Rozdzial

 1 3 |            zaprowadź ją do obory. Sołtys u nas zanocują, to przecie
 2 3 |  przypominając, że on przecie nie sołtys, tylko nędzny parobek. Więc
 3 3 |           kroków już rozpiera się sołtys i gospodarz? Ich zadowolenie
 4 3 | przymilając się do Grochowskiego.~Sołtys powtórnie zadumał się.~-
 5 3 |         krowa śliczności - odparł sołtys.~- Pieniądz siedzi w skrzyni
 6 3 |           przyszło mu na myśl, że sołtys i gospodarz muszą być w
 7 3 |       jest od żydowskiej - odparł sołtys po namyśle - ale co nie
 8 3 |          on starszy od ciebie, on sołtys, jego tu wola, nie twoja...
 9 3 |        Grochowskiego do spania, a sołtys klęczał przy nim i ocierając
10 3 |          jak wódka zmienia ludzi. Sołtys, w całej gminie znany z
11 3 |            ale tymczasem zmorzony sołtys runął na klepisko i tam
12 3 |      tkliwym głosem, zupełnie jak sołtys do Ślimaka:~- Wstań, bracie,
13 9 |     niedaleko wsi, gdzie mieszkał sołtys Grochowski, kum Ślimaka.
14 9 |      nałożyć.~- Zrób tak - odparł sołtys. - Za śladem koło mojej
15 9 |          im wyciągniemy! - odparł sołtys, a oczy groźnie mu błysnęły.~
16 9 | oddzielnie od nich wójt, pisarz i sołtys Grochowski. Grochowski,
17 9 |     pasażerów. Wraz z nim poszedł sołtys i jeszcze jeden chłop, który
18 9 |          parobek Ślimaka - odparł sołtys. - Zośka! -zwrócił się do
19 9 |       Zośki. Wreszcie odezwał się sołtys:~- Trza nam w drogę, bywajta
20 9 |           tego, że twoja? - rzekł sołtys. - Tobie inna droga, a jej
21 10|        zajechał do nich miejscowy sołtys z piśmiennym wezwaniem od
22 10|        Jego dzieło jutro - odparł sołtys. - Ale co ma lecieć piechotą
23 10|            może z tydzień - rzekł sołtys. Ślimak westchnął i począł
24 10|      słyszeć? - odparł niechętnie sołtys. - Przecie to prawda...~-
25 11|       idzie coś tak ciężko, jakby sołtys Grochowski.~Istotnie ukazał
26 11|           Zobaczywszy nieboszczkę sołtys zdjął czapkę i ukląkł na
27 11|       cnoty nieboszczki, wreszcie sołtys zwrócił się do Grzyba.~Ptaka
28 11|      grosza nie odstąpię - odparł sołtys rozkładając ręce.~- O, la
29 11|           tak - rzekł rozgniewany sołtys - to chodź, Jasiek, do sądu.
30 11|           ci rura zmiękła - drwił sołtys. - Pamiętasz, jakeś przy
31 11|      odezwał się Grzyb widząc, że sołtys naprawdę ciągnie chłopca
32 11|          Bardzom kuntenty - rzekł sołtys, gdy mu nalano miodu - bardzom