Rozdzial

 1 1 |               ROZDZIAŁ PIERWSZY~Spod pagórka nie większego od
 2 2 |     fajkę nad kominem.~Spojrzał spod oka na Magdę i wzruszył
 3 2 |        tu już glina wychyla się spod czarnoziemu i niedługo obsiędzie
 4 2 |       to nie skutkuje, usiłował spod pachy wydobyć szpicrutę.
 5 3 |    pazuchę i nieco wysunął nogi spod ławy. Potem przyszło mu
 6 4 | wylegiwał?~- Albo co? - zapytał spod słomy.~- Pora iść do dworu.~-
 7 5 |        ukradkiem na owych ludzi spod lasu, którzy stawali się
 8 5 |          które ledwie znać było spod nabrzmiałych powiek.~- Niech
 9 5 |        pochwalony - odezwał się spod płachty głos chrapliwy.~-
10 5 |    kości, ze zsiniałymi ustami; spod płachty wysuwała się jego
11 5 |          Był to Maciek. Wydobył spod sukmany szlochające dziecko
12 6 |        za swoje sanki i wydobył spod kożucha głowę znajdy.~-
13 6 |      tego, co mu blacha wyziera spod algiery!... a na głowie
14 6 |        futro. Współcześnie, jak spod ziemi, zjawił się Mateusz.~-
15 6 |   schowali, jeszcze wykopię się spod ziemi i nie dam zrobić krzywdy
16 7 |         wozów okrytych płótnem, spod którego wyglądały tu ludzkie
17 7 |       do rzeki. Kobiety wynoszą spod płacht żelazne kociołki
18 8 |         przypatrywał się Ślimak spod swojej sosny, marząc, że
19 8 |      wodzie, ciesząc się, że mu spod nóg wytryskują tęczowe snopy
20 10|         zaczęły szarpać wrony i spod żółtych kudłów wyglądają
21 10|      którego nie może utrzymać. Spod mostu, gdzie żona pierze
22 10|        Przede wszystkim wydobył spod mierzwy woreczek ze srebrem,
23 10|        czoło mankietem drugiej. Spod rozpiętej koszuli, w której
24 10|    nagle stanął przed nim jakby spod ziemi Grochowski.~- Tyś
25 11|         Ksiądz zapalił wydobytą spod kozła latarkę i ze światłem