Rozdzial

 1 2|      głowa zanadto pochyliła naprzód, poprawił się na ławie,
 2 2|   jeszcze brony, zamiast iść naprzód, opierały się z całych sil
 3 2|      Tuman kurzu posuwał się naprzód, ale niekiedy i cofał się
 4 2| zwolniono cugli, zamiast iść naprzód zwracał się w stronę wsi.
 5 4|    krzyknął Jędrek i pobiegł naprzód, podczas gdy Stasiek schwycił
 6 4|    drogi chłopcy wyrwali się naprzód, bo byli głodni. Gdy zaś
 7 5|     co stąpnę, to noga idzie naprzód, a but psiakość zostaje
 8 6|     pnie drzew. Kołysały się naprzód i w tył, jakby naradzając
 9 6|     już olbrzymy poddają się naprzód, ruszają... Stanęły... Widzą
10 6| sanie. Ja wysiadam!.,.~- Wal naprzód!...~- Jezus, Maria!~- Muzyka
11 6|     damie...~- Poloneza...~- Naprzód, muzyka!...~Ludzie z pochodniami
12 6|   podróżnych.~Sanki pomknęły naprzód. - Musi to starezakony -
13 6|  bobrowym kołnierzu. Poszedł naprzód i otworzył drzwi do pokoju,
14 8|     Za każdym jednak krokiem naprzód miękła w nim odwaga, a w
15 8|      się. Co trochę postąpił naprzód, to opierał się o plot i
16 8|    Fryc wystąpił parę korków naprzód i hardo patrząc na nieznajomego
17 8|   miejscu, ale coś pchało go naprzód. Zaczął więc iść, jak odurzony,
18 8|        i kocieł znowu jechał naprzód.~
19 9|  szyny i kocieł znowu jechał naprzód.~Owczarz co dzień przypatrywał
20 9|   sukmanę jak do tańca, rwał naprzód, od prawej strony gościńca
21 9|   kijem postąpił parę kroków naprzód i - runął z wysokości kilku
22 9| barankowej kurtki, wystawiał naprzód to jedną, to drugą nogę,
23 9| spieszno. Gdy nadto wybiegła naprzód, dozorca wołał za nią: "
24 9|   dziecka. Zośka, wciąż idąc naprzód, wyminęła korowód, ale dozorcy