Rozdzial

 1 1 |          Mimo to tyle jeszcze miał czasu, że chodził z końmi do dworu
 2 2 |           kopał ziemię motyką i od czasu do czasu rzucał kamieniami
 3 2 |        ziemię motyką i od czasu do czasu rzucał kamieniami na ptaki
 4 2 |          stargujesz, bo ja nie mam czasu namawiać Grochowskiego i
 5 5 |            jest jeszcze głupszą od czasu, jak się paliło u Skrzypa.~-
 6 6 |           okna i postojałem krzynę czasu wedle kuchni. Słyszę, rwetes
 7 6 |      czekać parę dni.~- Ja nie mam czasu na czekanie - odparł Żyd. -
 8 6 |           ale przedłużyć krótkiego czasu nie potrafię.~W sieni znowu
 9 6 |      dziada, pradziada, jeszcze za czasu pańszczyzny, i to się nazywała
10 8 |           linią w ręku, wołając od czasu do czasu:~- Sztyl!...~Bakałarz
11 8 |          ręku, wołając od czasu do czasu:~- Sztyl!...~Bakałarz przypadkiem
12 8 |            książką, powtarzając od czasu do czasu dźwięcznym i rzewnym
13 8 |            powtarzając od czasu do czasu dźwięcznym i rzewnym głosem:~-
14 8 |            kiedy jest tyle wolnego czasu, można by wziąć się do stawiania
15 8 |         chłop?~Owczarz drzemał, od czasu do czasu oganiając się machinalnie
16 8 |       Owczarz drzemał, od czasu do czasu oganiając się machinalnie
17 8 |          mruknęła matka.~Ślimak od czasu do czasu zaglądał z podwórza
18 8 |          matka.~Ślimak od czasu do czasu zaglądał z podwórza przez
19 9 | rozciągniętego Burka, ale nie miał czasu myśleć o nim, bo oto spostrzegł
20 9 |         przysiągł sołtysowi, że do czasu pary z ust o tym nie puści.~-
21 9 |           czuł zimna; po niebie od czasu do czasu przelatywały chmury,
22 9 |       zimna; po niebie od czasu do czasu przelatywały chmury, a na
23 10|     niemiecku. Po upływie jakiegoś czasu usłyszał głośne pocałunki,
24 11|         jak przed ołtarzem. I dużo czasu upłynęło, nim proboszcz