby jeszcze lepiej udać Grochowskiego,
 9 4 |          wiele przedstawia wygód, ażeby nie miała budzić w nim pesymistycznych
10 4 |    wymruczał całkiem niewyraźnie, ażeby nie osłabić własnej powagi
11 4 |          musimy prosić dziedzica, ażeby nam łąkę wypuścił w arendę.
12 4 |           i począł mówić pacierz, ażeby Bóg miłosierny zasłonił
13 4 |         naszych parobków, właśnie ażeby je ośmielić do siebie, to
14 4 |           się im do nóg i błagać, ażeby mu choć za sto trzydzieści
15 5 |          Jędrek wołając na matkę, ażeby wyniosła mleka z lochu,
16 6 |    świecie, ale najbardziej tego, ażeby na śliskiej drodze nie wywróciły
17 6 |       jest sens prosić człowieka, ażeby dał sobie uciąć rękę albo
18 7 | triumfującej potęgi. Nie myśleli, ażeby na tych niwach, gdzie dotychczas
19 7 |         głos. Nagle odwrócił się, ażeby odejść.~- Idziesz? - zapytał
20 8 |      gdzie jeżdżą? Znowu dlatego, ażeby Ślimak nie dowiedział się
21 8 |        namawiając Magdę i Staśka, ażeby szli z nim razem.~- Chodzi,
22 8 |         tak podnosił i opuszczał, ażeby tym ruchem wywołać w dziecku
23 9 |           jeden dzień wystarczył, ażeby obie wygnać z domu.~"Albo
24 9 |   otwierał skrzynię do pieniędzy, ażeby kupić skoble. Cóż, z tego,
25 9 |          dno i zdejmował sukmanę, ażeby go nie skusiło.~- Trza czekać -
26 9 |        jakiegoś paskudnego ziela, ażeby konie wyprowadzić...~Ślimak,
27 9 |         okrutnym kijem w garści i ażeby nie zaspać, nie kładzie
28 10|          rychło odezwie się żona, ażeby i ją skatować. Kobieta jednak
29 10|      Niemki szeptały między sobą, ażeby zabrać ich na folwark, a
30 10|       jeszcze u kilku gospodarzy, ażeby dali wam jakąś pomoc. Przecie
31 10|          a myślał tylko o jednym: ażeby zasnąć i umrzeć we śnie.
32 10|           Bał się otworzyć drzwi, ażeby w razie nieobecności gospodarzy
33 10|        przecie zostałem kapłanem, ażeby dotrzymywać placu szlachcie,
34 10|       jeszcze do gospodyni i każ, ażeby nakarmiła Żyda. Niech mu