Rozdzial

 1 1 |   zabiło.~- Gorzej mi zrobiło - westchnął Maciek - bo mnie oddali
 2 3 |       to ziemia.~- Oj, prawda - westchnął Ślimak. ~ ~- A juści. Jak
 3 3 |            Co racja, to racja - westchnął Grochowski. - Sam nawet
 4 3 |           Niezmierny to grosz - westchnął Ślimak.~- Ale krowa śliczności -
 5 3 |   Maćkowi tak przyjemnie, że aż westchnął. Następnie włożył obie ręce
 6 4 |        do jakiej?...~Tu urwał i westchnął czując, że nie ma chyba
 7 4 |       Zawsze mówiłem Grzybowi - westchnął Ślimak - żeby tak nie pyskował.
 8 4 | dżokiejki.~- Śliczności fuzja - westchnął Jędrek.~Panicz poprawił
 9 4 |         roku na rok jałowieje - westchnął chłop.~- Bo mię umiecie
10 5 |       Gdzie mnie do kościoła! - westchnął Owczarz. - Ino wstydu bym
11 6 |       niej, nieszczęśliwy?... - westchnął chłop.~Przyszło jutro, przyszło
12 6 |            Boże! co robić?... - westchnął dziedzic.~- Podpisać ugodę -
13 7 |       ojca.~- Bóg wam zapłać! - westchnął chory. - Tu są dobrzy ludzie...~-
14 7 |      tyś jeden.~- Wola boska! - westchnął chłop. - Rozum to oni, widzę,
15 8 |        się bakałarz.~- Prawda - westchnął Ślimak. - Jak Bóg miłosierny
16 8 |          Sam nieraz słyszałem - westchnął - i mówiłem: już ty się,
17 9 |    winno jego kłótni z Hamerem, westchnął.~W domu usłyszał lament.
18 10|  tydzień - rzekł sołtys. Ślimak westchnął i począł wydobywać rubla
19 10|      Ślimaka i nagle Żyd ciężko westchnął. Aj! co by to było, gdyby
20 11|       ci dokuczali?~- Oj! oj! - westchnął chłop. - Od swego przyjścia
21 11|      bym się niczego nie bojał.~Westchnął i przez długą chwilę patrzył
22 11|        nocy" - pomyślał chłop i westchnął za duszę zmarłej.~Nagle
23 11|         I tylem zhandlowal... - westchnął Ślimak wskazując na pogorzelisko.~-
24 11|        z drugą mam się żenić? - westchnął.~Wahanie to oburzyło starego.~-
25 11|    zakończył Grochowski. Ślimak westchnął.~- Ach! - odparł. - Nowięcy
26 11|   spytał Grzyb.~- Wola boska! - westchnął Ślimak.~- Szkoda, że nie