Rozdzial

 1 2 |     odwrócił głowę i spojrzał na jedno ze swych wzgórz, gdzie tego
 2 3 |        owieczka i prowadzony pod jedno ramię przez Maćka, pod drugie
 3 4 |        Iii... Skosztowałem ci ja jedno takie. Małe jak kartofel,
 4 5 |        gospodarzu?...~Sprzedacie jedno kurczątko więcej i wyrówna
 5 5 |       kto? Owczarz nie wiedział. Jedno było pewne, że wrócił późno
 6 6 |         i do sani. Ot i już masz jedno. Tak samo z drugim. Bierz
 7 6 |  najgorszy. Ino takiemu wszystko jedno - dodał z westchnieniem -
 8 6 |       czy tam zmarnieć, wszystko jedno...~Tak prawił Owczarz, powoli
 9 6 |    drżący z zimna i obawy chłop. Jedno potknięcie się skręconej
10 7 |          Tak ginęły mocne drzewa jedno po drugim; nad ich grobem
11 7 |       rzekł. - Cóż tu słychać?~- Jedno z drugim nic, na wieki wieków -
12 7 |       kobiet; Fryc zgromadzał na jedno miejsce grube koły z drzewa,
13 7 |          zeschłych badylów widzi jedno piękne drzewo - płaczącą
14 7 |          modlili się na górze za jedno ze Szwabami? Do diabła się
15 8 |        wówczas chłop odchyliwszy jedno oko, żeby mu sen nie uciekł,
16 8 |           W mieszkaniu kolonisty jedno okno było otwarte i rozlegał
17 8 |    dzieci siedzących na ławkach. Jedno z nich coś opowiadało krzykliwym
18 8 |       cywilizacji i może dlatego jedno z jej pięknych dzieł wydawało
19 8 |     groby znikły i zostało tylko jedno długie wzgórze piasku, wyciągnięte
20 8 |          Ha... ho!... ha-ho!..." Jedno ziarno lodu, drugie... setne...
21 9 |               Chybaby sprzedać z jedno?... - dokończył chłop. Słowo
22 9 | obwiązaną szmatami, że mu ledwie jedno oko było widać. Stanęli
23 9 |        troje poszli do izby. Ani jedno nie rzuciło na Maćka łaskawego
24 9 |        Zresztą było jej wszystko jedno.~Niekiedy budziła się w
25 10|       potrącił stworzenia, a gdy jedno z nich, zatrwożone, udeptało
26 10|         wierzcie - mnie wszystko jedno. Sam widziałem, jak zmarzniętego
27 10|         chwili przypomniał sobie jedno kazanie, które wikary powtarzał
28 10|      watowany czepek. To jeszcze jedno pocieszało proboszcza, który