Rozdzial
1 1 | na wzgórzu białą figurę parobka, jak w parę koni orał ziemię -
2 1 | najmocniej suszyła mu głowę o parobka, zdarzyło się, że wracał
3 1 | przedstawiła Maćka jako parobka, który już drew urąbał i
4 3 | Maciek! - zawołała do parobka - a jak się krowa napije,
5 3 | Maćku - zwróciła się do parobka - weźże se miskę.~Uśmiechnięty
6 3 | gospodyni zwracając się do parobka.~- Oho! ho!... - roześmiał
7 3 | Maćku - zwróciła się do parobka - a pomóż mi odprowadzić
8 3 | swoje posłanie - rzekła do parobka Ślimakowa - a ten pijak -
9 5 | Widząc, że mimo pilności parobka robota ciągnie się dłużej
10 6 | Ślimak potrącił dworskiego parobka, który niósł na plecach
11 6 | Owczarza.~Jednocześnie do uszu parobka doleciał zgiełk głosów ludzkich,
12 7 | A co Szwaby? - spytał parobka.~Ślimak usiadł na zboczu
13 8 | i ja mam żonę i dzieci, parobka, dziewuchę i kilkoro bydła.
14 8 | krzyki zdziwiły ich obu, ale parobka coś tknęło.~- Lećcie no,
15 9 | ku największemu zdumieniu parobka kocieł gwizdnął przeraźliwie
16 9 | nawet zwymyślał niezręcznego parobka, lecz chłopi wrócili do
17 9 | wdzięczność podróżnych dla parobka nie miała granic. Baba dała
18 9 | szkła.~- Idźmy - rzekł do parobka, - Ty mi za fatygę ofiarujesz
19 9 | odpowiedzieć. Wreszcie zaczął badać parobka: czy kto nie był wczoraj
20 9 | nieboraki, co im jest, i wzywają parobka na pomoc. "Idę! idę!" -mruknął.
21 9 | opowiedział zebranym historię parobka.~Słuchając ludzie żegnali
22 10| powstał z ławy, aby wezwać parobka na kolację. Lecz gdy ujął
23 10| Bóg skarał za śmierć tego parobka i znajdy, więc oni w takie
24 11| wnet - odezwał się Grzyb do parobka, gdy postawili kosz niedaleko
25 11| już zabrakło miodu, wysłał parobka Grochowskiego na wieś do
|