Rozdzial

 1 1 |   zrywała się przede dniem do swoich krów albo piekła się przy
 2 2 |   przejście do płodozmianu na swoich gruntach, ale - niczego
 3 3 | uczciwa, pracowita i słuchała swoich gospodarzy.~- Każą ci iść
 4 3 |    się z chaty i jakby nie na swoich nogach zatoczył się do stodoły.
 5 4 |   jeszcze trochę popatrzyć na swoich. I widziała, jak środkiem
 6 4 |   boskie, żeby każdy pilnował swoich gruntów, a cudzych nie zabierał.~-
 7 6 |       Nie braliście wy nas do swoich interesów, to nie wściubiajcie
 8 6 |        potem - wybudujecie na swoich gruntach chałupę i wynajmiecie
 9 6 |  zdradzić przed ludzką istotą swoich tajemnic. Wówczas słychać
10 6 |       którymi las nie zdradzi swoich tajemnic. Więc stoi w miejscu
11 6 |     kłócili się o miejsce dla swoich koni, na sztachetach otaczających
12 6 |     większe zmartwienie przez swoich wierzycieli - mruknął kupiec -
13 7 |    złego losu przez wzgląd na swoich lokatorów: "Litość ich wzruszy,
14 8 |    nie doświadcza. Robią koło swoich budynków, bydła pilnują,
15 8 | inżyniery gadały.~Parę razy w swoich handlowych wycieczkach spotykał
16 8 |     Jaki tam?~- Wybudujcie na swoich gruntach chałupę dla mego
17 8 |     odparł Żydek - my tu mamy swoich dostawców. Dobrze byśmy
18 8 |       znalazł nowe dowody dla swoich podejrzeń. Dlaczego to koloniści
19 8 |    obok, głowę jego oparła na swoich kolanach szepcząc do siebie:~-
20 9 |   Burka, który czując za sobą swoich panów nacierał coraz gwałtowniej.~-
21 9 |     już był w drugiej połowie swoich medytacyj, wpadł pewnego
22 9 |       bardzo oglądając się na swoich pasażerów. Wraz z nim poszedł
23 9 |   sukmanę, wysunęła się przed swoich dozorców i szła tęgim krokiem,
24 10|      w tej chwili zapomniał o swoich kłopotach, a myślał o ratowaniu
25 11|    dobrze... Bóg nie opuszcza swoich dzieci...~Pocałował go i
26 11|     że im Ślimak nie odstąpił swoich gruntów, więc im się wszyćkie