Rozdzial
1 1 | prosili Boga o deszcz, a w końcu czerwca o pogodę. Z tej -
2 4 | cienka w pasie, a gruba na końcu. Ale piękna pani!~- Gorszy
3 5 | w robocie, wlókł się na końcu obok Magdy. Wreszcie zawołał:~-
4 5 | chłopcami, a Owczarz z daleka na końcu. Idąc marzył sobie, że jak
5 6 | potrzebował pieniędzy, że w końcu z biedy musiał ojcowiznę
6 6 | przynosił głośniejszy okrzyk. W końcu wszystko ucichło i zgasło.~-
7 6 | ubogich ludzi sprowadziła. W końcu stanął mu, jak żywy, przed
8 6 | ta odwróciła się tyłem; w końcu trafił na pędzącego chłopca
9 6 | drzwiami znajdującymi się na końcu korytarzyka i zapytał:~-
10 7 | bębnił po stole, tak że w końcu już całkiem wyraźnie słychać
11 7 | gromadki świń. Na samym końcu toczył się wózek, mało co
12 7 | co z tego?... Dzięcioł w końcu odleci, a drzewo zostaje
13 8 | chłopi popijając piwo.~W końcu maja Owczarz doniósł Ślimakowi,
14 8 | kreska, stopniowo rósł, a w końcu zrobił się jakby żółty pasek,
15 8 | bocznymi drogami, nim w końcu trafił do robót. Z daleka
16 8 | błądził po jarach, nim w końcu wydostał się na otwarte
17 8 | miękła w nim odwaga, a w końcu zupełnie go opuściła.~"Jużci
18 8 | Zachowanie się jego zastanowiło w końcu matkę, która myśląc, że
19 8 | prędzej, coraz prędzej, w końcu zaczął biec i -zniknął za
20 8 | kominem, matka szlochała. W końcu nie mogąc zapanować nad
21 9 | na wszystkie strony, a w końcu pokłóciwszy się między sobą
22 9 | że Owczarz pobladł, a w końcu oparła się wszystkimi nogami
23 9 | ją wziął? Może się to na końcu i samo odwróci. Pewnie,
24 9 | przeciągnął się, ale w końcu, chcąc poratować bliźniego,
25 9 | sukmanę, oparzył ojcu nogę i w końcu - poszedł spać. Przykładu
26 9 | wciąż szedł za głosem.~W końcu rżenie umilkło, a wtedy
27 9 | było za wiele gąszczu. W końcu trafił na wygodniejsze zejście,
28 9 | blaski oczu przygasły.~W końcu uspokoiła się i wpadła w
29 10| które pod nim zgrzytnęło.~W końcu umilkł, a w kilka minut
30 11| tylko wieczny półzmrok - a w końcu, że żona opuściwszy stajenkę
|