Rozdzial

 1 1 | człowieku. Nam będzie lepiej, tobie będzie lepiej; nam będzie
 2 1 |    lepiej; nam będzie gorzej, tobie będzie gorzej. A jak kiedy,
 3 2 |     do ziemi, żeby pamiętał o tobie.~Niech tam se już idzie,
 4 4 |      się ziemi.~- O, kiedy bo tobie zawsze dziwności chodzą
 5 4 |       znasz - odparł chłop. - Tobie dobrze, kiedy ci przy krupniku
 6 4 |    szwagra - oto masz chłopa. Tobie ze swoją żoną rozmawiać
 7 5 |      prosił o kredyt, to - ja tobie daruję moje siedem złotych.
 8 5 |     nie dorobisz, bo diabeł w tobie siedzi i pcha cię do lada
 9 6 |     chwilę zawołał:~- Ależ my tobie chcemy zapłacić!... Gotówką...
10 6 |      stare lata szczęśliwy. A tobie nic z tej góry.~- Ale to
11 6 |       odbierasz?... Nie wstyd tobie dzieci, nie wstyd tobie
12 6 |       tobie dzieci, nie wstyd tobie Magdy, żebyś siedział na
13 8 |    Boga świętego, Stasiek, co tobie jest? - krzyknęła matka. -
14 8 |     między chłopami - nie żyć tobie...~Tak rozważali chłopi
15 9 |     usiadł na tapczanie.~- Co tobie, Józek?... - zapytała żona.~-
16 9 |     odrobinę zaprószeni?...~- Tobie nic do tego! - wrzasnął
17 9 |      twoja? - rzekł sołtys. - Tobie inna droga, a jej inna...~-
18 10|       tyle lat roboty... A co tobie winna znajda, żeś ją zgubił?...
19 10|           ryczał Knap. - A ja tobie powiem, czemu nie sprzedał.
20 11| przerwał proboszcz. - Czy nie tobie chciał dziedzic sprzedać
21 11|       dobrodziej, pomyślała o tobie. Dziś przysłała ci największy
22 11|  dobre odwróciło. Zatem, życę tobie, bracie Ślimaku, szczęścia
23 11|     raz bestyja ustatkował. A tobie, Jaśku, żebyś na nowym gospodarstwie