Rozdzial

 1 1 | znalazłbyś jeszcze ośmioletniego Staśka, z białymi jak len włosami,
 2 2 |       Białki. Nad rzeką zobaczył Staśka, ale za to stracił z oczu
 3 4 |     dzieci.~Nagle zwrócił się do Staśka z zapytaniem:~- Cóż ty się
 4 4 |          dwór? - rzekł Ślimak do Staśka.~- Który to?~- Ten z gankiem,
 5 7 |     Ślimaka przerwał nagle krzyk Staśka:~- Śpiewają, matulu!...
 6 7 |          skarał, bo coś padło na Staśka. Ale poczekaj! nie na tym
 7 7 |          W chacie zastał chorego Staśka i bo jaźń schwyciła go za
 8 7 |        choć i Szwaby?~- Zawdy na Staśka padło ich nabożeństwo -
 9 8 |          izby namawiając Magdę i Staśka, ażeby szli z nim razem.~-
10 8 |         ławie, więc i on odsunął Staśka.~Odepchnięty po kolei przez
11 8 |         obawa o plony, pogłaskał Staśka i rzekł:~- No, nie frasuj
12 8 |     gniewa, jest wesoła.~W serce Staśka wstępuje otucha. Gdyby też
13 8 |      odbijało się pogodne niebo.~Staśka opanowała radość. Wyleciał
14 8 |    Ślimak trzymający w objęciach Staśka. Głowa chłopaka spoczywała
15 8 |     siedzi na ręku...~I szarpnął Staśka za koszulę. Głowa dziecka
16 8 |  odpowiedział. Oparł znowu głowę Staśka na swoim ramieniu i potykając
17 8 |           zawołała. - Cóż to? Na Staśka znowu padło?... Nieszczęście
18 8 |     Przystąpiła do męża i jąwszy Staśka za głowę mówiła drżącym
19 8 |          wołając:~- Ratujcie!... Staśka ratujcie!... Kto w Boga
20 8 |        Jędrek.~Bakałarz obejrzał Staśka i kazał odejść matce. Posłuszna,
21 8 |     Stary wysunął ławę, zdjął ze Staśka przemoczoną koszulę, a następnie
22 8 |     ułożywszy wzdłuż bioder ręce Staśka podniósł je do góry, aż
23 8 |       pracował nad otrzeźwieniem Staśka. Poruszał mu ręce, ugniatał
24 8 |  wytyczały sobie miejsce na dom, Staśka zamroczyło nie ich śpiewanie,
25 8 |       Wieczorem przeniósł Ślimak Staśka do alkierza na łóżko. Matka
26 9 |         przypomniał sobie łąkę i Staśka, bał się Niemców, ale -
27 10|         nic nie przypominało ani Staśka, ani Owczarza, ani koni,