Rozdzial

 1 1 |         co się stało. A że miał serce pełne litości, więc rzekł
 2 2 |          a w jego demokratyczne serce wstępowała życzliwa radość.
 3 3 |      się i wszedł do sieni. Ale serce trzęsło się w nim z żalu
 4 3 |         Widok sołtysa napełniał serce Maćka czcią i dumą. Wszakże
 5 4 |    inaczej. Chłopa aż kolnęło w serce.~- Jak ja ci dam w mordę -
 6 4 |     smutnie zwiesił głowę, lecz serce burzyło mu się; słuchając
 7 5 |        wstępuj, bo masz miętkie serce i wszystko przepijesz.~Wkrótce
 8 6 |         inna potęga trwożyła mu serce, pętała nogi albo szeptała
 9 6 |   szwabskie nasienie, a zara mu serce odjęło. Zabiorą ci łąkę,
10 6 |       co wymyślić, mnie, babie, serce odbierasz?... Nie wstyd
11 6 |         potrafi, i jeszcze mnie serce odbiera!...~- Głuptas -
12 7 | dźwięczny i niewymownie rzewny. Serce w nim drgnęło. W jego imaginacji
13 7 |         bo jaźń schwyciła go za serce. Zaraz też opowiedział ojcu
14 8 |          że trafia go w głowę i serce.~Stasiek nie lękał się burzy,
15 8 |      się gniewa, jest wesoła.~W serce Staśka wstępuje otucha.
16 8 |    słuchał, czy nie odezwie się serce. Ale chłopak nie dał Maku
17 8 |         z pewnością chorował na serce i to go biedaka, zgubiło.
18 8 |   zawsze by umarł, jeżeli w nim serce ustało... Nie my temu winni
19 9 |         Maćka ognie przechodzą. Serce zaczyna mu bić gwałtownie,
20 9 | Wypłacił się nam za nasze dobre serce! - dodała gospodyni ocierając
21 10|         że Ślimaka aż kolnęło w serce, gdy go ujrzał.~- Pochwalony -
22 10|    ostry zapach octu.~W chłopie serce zamarło. Teraz dopiero,
23 10|    znowu zasłonił się kożuchem. Serce jego opanowała nieugięta,
24 10|    jakie stacza ze sobą ludzkie serce.~