Rozdzial

 1 2 |             badylach.~- Ot, dola! - szepnął Ślimak. - Żeby to dziedzic,
 2 2 |              co on tam wypatruje? - szepnął chłop z uśmiechem. Stasiek
 3 3 |           wzruszenia.~-Wola boska - szepnął. - Spróbuję ją stargować...
 4 4 |           stać przy panu w czapce - szepnął.~- Dajże spokój dzieciństwom! -
 5 5 |         sobie zdziwieni.~- No, no - szepnął młodszy - szlachcic lepiej
 6 5 |           dzień żniwa.~- A co?... - szepnął młodszy pan do starszego. -
 7 5 |            O la Boga! la Boga!... - szepnął parobek na widok nędzy gorszej
 8 5 |             Ja ją wezmę do stajni - szepnął Owczarz.~Zbliżył się do
 9 5 |      wymienia krowy.~- Ssij bydlę - szepnął - kiedy cię własna matka
10 6 |             Nie bój się, nie płacz -szepnął do sieroty. - Pan Bóg miłosierny
11 6 |             bagnem.~- Co to jest? - szepnął chłop i podniósł się na
12 6 |        mieniał na wasze zabawy!... -szepnął. - Zmęczą się, nie wyśpią
13 6 |           Ślimakowa.~- Nie ja ich - szepnął mąż.~Kobieta ujęła się pod
14 7 |             pieców.~- Kara boska! - szepnął chłop i strach go ścisnął
15 8 |            Trza wracać do dom!... - szepnął.~Ale znowu żal straconego
16 8 |             Widzisz, że utonął... - szepnął Ślimak.~- Co wy gadacie! -
17 9 |           to se wrócisz...~- Oho! - szepnął Owczarz słuchający w rogu
18 9 |         potrącono.~- Są złodzieje - szepnął Maciek. Jednocześnie rozległo
19 9 |              pomyślał. - I -ni... - szepnął - przecie muszę pierwej
20 10|             Utonął noma tego lata - szepnął chłop i zmartwiał na myśl,
21 10|            pogorzelców, a Hermanowi szepnął, aby natychmiast jechał
22 10|            się zmieszany. Po chwili szepnął:~- Bredzi!... ma gorączkę...~
23 10|           Ślimak.~- Któż by inny? - szepnął bakałarz. - Grzyb chce kupić
24 10|         wahał się.~- Nie ma po co - szepnął bakałarz - ona bredzi i
25 10|         niej, schwycił za ramiona i szepnął z trwogą:~- To ty, Jagna?...
26 10|           się krwią...~- Jezu!... - szepnął chłop.~- Gdzie stąpisz,
27 10|              zmiłuj się nade mną! - szepnął odsuwając się od stołu.
28 10|    zielonawe oczy.~- Rany Boskie! - szepnął - co się ze mną dzieje?...
29 10| Sakramentami?... - Niepodobna!... - szepnął, znowu ujrzawszy owe oczy. -