Rozdzial

 1 1 |        pagórku pod sosną zamyślony patrzył w dolinę.~Zagroda ta, kropla
 2 2 |       ziewał, drugi ruszał wargą i patrzył na Ślimaka przymrużonymi
 3 2 |        brzegiem i oparty na rękach patrzył i patrzył w wodę.~- Ciekawość,
 4 2 |         oparty na rękach patrzył i patrzył w wodę.~- Ciekawość, co
 5 2 |         przybiegł z łąki Stasiek i patrzył na obcych z nieufnością
 6 3 |       kolanach i spoza kłębów pary patrzył z zadowoleniem na wiśniowy
 7 4 |           ludziom, gdyby każdy ino patrzył drugiemu w gębę i wołał: "
 8 4 |       szedł coraz wolniej, Stasiek patrzył przed siebie coraz lękliwiej
 9 6 |         pożegnawszy Ślimaka.~Josel patrzył za nimi i wciąż się uśmiechał.
10 6 |        bawi się państwo we dworze.~Patrzył na błękit niebieski, na
11 6 |          ze zdziwieniem i litością patrzył na Starca, któremu czerwone
12 6 |         Chłop podparł ręką brodę i patrzył za nimi.~Nagle zwrócił oczy
13 7 |           do roboty w polu.~Ślimak patrzył na nią zdziwiony, wreszcie
14 7 |        Ślimak siedział na zboczu i patrzył. Siedział, oparł łokcie
15 7 |      pomaleńku... pyk-pyk, i wciąż patrzył.~O kilkaset kroków od niego,
16 8 | wycieczkach spotykał Josela, który patrzył na niego drwiąco i uśmiechał
17 8 |          opierał się o plot i niby patrzył, co Niemki kopią w ogrodzie.
18 8 |             Starszy pan z początku patrzył na niego zdziwiony; wnet
19 8 |      kieszeniach i fajką w zębach, patrzył za nim ponuro. A kiedy znowu
20 8 |            nawet nikt na niego nie patrzył.~Chciał porozmawiać z Owczarzem,
21 8 |            jego jak i wy?...~Chłop patrzył mu w twarz błędnym wzrokiem.~-
22 8 |           po jarach albo nad wodą, patrzył se i rozmyślał...~- Albo
23 9 |           Stał z godzinę i Owczarz patrzył z godzinę, myśląc: jak oni
24 9 |          się, albo choć przez okna patrzył na bakałarzównę i przysłuchiwał
25 9 |         oparty o poręcz bezmyślnie patrzył w wodę. Ot, zepsuło się
26 9 |       zatarło śladów. Szedł wciąż, patrzył pod nogi i nawet nie zważał,
27 10|          Żyd kiwał głową, a Ślimak patrzył na niego czując, że budzi
28 10|         Owczarza, sieroty i Zośki; patrzył na nią jak na człowieka
29 10|            nie poratuje.~Mówiąc to patrzył w oczy księdzu, jakby chciał
30 11|     Westchnął i przez długą chwilę patrzył na niebo zasypane gwiazdami.~-