Rozdzial

 1 1 |     wdrapujesz się na pagórek i widzisz, że jest to ogromna sieć
 2 2 |       patrz! - mówiło słońce. - Widzisz ten płat czarny? Tak czarne
 3 2 |  Przecie moja, nie czyja.~- Oto widzisz, Fryc - rzekł stary po niemiecku -
 4 4 |    sporo słomy we włosach.~- O! widzisz, jak to wygląda - mówiła
 5 4 |        wygrażał małemu bratu.~- Widzisz ich, jaką se zabawę znaleźli -
 6 4 |      zaczął wyjaśniać synowi:~- Widzisz, dziecko, jest tak. Wczoraj
 7 4 |      rozum, tak opuścił). Zatem widzisz, synku, dla nowej krowy
 8 4 |      przy jego chałupie?...~- A widzisz, żeś głupi, bo łąka jest
 9 4 |   wskazał na wzgórza i mówił:~- Widzisz ty te góry tam nade dworem?
10 4 |    drugiej strony doliny.~- Oto widzisz - ciągnął Ślimak. - Żebym
11 4 |    budynki, a dalej ogród.~- O, widzisz dwór? - rzekł Ślimak do
12 4 |   paniczem, nie dopiero ja.~- A widzisz?... - rzekł dziedzic do
13 5 |       odpowiedziała Ślimakowa. -Widzisz, jak dobrze, żeś wtedy nie
14 6 |      głowę na bok i prawił:~- A widzisz, gadałem ci - zamykaj oczy.
15 6 |          Wjechali do lasu.~- O, widzisz - mówił Owczarz do dziecka -
16 6 |         objaśnienia sierocie:~- Widzisz tego, co mu blacha wyziera
17 6 |        Czwarta para przeszła.~- Widzisz, widzisz, jaki idzie ułan?...
18 6 |       para przeszła.~- Widzisz, widzisz, jaki idzie ułan?... O!
19 6 |        po co się kłócić?... Ja, widzisz, gospodarzu, mam syna, co
20 6 |      głos poczęła mówić:~- O... widzisz, jaki to z niego chłop!...
21 8 |  zwracając się do żony dodał:~- Widzisz, że on, choć z was najmniejszy,
22 8 |       wznak przez ramię ojca.~- Widzisz, że utonął... - szepnął
23 9 | odpowiedział gniewnie Ślimak. - Widzisz ich!... W chałupie gadają,
24 9 |       Udajesz głupiego, czy nie widzisz, że mi konie ukradli?... -
25 10| rozpaliła ogień do wieczerzy.~- Widzisz!... - mówił Ślimak, z uwagą
26 10|         ty robisz?...~- Przecie widzisz, że stoję.~- Aha! stoisz...
27 11|        życie! - mówił Jasiek.~- Widzisz, że ci rura zmiękła - drwił