Rozdzial

 1 2 |        Ślimak wywijając batem. - Żebym ja słuchał was, darmozjadów,
 2 2 |             oburzył się chłop. - Żebym tak świnię skrobał zgrzebłem,
 3 2 |          niż dziadem na zagonie. Żebym ja miał więcej bydła i łąkę,
 4 2 |       krowa?... Wio, dzieci! Oj, żebym ja tak miał jeszcze jedną
 5 2 |       wyleżeć! - pomyślał. - Ba! żebym miał więcej gruntu albo
 6 3 |      chcesz za krowę?... Dam ci, żebym miał sobie z wnątrza wypruć.~-
 7 3 | wrzeszczał Ślimak. - Ja nie Żyd, żebym brał za gościnność.~- Józek!... -
 8 3 |       postronek!... - zawołał.~- Żebym z piekła nie wyjrzał, nie
 9 4 |      widzisz - ciągnął Ślimak. - Żebym ja tam siedział, gdzie Grzyb,
10 4 |           może do niczego?... Ja żebym miał fuzję, to bym se strzelał
11 4 |          chłopa - brat mój chce, żebym co dla ciebie zrobiła, no
12 4 |       targować, i nakazywała mi, żebym choć ze trzy ruble wytargował
13 4 |      Przecie matula powiedzieli, żebym was pilnował i żebyśmy oboje
14 4 |           a resztę, powiedziała, żebym odniósł jutro.~Wydobył zza
15 4 |     znowu wzięła mnie zagadywać, żebym jej chłopaków posyłał do
16 6 |          dziedzica... Całą wieś, żebym tak sczezła!...~- Jakże
17 6 |            usycha. I wy chcecie, żebym ja tak zmarniał z żoną,
18 6 |         twoje i tych Szwabów!... Żebym miała trupem paść, żeby
19 6 |            Nie ruszę się z tela, żebym miał paść trupem, żeby mnie
20 7 |          Wiśniewski:~- Psiakrew, żebym ja tyle wódki wypił, to
21 8 |       nastał. Jak zaś nadyndzie, żebym się schował pod wielki ołtarz -
22 9 |      karmicielko i dobrodziejko, żebym się nie bał o nieszczęście
23 9 |      bydlę, a wy jeszcze chceta, żebym wam sprzedał wszystko, całe
24 10|          a w gminie powiedzieli, żebym poszukała roboty, bo nie
25 10|         spalili? tu gospodarzyć, żebym nic nie sprzedawał? tu siedzieć,
26 11|          A czy ja wart Tego, ady żebym ja sto lat żył, żebym na
27 11|        ady żebym ja sto lat żył, żebym na kolanach do Ziemi Świętej
28 11|   wydziwiać, tom się tak zaląkł, żebym i za sto rubli tego kawałka
29 11|         la Boga, aż mi markotno, żebym ja zaś obłapiał się z taką